ستارگان ِ کوچک سیاره های خود را با میدان مغناطیسی مهار می کنند!

بیگ بنگ: برخی از سیاره های فراخورشیدی مدارهایی شگفت و نامعمول دارند- آنها به جای این که همراستا و هم-صفحه با چرخش ستاره‌شان به دور آن بچرخند، مسیر مداریشان کج است و حتی گاهی جهتی “وارونه“ی چرخش ستاره دارند. باعث شگفتی است که این ناهمترازی تنها در مورد ستارگانی دیده شده که جرمی بیش از ۱.۲ برابر خورشید داشته اند.

چه چیزی باعث همترازی چرخش ستاره و مدار سیاره هایش می شود؟

چه چیزی باعث همترازی چرخش ستاره و مدار سیاره هایش می شود؟

به گزارش بیگ بنگ، این ناهماهنگی در ظاهر بر خلاف شناخت ما از شیوه ی پیدایش سیاره هاست: اگر چنان که نظریه ها می گویند، سیاره ها از دل قرص گاز و غباری ساخته می شوند که مانند یک پیتزا به گرد ستاره ی نوزاد در چرخش است، پس مدار سیاره ها و چرخش ستاره می بایست با یکدیگر هماهنگ باشد. تاکنون برای این ناهماهنگی چندین دلیل مطرح شده از جمله رویارویی نزدیکِ سیاره ها با خودشان یا با ستاره های دیگر، سرازیر شدن گازهای میان ستاره ای به سامانه ی ستاره ای تازه و تاب دادن قرص پیش-سیاره ای آن، یا هل دادن خود ستاره توسط قرص پیرامونش و کِشاندن آن به یک زاویه ی دیگر.

اکنون کریستوفر اسپالدینگ از بنیاد فناوری کالیفرنیا نظریه ی تازه ای ارایه کرده و می گوید نکته ی کلیدی این چیستان شاید “اندازه ی ستاره” باشد. ستارگان کوچک تر میدان مغناطیسی نیرومندتری نسبت به ستارگان بزرگ دارند. هنگامی که سامانه ی یک ستاره شکل می گیرد، کشش میان میدان مغناطیسی ستاره و ذرات باردار درون قرص پیش-سیاره ای پیرامونش باعث می شود ستاره به درون صفحه ی قرص کشیده شود.

حرکت پَس‌رونده یک سیاره که وارونه ی چرخش ستاره اش به گرد آن می چرخد

حرکت پَس‌رونده یک سیاره که وارونه ی چرخش ستاره اش به گرد آن می چرخد

اندازه مهم است

اسپالدینگ می گوید: «اگر ستاره ای با قرصش همتراز نباشد، میدان مغناطیسی تلاش می کند آن دو را با هم هماهنگ سازد.» اسپالدینگ مدت زمانی که طول می کشد تا میدان های مغناطیسی ستارگان کوچک و بزرگ، مهار قرصشان را در دست بگیرند و با آن هماهنگ شوند را محاسبه کرده. بر پایه ی برآوردهای وی، اگر ستاره ای کوچک تر از ۱.۲ برابر خورشید باشد، می تواند این کار را در مدت نزدیک به یک میلیون سال انجام دهد در حالی که ستارگان بزرگ تر برای هماهنگی با قرص پیرامونشان نیاز به زمانی صد برابر طولانی تر دارند- طولانی تر از آن که قرص سر جای خودش بماند.

وی می افزاید: «ستارگان کم-جرم میدان مغناطیسی‌ای دارند که به کمک آن می توانند در بازه ی زندگی قرصشان، به گونه ی نیرومندی جهت گیری خود را با آن هماهنگ کنند. میدان ستارگان پرجرم برای باز-تراز کردن آن ها به زمان بسیار بیشتری نیاز دارد.» جان پاپالویزو از دانشگاه کمبریج این نظریه را پذیرفتنی می داند، هر چند که به نظر او، به دلیل فیزیک پیچیده اش، حل کردن کامل آن کار آسانی نیست. وی می گوید: «چیزی که نویسندگان این پژوهش می گویند بی منطق نیست، ولی بررسی جزییاتش بسیار دشوار است.» جزئیات بیشتر این پژوهش در arxiv.org منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: newscientist ، برگردان: ۱star-7skies

image_pdfimage_print
(7 نفر , میانگین : 5٫00 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=34425
تحریریه‌ی بیگ بنگ

تحریریه‌ی بیگ بنگ

وب سایت بیگ بنگ یک سایت علمی، تحقیقاتی میباشد که توسط تعدادی از علاقمندان به علم و دانش اداره می شود. این سایت از اواخر سال 1390 تاکنون به فعالیت خود در این حوزه ادامه داده است.

شما ممکن است این را هم بپسندید

یک پاسخ

  1. shahin گفت:

    ﻣﻴﺪاﻥ ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻲ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﻱ کﻭﭼﻚ اﺯ ﻣﻴﺪاﻥ ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻲ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭﮒ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ اﺳﺖ ﭼﺮا?

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *