غروب ِتیتان و پیچیدگی مه آلود سیارات فراخورشیدی!

بیگ بنگ: دانشمندان برای درک جوهای مبهم سیارات فراخورشیدی ازغروب تیتان قمر زحل کمک گرفتند، محققان معتقدند پیچیدگی مه آلود موجود در جو تیتان کمک شایانی به شناخت ما از سیاره های فر خورشیدی دوردست می کند.

تصویری هنری از غروب خورشید ِ تیتان و انعکاس آن دریاچه متان مایع - اعتبار: ران میلر

تصویری هنری از غروب خورشید ِ تیتان و انعکاس آن در دریاچه ی متان مایع – اعتبار: ران میلر

به گزارش بیگ بنگ،  تیتان ، قمر نارنجی رنگ و پوشیده از مِه زحل که در حال چرخش به دور این سیاره میبباشد، بسیار مورد توجه بیولوژیست های سیاره ای قرار گرفته است. زیرا شیمی آن می تواند برای زندگی مناسب باشد. دانشمندان معتقدند جو ضخیم و غلیظ از نیتروژن و متان با دریاچه هایی پر از هیدروکربن مایع و نور مناسب خورشید که به اندازه ی کافی از جو آن عبور و به سطحش می رسند، باعث رخ دادن واکنش های شیمیایی می شود.

دانشمندان ناسا از روی داده‌های ماموریت کاسینی که در مدار سیاره زحل قرار دارد برای، این مطالعه استفاده کردند و مدعی‌اند هنگام غروب می‌تواند زمانی کلیدی در تحلیل سیارات فراخورشیدی باشد. نور غروب ستارگان و سیارات می‌تواند برای خلق یک طیف نوری به رنگ‌های تشکیل‌دهنده آن‌ها تفکیک شود، این طیف های نوری می تواند به دانشمندان اطلاعاتی درباره ی مواد سازنده ی جَو، دما، و چگونگی ساختاربندی سیارات فرا خورشیدی بدهد.

تصویری هنری از کاوشگر کاسینی که شاهد غروب تیتان میباشد.

تصویری هنری از کاوشگر کاسینی که شاهد غروب تیتان میباشد.

تایلر رابینسون ، محقق فوق دکتری در مرکز تحقیقات ایمزناسا و رهبر این پژوهش گفت: «در گذشته بخاطر جو مه آلود یک سیارۀ فرا خورشیدی نمی توانستیم هنگام عبور از مقابل ستاره ی مادری اش به خوبی آن را بررسی کنیم. بنابراین برای بررسی بیشتر در این زمینه به سراغ تیتان قمر زحل رفتیم، یک جهان مه آلود که بارها توسط فضاپیمای کاسینی بازید و بررسی شده است.» این تیم از شباهت بین عبورهای سیاره فراخورشیدی و غروب خورشید تیتان که توسط کاسینی مشاهده شده بود استفاده کردند. این مشاهدات که «غیبت خورشیدی» نام دارند، به طور موثری به دانشمندان امکان مشاهده عبور تیتان به عنوان یک سیاره فراخورشید ترانزیتی را بدون ترک منظومه شمسی می‌دهد.

تیتان، یکی از قمرهای سیاره زحل، جهانی در منظومه شمسی است و غروب‌هایش میزان تاثیرگذاری مه‌های موجود در جو بالایی آن که حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر است، را نشان می دهد. این مطالعه، اطلاعاتی درباره ی جو بالایی سیارات فرا خورشیدی فراهم می کند. نتیجه این تحقیقات در مجله ی PNAS منتشر شده است.

مطالعه بیشتر در : jpl.nasa , universetoday

image_pdfimage_print
(10 نفر , میانگین : 4٫70 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=11374

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *