اخترشناسان به توصیف انواع مختلف ِ کهکشان ها می پردازند!

بیگ بنگ: تحقیقات بعمل آمده توسط رصدخانه اخترشناسی استرالیا نشان می دهد که محققان اکنون قادرند کهکشان ها را بر طبق ویژگی های فیزیکی شان طبقه بندی نمایند. پس تفسیر پیشین بشر از ظاهر کهکشان ها به مقیاسی بی اعتبار تبدیل می شود.

تصویری از کهکشان های پنجگانه استفان در صورت فلکی اسب بزرگ که تلسکوپ فضایی هابل ثبت کرده است. دانشمندان استرالیایی گام های بزرگی در زمینه بررسی دلایل وجود انواع مختلفی از کهکشان ها در سرتاسر کیهان برداشته اند.

تصویری از کهکشان های پنجگانه استفان در صورت فلکی اسب بزرگ که تلسکوپ فضایی هابل ثبت کرده است. دانشمندان استرالیایی گام های بزرگی در زمینه بررسی دلایل وجود انواع مختلفی از کهکشان ها در سرتاسر کیهان برداشته اند.

به گزارش بیگ بنگ، تلسکوپ ها در طی ۲۰۰ سال اخیر توانسته اند کهکشان های موجود در خارج از کهکشان راه شیری را به تصویر بکشند. از میان کهکشان های بررسی شده تنها چند مورد انگشت شمار مُناسب کاوش بوده اند اما با قدرتمند تر شدن تلسکوپ ها زمینه برای کشف کهکشان های بیشتر هموار شد. همین عامل اخترشناسان را بر آن داشت تا راهی برای طبقه بندی انواع مختلف کهکشان ها پدید آورند.

علی رغم موفقیت هایی که این سیستم به ارمغان آورده است، معیاری که برای طرح هابل در نظر گرفته شده بر پایه های ذهنی استوار است و ارتباط غیر مستقیم با ویژگی های فیزیکی کهکشان ها دارد. به همین منظور، تلاش ها به منظور شناسایی مسیرهای تکامل و انواع مختلف کهکشان ها با دشواری جدی روبرو شده است، چرا که تغییر آنها کند بوده و میلیارها سال به طول می انجامد.

تلسکوپ 3.9 متری استرالیا واقع در رصدخانه Siding Spring در ولز جنوبی.

تلسکوپ ۳٫۹ متری استرالیا واقع در رصدخانه Siding Spring در ولز جنوبی.

در سال ۱۹۲۶ میلادی، اخترشناس مشهور آمریکایی ادوین هابل سیستمی را طراحی کرد که بر طبق آن، کهکشان ها را در گروههای مارپیچی، بیضی شکل، عدسی شکل و نامنظم جای داد. این سیستم که به زنجیره هابل معروف است، متداول ترین راه برای طبقه بندی کهکشان ها تا به امروز میباشد. دکتر لوکا کورتس از دانشگاه غرب استرالیا و مسئول مرکز تحقیقات بین المللی اختر شناسی(ICRAR) خاطر نشان می کند که تجهیزات پیشرفته ستاره شناسی در دنیای امروزی قادر به انجام تحقیقات وسیع بر روی صدها هزار کهکشان هستند و این میزان بسیار بیشتر از تلسکوپ زمینی “ادوین هابل” است که قبلا در خدمت بشر بود.

وی در ادامه افزاید: « ما واقعاً نیازمند راهی برای طبقه‌بندی کهکشان ها با ابزارهایی هستیم که بتوانند ویژگی های فیزیکی را مورد اندازه گیری قرار دهند. روش های ذهنی و زمان بر دیگر به کار ما نمی آیند.» در پژوهشی به رهبری دکتر کورتس تیمی از محققان از روشی به نام طیف سنجی میدان یکپارچه برای بررسی نحوه حرکت گازها و ستارگان در کهکشان ها استفاده کردند، آنان سپس زنجیره هابل را به عنوان یک سیستم طبقه‌بندی دو بعدی فیزیکی تفسیر نمودند.

طبقه بندی چند نمونه از 488 کهکشان مشاهده شده در این مطالعه با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل و سیستم گشتاور زاویه‌ای پیشنهاد شده.

طبقه بندی چند نمونه از ۴۸۸ کهکشان مشاهده شده در این مطالعه با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل و سیستم گشتاور زاویه‌ای پیشنهاد شده.

به پاس پیشرفت فناوری های نوین، امکان ترسیم نحوه توزیع و سرعت اجزای مختلف کهکشان ها بصورت جامع فراهم آمده است. بنابراین، ما می توانیم با استفاده از این اطلاعات به تعیین گشتاور زاویه‌ای کُلّی یک کهکشان بپردازیم که کمیت فیزیکی تأثیرگذاری در نحوه ی تکامل کهکشان در طول میلیاردها سال به شمار می رود. دکتر کورتس در ادامه گفته های خود این طور بیان می کند: «نکته جالب توجه این است که انواع کهکشان های توصیف شده توسط طرح جامع هابل ظاهراً با دو ویژگی اصلی تعیین می شوند، جرم و گشتاور زاویه‌ای. این دو ویژگی ما را در رسیدن به تفسیر فیزیکی از زنجیر معروف هابل یاری می کنند پس احتمال کنار گذاشتن روش های ذهنی رو به افزایش می گذارد.»

در این مطالعه، ۴۸۸ کهکشان توسط تلسکوپ ۳٫۹ متری استرالیا واقع در بخش جنوب ولز مورد بررسی قرار گرفتند. ابزاری به نام SAMI نیز به تلسکوپ وصل شده بود. پروژه ی SAMI تحت رهبری دانشگاه سیدنی و مرکز CAASTRO بر آن است تا یکی از نخستین مقیاس های بزرگ را جهت اندازه گیری سرعت و توزیع گازها و ستارگان با سن های مختلف ایجاد کند.

تصویری از آماندا بائر در حال بررسی ابزار SAMI به منظور مشاهده کهکشان ها با تلسکوپ 3.9 متری استرالیا.

تصویری از آماندا بائر در حال بررسی ابزار SAMI به منظور مشاهده کهکشان ها با تلسکوپ ۳٫۹ متری استرالیا.

پروفسور واریک کوچ مدیر رصدخانه اخترشناسی استرالیا گفت: «استرالیا تبحر خاصی در زمینه این نوع از اخترشناسی دارد و توجهات را به سوی خود جلب کرده است. ما توانستیم به کمک ابزار SAMI در مجموع ۶۱ فیبر نوری را در فاصله ای کمتر از نصف عرض موی انسان قرار دهیم. این مقداری بسیار کوچک است که البته کار بزرگی به شمار می آید و توجه اخترشناس های متعددی را از سرتاسر جهان به خود جلب کرده است.»

برنامه ریزی هایی برای ارتقای ابزارها و تجهیزات در نظر گرفته شده است که امکان دستیابی به نقشه های دقیق تری را از کهکشان ها فراهم می کند. آنها نقش مهمی نیز در درک فرآیند های فیزیکی دخیل در زنجیره هابل ایفا خواهند نمود. دکتر کورتس در پایان خاطر نشان کرد:« همچنان که ما در انجام این فعالیت ها پیشرفت می کنیم و ابزارهای مورد استفاده ما ارتقا می یابند، باید به دنبال راه هایی برای درک نحوه تکامل یک کهکشان به کهکشانی دیگر باشیم. به نظر من چنین کاری بسیار هیجان انگیز میباشد.»

مترجم: منصور نقی لو / سایت علمی بیگ بنگ

منبع: astronomynow.com

(9 نفر , میانگین : 4٫67 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=55913
منصور نقی لو

منصور نقی لو

کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی. علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فرگشت، اکتساب زبان اول، یادگیری زبان دوم و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *