آیا فضا تا ابد ادامه دارد؟

بیگ بنگ: فضا احتمالا تا بینهایت ادامه دارد اما حقیقت آن است که ما نمی دانیم. حداقل تا الان و این باعث می شود که این سوال بسیار مهم باشد زیرا در واقع علم برای پیدا کردن جواب ِ سوال هایی است که نمی دانیم.

به گزارش بیگ بنگ، پس ما دربارۀ فضا چه میدانیم؟ ما می دانیم که فضا بزرگ است، بسیار بزرگتر از آنکه در تصوراتتان بگنجد. به اندازۀ کافی بزرگ است که زمین و تمام سیارات دیگر را شامل شود. آنقدر بزرگ که خورشید و تمام ستاره هایی که در شب می بینیم را در بر بگیرد. در زمان های نه چندان دور مردم فکر می کردند که وقتی به آسمان ِ شب نگاه می کنند در واقع کل فضا را می بینند. این تا قبل از بررسی های “ادوین هابل” بود، او یک اخترشناس آمریکایی بود و آنچه کشف کرد آنقدر فوق العاده بود که ناسا پس از او “تلسکوپ فضایی اش را “هابل” نامگذاری کرد.

ستارگان دور و بسیار دورست

حدود ۱۰۰ سال پیش ادین هابل در حال نگریستن به یک سری نقاط نورانی مبهم بود که در میان تمام ستارگانی که ما می توانیم ببینیم پنهان شده بودند. هیچکس دقیقا نمی دانست آنها چه بودند اما هابل کشف کرد که این نقاط نوری از ستاره ها تشکیل شده اند و حتی مهم تر از آن اینکه آنها بسیار دور هستند. با آن اکتشاف بزرگ ایده های نادرست ما دربارۀ فضا از بین رفت.

تصویری از کهکشان آندرومدا

ستارگانی که در آسمان شب می بینیم قسمتی از کهکشان راه شیری هستند. کهکشانی که ما به آن تعلق داریم. نقاط نورانی که هابل مطالعه می کرد کهکشان های دیگر بودند که هر کدام از آنها نیز شامل ستارگان و سیارات و چیزهای دیگری هم هستند. از جمله این کهکشان ها می توان کهکشان آندرومدا را نام برد که هابل به بررسی آن می پرداخت. در بررسی ها دریافت برخی از کهکشان ها کوچکتر از راه شیری ما و بعضی از آن بزرگتر هستند. در واقع فضا از آن چیزی که فکر می کردیم بسیار بزرگتر بود و با میلیاردها کهکشان دور و نزدیک هیبت اش را به ما نشان می داد.

خورشید فقط یکی از میلیاردها ستارۀ کهکشان راه شیری است

چگونه تا ابد را ببینیم؟

فضا  بزرگ است اما آیا تا بینهایت ادامه دارد؟ مشکل اینجاست که ما نمی توانیم بینهایت را ببینیم، چون محدوده ای وجود دارد. درست مثل این است که نمی توانیم دم در خانه برویم و تمام شهرهای کشورمان را ببینیم! قسمتی از فضا که قادر به دیدن آن هستیم “جهان قابل مشاهده” نام دارد که شامل تمام  نورهایی است که ما قادر به دیدنشان هستیم. (زیرا هر گاه به فضا نگاه می کنیم عملا به دنبال نور می گردیم)

اندازۀ جهان قابل مشاهده میتواند محاسبه شود، قطر این محدوده ۹۳ میلیارد سال نوری می باشد و خب این فاصله ای است که فکر  کردن دربارۀ آن حتی برای کیهان شناسان هم سخت است. (برای اطلاعات بیشتر این مقاله را مطالعه کنید: چگونه اندازۀ کیهان می تواند از سنش بیشتر باشد؟) این مسافت مثل آن است که کهکشان راه شیری ما ۳۰۰۰۰۰ بار چرخش کامل انجام دهد. این در حالی است که خورشید در کل زمان حیاتش فقط ۲۰ بار به دور کهکشان راه شیری چرخیده است. و اما آیا می توانید تصور کنید که کره زمین ۲۰ میلیون تریلیون بار چرخش انجام دهد؟

در ادامه باید بدانیم که “جهان قابل مشاهده” ما را محاصره کرده است زیرا ما در واقع در مرکز آن و در حال نگریستن به فضای اطرافش هستیم. موجودات بیگانه در سیارۀ دیگر در کهکشانی بسیار دورتر جهان قابل مشاهدۀ خودشان را خواهند داشت. شاید بهتر باشد اینگونه فکر کنیم که هر یک از ما درون حبابی هستیم که کیهان ما می باشد.

تصویری هنری از جهان قابل مشاهده

اگر حباب ما و موجودات بیگانه با هم همپوشانی کنند آنگاه بیگانگان قادر خواهند بود قسمتی از چیزهایی که ما می بینیم را ببینند. اما قسمت های خارج حبابمان چطور؟ آیا بیگانگان یک فضای خالی را در کناره ها می بینند؟ خیر احتمالا نه. چیزی که بیشتر محتمل است آن است که آنها قسمتی از فضا را می بینند که ما هرگز قادر به دیدنش نخواهیم بود.

در نظریه ای فضا همچنان ادامه پیدا می کند

خب چرا دانشمندان معتقدند که فضا همچنان ادامه دارد؟ دلیل آن شکل فضا می باشد: شکل تخت. این به آن معناست که اگر شما و دوستتان  هر کدام سوار بر موشک خود از زمین بلند شوید و تا ابد در یک خط مستقیم حرکت کنید هرگز به هم  نمی رسید. در حقیقت شما همواره فاصلۀ ثابتی از هم خواهید داشت!

اما این یک مورد خاص است. اگر فضا به هر شکل دیگری می بود اتفاقات زیادی می افتاد. برای مثال موشک های شما که در حال حرکت در مسیر مستقیم بودند ممکن بود نهایتا به هم اصابت کنند یا ممکن بود خیلی به هم نزدیک شوند اما هیچ گاه برخورد نکنند یا شاید هم جهت های مختلفی بروند و از هم دور شوند. اما فقط فضای تخت می تواند آنها را از هم جدا نگه دارد.

وقتی از فضا به زمین بنگرید می بینید که تخت نیست

دانشمندان برای پاسخ به معمای تخت بودن کیهان راه حلی دارند و راه حل آنها همچنین به سوال هایی پاسخ میدهد که چرا فضا دقیقا همان شکلی است که ما آن را می بینیم. وقتی ایده ای به بسیاری از سوال ها را پاسخ میدهد دانشمندان به آن “نظریه” می گوید و این به آن معناست که ما برای یافتن پاسخ در راه درستی قرار گرفته ایم.

این نظریه بیان می کند که فضا باید بسیار بسیار بزرگ باشد ولی ما فقط قادر به دیدن قسمت کوچکی از آن هستیم و آن قسمت کوچک به شکل خاص و تخت به نظر می رسد. به نوعی مانند آن است که سیارۀ زمین تخت به نظر می رسد، مگر آنکه شما، زمین را از فضا نگاه کنید تا به ساختار واقعی آن پی ببرید. در این صورت از آن بالا شما قسمت بسیار بیشتری از کرۀ زمین را می بینید و آنگاه قادر خواهید بود که حالت کروی آن را ببینید. من شرط می بندم که فضا قطعا تا بینهایت ادامه دارد. شاید روزی علم به ما کمک کند و بگوید که این موضوع حقیقت دارد.

ترجمه: هاله آقاجانی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

image_pdfimage_print
(23 نفر , میانگین : 4٫91 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=69272
تحریریه‌ی بیگ بنگ

تحریریه‌ی بیگ بنگ

وب سایت بیگ بنگ یک سایت علمی، تحقیقاتی میباشد که توسط تعدادی از علاقمندان به علم و دانش اداره می شود. این سایت از اواخر سال 1390 تاکنون به فعالیت خود در این حوزه ادامه داده است.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲۱ پاسخ‌ها

  1. کرم پور گفت:

    مطلب بسیار گیرا و جالبی است. ممنون از مترجم گرامی !

  2. بهنام طیبی گفت:

    قطر جهان قابل مشاهده هم درکش سخت دیگه چه برسه به بینهایت.
    ۹۳ میلیارد سال نوری واقعا خیلی دور ولی احتمالش خیلی بالاست که جهان خیلی بزرگتر از ۹۳ میلیارد سال نوری باشه البته اینم بگم پس مرگ گرمایی کیهان چیه؟ مگه جهان روزی از بین نمیره

  3. e=mc^2 گفت:

    منم موافقم و فضا تا بی نهایت ادامه دارد

  4. morvarid گفت:

    اگر فرض بگیریم فضا بی نهایت نباشد آنوقت به چه چیزی برخورد میکنیم ؟!!
    یعنی مثلا تو فضا داریم حرکت میکنیم بعد تابلو زده انتهای فضا سرعترا کم کنید ! یا مثلا مثل بازی های کامپیوتری open world از یه جایی به بعد دیگه بیشتر نمیتونی بری !! و یا مثلا دور تا دور فضا سیاه چاله هست و هر چیری به اونجا بره بلعیده میشه که این ایده هاخیلی مسخره هست و کارتونی ….
    حالا اگه واقعا محدود باشه چه چیزی میبینیم ما …. اونوقت ورای آن محدودیت چیست ؟ یعنی آنوقت خود فضا در داخل چه چیزی قرار گرفته ؟؟

    • شکوفه گفت:

      خیر .خودفضا میتونه ابر کره ای باشه که مثل کره ی زمین که هر چی جلو بریم بازم روی زمینیم.اونهم میتونه همینطور باشه.ماهم به عنوان موجوداتی چهار بعدی نمیتونیم به “مرز”فضا با ابر فضا(زمینه ای که فضا در ان قرار دارد)دست بیابیم.مثل نقشی هوشمند که روی یک کره ی کاغذی هست وهیچ وقت نمیتونه مرز کره و جهان من را درک کنه.

  5. mehran گفت:

    من کیهان شناسی و ستاره شناسیو بصورت علمی دنبال نکردم و هر نظری بدم از روی منطق و فلسفه خودم هست که بیشتر از تصوراتم نشات میگیره. با این حال بنظر من جواب این سوال رو وقتی میشه فهمید که اول به این سوال جواب بدیم آیا عدم وجود مواد و انرژی در کیهان به معنی نیستی هست؟یا اگه تمام مواد کاعنات نباشند باز هم فضای تهی به تنهایی خود داری موجودیت هست؟ اگر فضا و ماده همزمان ایجاد شده اند و بهم وابسته هستند معنی و مفهوم فضا و اندازه و مسافت ممکنه فقط مختص به کیهان ما باشه و خارج از اون چیزی بعنوان فضا وجود نداشته باشه که بخوایم اونو اندازه گیری کنیم.

  6. mehran گفت:

    درک این موضوع خیلی چیزه پیچیده ایه برای مقدار درک و دانش ما از همه چیز. اما من به این باور دارم کیهان ما به تنهایی خود معنی پیدا نمیکنه بلکه کیهان ما با تمام قوانین توابعش که شانس موجودیت داشته و به تبعیت اون ما درونش به وجود اومدیم، بخش کوچیکی از یک سیستم دیگه و بزرگتر هست که اصلا کارکرد و معنا و مفهومش با کیهان ما فرق داره و چیزه دیگه ای هست.

  7. mehran گفت:

    برای پیدا کردن جواب این سوال که خارج از کیهان چه چیزی هست نیاز نیست تا انتهای کیهان با سفینه های فضاییمون حرکت کنیم یا ته دنیارو ببینیم مطمعن هستم نشونه هایی از اونچه خارج از کیهان وجود داره تو همه جای فضا وجود داره فقط باید بتونیم اون ماده انرژی یا اون وجه از فضا رو شناسایی و کشفش کنیم.شاید پی بردن به راز ماده تاریک یا سیاه چاله ها خیلی کمک کنه به این موضوع

  8. Lo گفت:

    من قبلا هم گفتم اگه بشر فقط یک قسمت کوچیک سیاره ی زمین رو میدید میگفت زمین بی نهایته ! و هیچ وقت تموم نمیشه !! ولی چون علم پیشرفت کرد و تلسکوپ ساخته شد و انسان فضا رو دید گفت که این زمین فقط یک سیاره است که در یک جهان قرار داره … حالا هم چون هنوز به اندازه کافی پیشرفت نکرده که جاهای دیگه ی جهان رو ببینه میگه که بی نهایته ! قطعا این جمله آسون تر و راحت تر از همه ی گزینه هاست یعنی چون نمیتونه در حال حاضر قسمت های دیگه ی فضا رو ببینه میگه که نامحدود و بینهایته . درسته مثل حشره ای که در آسمان پرواز میکند و میگه که این دنیا ی من و آسمون هم بی نهایت هست ! ضمن اینکه از نظر هندسی یک بادکنک رو هرگز نمیتونید در یک فضای بسته باد کنید . ساده ترین مثال یعنی بادکنکی را که اندازه ی یک هوا پیما یا بی نهایت باد میشه رو بزارید توی یک ماشین بسته و باد کنید اونوقت تا اندازه ماشین بیشتر باد نخوااهد شد ! پس اگه جهان ما هم در حال انبساط هست از نظر هندسی باید فضا برای این کار داشته باشد … وگرنه این اتفاق هرگز نمیفتد !

    • Mojtaba nattaj گفت:

      به گفته شما اول تصور بر بینهایت بودن زمین بود بعد از اختراع تلسکوپ و مشاهده فضا این تصور تغییر کرد که خود زمین جزئی کوچک از فضاست.مثال اون حشره که خودتونم گفتید.حالا با این توالی رو به گسترش فضای قابل تصوری ک خودتون گفتین ایا همین نکته رو اثبات نمیکنه که واقعا جهان نامحدود و بینهایته؟؟؟یک توالی بی پایان از فضای کوچکتر به فضای کشف شده بسیار بزرگتر و همینطور الی اخر.

    • mehran گفت:

      سلام دوست عزیز نظریه شما تا جایی درست است که به جسم سختی اشاره نکرده باشین ماشینی که دور باد کنک رو احاطه کرده از جنس آهن هست و چون از بادکنک جرمش بیشتره مانع تورم بادکنک میشه اما شما از کجا میدونین دوره حباب کیهان مارو چیزی احاطه کرده که تناسبش نسبت به کیهان ما مثل آهن به بادکنک هست که مانع تورم اون بشه؟ چرا احاطه شدن یک باد کنک بوسیله هوا یا آب رو مثال نمیزنید؟

    • mehran گفت:

      حتی اگر نظرتون رو اینطور مطرح میکردین که باد کنک با هر ابعادی به هرحال تا یه حدی میتونه باد بشه و کشش سطحی اون مانع از باد شدنش میشه باید اینو بررسی کنیم که چرا این اتفاق میفته وقتی فشار هوای داخل بادکنک از یه حدی بیشتر میشه به جاذبه ملکولی بافت سطح تشکیل دهنده بادکنک غلطبه میکنه و اون بافت ملکولی از هم گسسته میشه و بادکنک میترکه. حالا باید ببینیم غشای اطراف حباب کیهان مارو چه چیزی تشکیل داده؟ آیا با تورم بیش از حد کیهان ما ممکنه گسسته بشه و بین فضای داخلی کیهان ما و فضای خارج از اون تداخل و برخورد به وجود بیاد؟ این بستگی داره به غشای اطراف کیهان و اینکه فضای خارج از کیهان ما رو چه چیزی تشکیل میده شاید این اتفاق موجب گسسته شدن کیهان و کشش محتویات کاعنات به بیرون از کیهان بشه از کجا میدونیم شاید دلیل انبساط و حرکت فزاینده و دور شدن کهکشانهای درون کاعنات از هم همین باشه.😉

  9. Mojtaba nattaj گفت:

    درضمن باید بگیم بینهایت از هردو جهت مثبت و منفی.از ذرات ریز اتمی گرفته تا بزرگترین فضای شناخته شده توسط بشر تا به امروز.از هردو جهت ما نتونستیم به کران یا انتها برسیم.پیشرفت علم متعاقبا مرز و کران رو هم همزمان افزایش داده و دوباره به بینهایت سوق میده.بینهایت بودن جهان در حال حاضر چه در مقیاس کوچک و اتمی و چه در مقیاس بزرگ و کیهانی محتمل ترین گزینست

  10. Endless گفت:

    همه چیز در بینهایت معنی پیدا میکند
    و انسان هیچ وقت به درک بینهایت نمیرسد
    و فقط یه چیز درباره اون وجود داره اونم اینه که:بینهایت چیزیه که هست اما معنای هیچ چیز ندارد

  11. Lo گفت:

    شما بیشتر از منظر دید شخصی و فیلم های افسانه ای برداشت میکنید تا علمی … من با دلیل و منطق و به صورت علمی گفتم که فرضیه بی نهایت اشتباه است ولی شما باز میگویید بینهایت ! شما بیشتر دنبال چیزی هستید که خودتون دوست دارید تا چیزی که حقیقت داره !

  12. Endless گفت:

    شما فک میکنن همه پدیده ها و رویداد های جهان با این قوانین ودرکی که ما از فیزیک داریم و چیزهایی که شما میدانید و خیلی هایی که با جستوجو توی اینترنت میفهمند؛قابل توجیه هست
    در جواب به شما فقط میتونم بگم که سخت در اشتباهید

  13. ناشناس گفت:

    فضا تا بینهایت ادامه نداره اون جوری که در تصور ماست یعنی از نقطه a حرکت کنید و در یک خط مستقیم تا بینهایت بروید
    جهان هستی مانند یک کره یا بیضی است از هر نقطه‌ای شروع به حرکت کنید در آخر به همان نقطه اول میرسید
    ولی آیا بیرون این کره جهان دیگری وجود دارد یا ندارد علم بشر و قوانین این دنیا قادر به فهم آن نیست
    مانند این است که شما در یک دنیای دو بعدی زندگی کنید ولی قادر به فهم بعد سوم نیستید
    این دیدگاه جدیدترین دیدگاه در دانش فضاست که من برای اولین بار در این سایت مطرح میکنم
    شاید دانشمندان ۱۰۰ سال یا ۱۰۰۰ سال دیگه بتونن ثابتش کنن

  14. یه ایرانی گفت:

    به نظر من جهان کنونی در ذهن ما متشکل از سیاره ها و ستاره ها و … است و همچنین فضایی که همه ی این هارو در خود جای داده و ما باید اینو بدونیم ه آیا این فضاست همانند خمیری توسط یک وردنه پهنمیشه و انبساط پیدا می کنه و یا این جهان ثابت هست و این ماده و … در این جهان ثابت به حرکت در میاد که انگار مورد دوم بعید به نظر می رسه و اگر مورد اول درست باشه اون مکانی که شخص lo بیان میکنه همراه با این فرایند انبساط میکنه مگر طبق گفته یه چیزی در آنجا باشد که ازجنس ماده یا نوع انرزی دیگری و یا عوامل انبساط تا آنجا توان انبساط را دارد. با تشکر از سایت خوبتون

  15. احمد گفت:

    محدود بودن فضا خودش دلیل میخواد. در جدال بر سر محدود بودن و بینهایت بودن فضا باید دید کفه ترازو ( با درک فعلی بشر! ) به سمت کدومیک سنگین تره. باید قبول کنیم که پذیرش کران داشتن برای یک کیهان مادی به معنای کران داشتن پارامترهای فیزیکی نظیر ماده و انرژی است.
    آیا ماده و انرژی این کیهان میتونن بی نهایت باشن یا باید قبول کنیم که براشون کرانی وجود داره؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *