لبخند گرانشی کهکشان های دور دست

بیگ بنگ: نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین که ۱۰۰ سال پیش در همین ماه منتشر شد، پدیده‌ ی همگرایی گرانشی را پیش بینی کرده بود و این چیزی است که عکس تلسکوپ هابل و چاندرا در نور مرئی و پرتو ایکس از کهکشان های دوردست نشان می دهد.

cheshirecat_chandra_comp1024cبه گزارش بیگ بنگ، این گروه کهکشانی که عدسی گرانشی ایجاد کرده اند بنام گربه چشایر (گربه ی خندان در داستان آلیس در سرزمین عجایب) شناخته می شوند، دو کهکشان بزرگ بیضوی شکل هستند که کمانی ایجاد کرده اند. این همگرایی گرانشی کمانی شکل بر اثر توزیع کهکشان ها و ماده تاریک در پیش زمینه به وجود آمده است. در واقع هر یک از دو کهکشان بیضوی غول پیکر که شبیه چشم به نظر می رسد عضو یک گروه کهکشانی جداگانه اند و در حال ادغام شدن هستند.

دو کهکشانی که جای چشم‌های این صورت قرار گرفته‌اند با سرعتی حدود ۱۳۵۰ کیلومتر بر ثانیه به سمت یکدیگر در حرکتند، به همین دلیل گازها با دمای یک میلیون درجه سانتی گراد داغ می شوند و در پرتوی ایکس به رنگ ارغوانی می‌درخشند. گروه کهکشانی گربه چشایر در فاصله ۴٫۶ میلیارد سال نوری از ما در صورت فلکی خرس بزرگ واقع شده اند.

همگرایی گرانشی یا عدسی گرانشی را باید یکی دیگر از نتایج نسبیت عام اینشتین دانست. اینشتین در نظریات خود به این نکته اشاره کرد که اگر دو ستاره از دید ناظر زمینی بر روی یک خط قرار گیرند ستاره و یا جرمی که به ناظر زمینی نزدیکتر باشد حالت یک عدسی را به خود گرفته و تصویری متفاوت از ستاره یا جرم پشت سر خود به وجود می آورد و نتیجه آنکه ناظر زمینی به جای آنکه ستاره نزدیکتر را فقط به صورت نقطه ای نورانی ببیند علاوه بر آن حلقه ای نورانی که متمرکز بر جایگاه حقیقی ستاره است نیز می بیند.این حلقه که به حلقه اینشتین معروف است دور ستاره نزدیک به ناظر زمینی شکل می گیرد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod , اطلاعات بیشتر: NASA

image_pdfimage_print
(10 نفر , میانگین : 5٫00 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=40291

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۳ پاسخ‌ها

  1. امیدشه پور گفت:

    باتوجه به فاصله ای که از ما دارن حالا باید ادقام شده باشن

  2. مصطفی گفت:

    دوست عزیز رصدخانه ها و تلسکوپ هائی که تو فضا هستند فاصله رو دقیق مشخص میکنن.اونکه شما میگید تا حالا باید ادغام شده باشن زمانیه که ما از اینجا نگاه کنیم نتونیم تشخیص بدیم دوراز هم هستند
    تلسکوب ها همون لحظه ی یک ستاره رو میبینن نه نوری که چندملیارد سال پیش منتشر شده
    من تو جائی میخوندم بعضی از ستاره ها که تو آسمون با چشم خودتون میبینید اگه با تلسکوب نگاه کنید چیزی دیده نمیشه چون شما نوری که قبل منتشرشده و الان به ما میرسه رو میبینید.تلسکوب فاصله هارو چند ملیون بار تزدیک تر میکنه

    • نیما گفت:

      این حرفی که شما می گیید کاملا اشتباهه، زمانی می توان گفت که یک تلسکوپ چند میلیون سال جلوتر از ما می بینه که فاصله اش از ما نیز چند میلیون سال باشه. همون نوری که به عدسی تلسکوپ می رسه که شما در نهایت بزرگتر اون رو می بیند، درست همون نوریه که به چشمتون می رسه. تلسکوپ های فضایی نیز فواصلشون در حد میلیون کیلومتره و اصلا به سال نوری نمی رسن. بنابراین نوری که ما از ستارگان دیگر توسط تلسکوپ ها تحلیل می کنیم درست همون نوری است که با چشم می بینیم. آقای مصطفی در مورد مسائلی که در این سایت می ذاری اولا کاملا فکر کن، سپس تحقیق کن. کلا ما ایرانیا به نظر دادن بدون تحقیق عادت کردیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *