پایان ماموریت روزتا با برخورد به دنباله دار!

بیگ بنگ: فضاپیمای روزتا در آخرین مرحله از ماموریت خود به سوی سطح دنباله دار ۶۷پی حرکت کرده است. این کاوشگر که مارس سال ۲۰۰۴ به فضا پرتاب شد، امروز جمعه، ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ پس از آنکه هنگام حرکت به سوی سطح دنباله دار، اطلاعاتی از این دنباله دار را به زمین مخابره خواهد کرد، در برخورد با آن متلاشی می شود و به ماموریت ۱۲ ساله ی خود پایان می دهد.

بیش از دوازده سال پس از پرتاب به فضا ماموریت روزتا خاتمه می‌یابد

بیش از دوازده سال پس از پرتاب به فضا ماموریت روزتا خاتمه می‌یابد

به گزارش BBC، دنباله‌دار ۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو در سال ۱۹۶۹ توسط دو اخترشناس به نام های کلیم ایوانوویچ چورویوموف و ایوانوا گراسیمنکو کشف شده بود. فضاپیمای روزتا که از جمله کاوشگرهای سازمان فضایی اروپاست، در سال ٢٠٠۴ به فضا ارسال شد که پس از ١٠ سال‌ و طی کردن نزدیک به شش میلیارد کیلومتر در ۶ آگوست ۲۰۱۴ به دنباله‌دار ۶٧ پی/چوریوموف-گراسیمنکو، رسید.

از جمله فعالیت‌های بسیار جالب روزتا این بود که کاوشگری به نام فیله را به سمت دنباله‌دار فرستاد تا روی سطح آن فرود آید و به انجام آزمایش‌های علمی بپردازد که در زمان خود، یکی از مهم‌ترین اخبار و دستاوردهای علمی جهان محسوب می‌شد زیرا اولین فضاپیمایی بود که به دیدار یک دنباله‌دار می‌رفت. این کاوشگر به سلامت بر سطح دنباله‌دار فرود آمد اما باطری‌های خورشیدی آن پس از سه روز تمام و فعالیت آن متوقف شد.

فاصله ی این دنباله دار تا خورشید به قدری در حال دور شدن بود که پنل های خورشیدی فضاپیمای روزتا قادر نبود انرژی لازم برای ادامۀ ماموریت را کسب کند.

فاصله ی این دنباله دار تا خورشید به قدری در حال دور شدن بود که پنل های خورشیدی فضاپیمای روزتا قادر نبود انرژی لازم برای ادامۀ ماموریت را کسب کند.

کارشناسان مرکز کنترل آژانس فضایی اروپا گفتند که کاوشگر فیله در سایه قرار گرفته و به خاطر نبودن نور خورشید، قادر به فعالیت نیست. در ماه ژوئن سال ۲۰۱۵ که دنباله‌دار ۶۷پی به خورشید نزدیکتر شده بود، باطری‌های کاوشگر برای مدتی کوتاه به کار افتاد. با وجود اینکه ماموریت کاوشگر آنطور که انتظار می‌رفت انجام نگرفت اما در همان مدت کوتاهی که فعال بود، توانست اطلاعات سودمندی را از سطح دنباله‌دار به زمین ارسال کند. اوایل ماه سپتامبر سال جاری، فضاپیمای روزتا برای مدتی کوتاه تصاویری از “فیله” را که در شکاف یک صخره قرار داشت به زمین فرستاد.

آخرین تصاویر از کاوشگر فیله که در شکاف صخره‌ای بر سطح دنباله‌دار گرفتار آمده بود

آخرین تصاویر از کاوشگر فیله که در شکاف صخره‌ای بر سطح دنباله‌دار گرفتار آمده بود

پس از رها کردن کاوشگر به سوی سطح دنباله‌دار، فضاپیمای روزتا به حرکت در کنار ۶۷پی ادامه داد و به بررسی خصوصیات گازهای تشکیل دهنده دنباله آن پرداخت. با دور شدن دنباله‌دار از خورشید، ماموریت روزتا هم پایان می‌یابد و به دستور مرکز کنترل زمینی، این کاوشگر به سوی سطح دنباله‌دار قبل از برخورد با سطح دنباله‌دار، اطلاعاتی از آن را به زمین خواهد فرستاد. این ماموریت از زمان پرتاب تا برخورد فضاپیما به سطح دنباله‌دار در روز جمعه، امروز، دوازده سال و شش ماه و بیست و هشت روز به طول انجامیده است.

پژوهشگران در مرکز کنترل زمینی ترجیح دادند به جای اینکه روزتا را به حال خود در مدار ۶۷پی رها کنند، آن را برای برخورد نهایی به سوی سطح دنباله‌دار بفرستند تا در آخرین لحظات بتواند اطلاعاتی از جمله درباره حفره های مرموز روی دنباله‌دار را به زمین ارسال کند. لازم به ذکر است این فضاپیما برای فرود آمدن بر سطح دنباله‌دار طراحی نشده است.

مدار فضاپیمای روزتا که در نهایت 30 سپتامبر 2016 به دنباله ار برخورد می کند

مدار فضاپیمای روزتا که در نهایت ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۶ به دنباله ار برخورد می کند

ارسال یک فضاپیمای تحقیقاتی به سوی دنباله‌دارها برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ مطرح شد اما تنها بیست و سه سال بعد بود که آژانس فضایی اروپایی اجرای چنین طرحی را تایید و هزینه اجرای آن را که به یک میلیارد و نیم دلار بالغ می‌شد، تصویب کرد. در ابتدا قرار بود این فضاپیما به سوی ماهواره دیگری به نام ۴۶پی/ویرتانن پرتاب شود اما بعدا مقصد آن تغییر یافت و در مارس سال ۲۰۰۴، روزتا از منطقه کورو در گینه فرانسه به فضا پرتاب شد.

با ارسال این کاوشگر سوی یک دنباله دار، پژوهشگران انتظار داشتند بتوانند به اطلاعاتی دست یابند که به شناخت چگونگی شکل‌گیری منظومه شمسی و شاید نحوه پدید آمدن حیات بر کره زمین کمک کند. به گفته کارشناسان، دنباله‌دارها حاوی مواد اولیه ساخت منظومه شمسی هستند و سابقه تشکیل آنها به زمانی باز می‌گردد که خورشید هنوز توده‌ای مدور از غبار و گاز بود.

روزتا در طی ماموریت 12 ساله ی خود حدود 116 هزار عکس گرفته است.

روزتا در طی ماموریت ۱۲ ساله ی خود حدود ۱۱۶ هزار عکس گرفته است.

دنباله‌دارها عمدتا از یخ، غبار و ذرات سنگ ساخته شده‌اند و نظر بر این است که شاید با برخورد با سطح زمین، برای اولین بار آب را به این سیاره آورده و امکان پدید آمدن حیات را ایجاد کرده باشند. همچنین، به گفته پژوهشگران، آن بخش از اطلاعات دریافتی از روزتا و فیله که تاکنون تجزیه و تحلیل شده حاکی از آن است که ممکن است برخورد دنباله‌دارها با زمین، اسیدهای آمینه را هم که مواد لازم برای ایجاد موجودات زنده است، به زمین آورده باشد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: BBC

اطلاعات بیشتر: astronomynow.com

image_pdfimage_print
(14 نفر , میانگین : 5٫00 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=56512

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

یک پاسخ

  1. Aio گفت:

    بنظر می رسه مسائل فنی وجود داره که مانع میشه کاوشگر بجای استفاده از سوخت اتمی(مثل کاوشگر کنجکاوی ناسا) از باطری های خورشیدی استفاده کنن..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *