سیاهچاله هایی که در حیاط خلوت کیهانی ما پنهان شده اند

بیگ بنگ: سیاهچاله های غول پیکر گاهی در میان گاز و گرد و غبار خود را از بیشتر تلسکوپ ها مخفی می کنند، اما وقتی از مادۀ اطرافشان تغذیه می کنند و انرژی اشعه ایکس بالایی را ساطع می کنند تلسکوپ پرتو ایکس نوستار(NuSTAR) ناسا می تواند آنها را تشخیص دهد. اخیرا این تلسکوپ دو سیاهچاله غول پیکر که توسط گاز و غبار پوشیده شده اند را در مرکز کهکشان های نزدیک، تشخیص داد.

170108130559_1_900x600به گزارش بیگ بنگ، اندی آنوار فارغ التحصیل کارشناسی ارشد دانشگاه دورهام انگلیس در نشست انجمن نجوم آمریکا در تگزاس گفت: « این سیاهچاله ها نسبتا به کهکشان راه شیری نزدیک هستند ولی تاکنون از چشم ما دو مانده بودند. آنها مانند هیولاهای مخفی شده در زیر تخت ما هستند.» هر دو سیاهچاله موتورهای مرکزی هستند که اخترشناسان آنها را هسته های فعال کهکشانی می نامند، نوعی از اجرام به شدت نورانی که شامل اختروش ها و بلازارها می شوند. بسته به اینکه چگونه این هسته های فعال شکل گرفته باشند و توسط چه موادی احاطه شده باشند؛ زمانی که آنها توسط تلسکوپ ها رصد شوند، بسیار متفاوت به نظر می رسند.

هسته های فعال کهکشانی بسیار درخشان هستند زیرا ذره ها در نواحی اطراف سیاهچاله اشعه بسیار داغ ساطع می کنند که بطور کامل از طیف الکترومغناطیسی عبور می کنند. باورها بر این است که هسته های بسیار فعال توسط ناحیه ای دایره مانند از گاز و غبار غلیظ در نواحی مرکزی کهکشان، از دید مستقیم پنهان شده است. هر دو هسته کهکشانی فعال که تلسکوپ نوستار اخیر مطالعه کرده به نظر می رسد به اندازه کافی جهت دار بوده اند که توسط اخترشناسان در لبه ها مشاهده شده اند. این بدین معنی است که محققان بجای مشاهدۀ مناطق مرکزی، انعکاس اشعه ایکس را از شی کروی شکل محو شده در ماده مشاهده کرده اند.

تصویری از کهکشان NGC 1448 که یک کهکشان با هسته ای فعال است

تصویری از کهکشان NGC 1448 که یک کهکشان با هسته ای فعال است

پیتر بورمن یک فارغ التحصیل دانشگاه ساوت همپتون انگلیس گفت:« دقیقا مثل زمانی که نمی‌توانیم خورشید را در یک روز ابری ببینیم، قادر نیستیم این هسته های فعال کهکشانی را هم به دلیل احاطۀ گازها و غبارهایی که در اطراف موتور مرکزی قرار گرفته‌اند، مشاهده کنیم.» بورمن مطالعۀ کهکشانی فعال بنام IC 3639 که در فاصلۀ ۱۷۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد را انجام داد و آنوار کهکشان NGC 1448 که تنها در فاصلۀ ۳۸ میلیون سال نوری ما واقع شده را به انجام رساند. محققان با تجزیه و تحلیل داده های تلسکوپ های مختلف به این نتیجه رسیدند که سیاهچاله های این کهکشان ها در میان ستونی از گرد و غبار کیهانی پنهان شده اند. جزئیات بیشتر این پژوهش در The Astrophysical Journal منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: astoronomynow.com

image_pdfimage_print
(8 نفر , میانگین : 4٫88 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=61275

رامین فخاری

نویسنده این مطلب: رامین فخاری، دانشجوی کارشناسی برق و قدرت، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، زیست شناسی و تاریخ معاصر می باشد و به عنوان نویسنده در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *