معمای ناپدید شدن ِ غول زرد حل شد!

بیگ بنگ: این سوال که چگونه ستاره های پرجرم در عمر کوتاهشان تبدیل به ابرنواختر می شوند، مورد توجه ستاره شناسان است. این در حالی است که طبق نظریه ی استاندارد، تنها ستاره های سرد و گسترش یافته (ابر غول های قرمز)یا آبی و گرم(ولف رایه)قادر هستند تا تبدیل به ابرنواختر شوند، این در حالی است که به تازگی یک ستاره غول زرد ناگهان ناپدید شد.

در این عکس می توانید سیر تکاملی این ابرنواختر و ستاره غول زرد به همراه همدم آبی رنگش را در تصویر هنری(بالا) و تصاویر تلسکوپ هابل(پایین) ببینید.

در این عکس می توانید سیر تکاملی این ابرنواختر و ستاره غول زرد به همراه همدم آبی رنگش را در تصویر هنری(بالا) و تصاویر تلسکوپ هابل(پایین) ببینید.

در هر حال شواهد جدید پیشنهاد می دهد که بیشتر ستاره های بسیار پرجرم تنها نیستند، بلکه در یک سیستم دوتایی با فعل و انفعالات شدید قرار دارند. مراحل انتقال جرم بین اعضای سیستم های دوتایی در مسیر تکامل ستاره ها تاثیر گذار است، به این معنی که بسیاری از سناریوهای بالقوه برای مراحل نهایی اجداد ابرنواختر ها وجود دارد. ابرنواختر SN 2011dh که در سال ۲۰۱۱ در کهکشان گرداب یا M51 در فاصله ۲۴ میلیون سال نوری زمین به وقوع پیوست، بعنوان یک مثال خوب که به وسیله تئوری استاندارد قابل توضیح نیست معرفی شده است.

به نظر می رسد، طبق مشاهدات، این ستاره پیش از انفجار ابرنواختری یک ستاره ابر غول زرد بود، اما ستاره های غول زرد تنها هستند و قابلیت تبدیل شدن به ابرنواختر را ندارند. بحث پدید آمده در جامعه اخترشناسی در میان کارشناسان مختلف پیشنهاد می دهد که جد واقعی این ستاره باید یک ستاره روشن آبی مشاهده نشده مانند یک ستاره ولف رایه باشد. در هر حال تیم مطالعات نشان داد که این ستاره در حال انفجار باید مانند یک ابرغول زرد گسترش یافته باشد و باید متعلق به یک سیستم دوتایی ستاره ای باشد.

6a00d8341bf7f753ef01b8d0680d1b970c-800wi

در ماه مارس زمانی که تیم تحقیقاتی ناپدید شدن غول زرد را مشاهده کردند تشخیص دادند که این ستاره در واقع یک ستاره آبی در حال انفجار نبود. در آن زمان این مشاهدات تاییدی برای این مدل بودند. به همین دلیل دانشمندان مجبور به یافتن همدم ستاره بودند که بر طبق محاسبات باید یک جسم داغ و فشرده در آنجا بود. با این هدف گروه مجموعه ای از مشاهدات تلسکوپ فضایی هابل را بدست آورد که در سال ۲۰۱۳ و به تازگی در هفت آگوست ۲۰۱۴ به ثبت رسیده بود. تصاویر در نور ماورا بنفش بدست آمده بود جایی که همدم ستاره انتظار می رفت در آنجا باشد و باید بطور واضح قابل مشاهده باشد. در تصاویر جدید از منطقه ابرنواختر یک نقطه منبع نوری بطور واضح تشخیص داده شد.

“گاستون فولاتلی” رهبر مطالعات جدید هابل گفت: « یکی از هیجان انگیزترین لحظات در حرفه من زمانی بود که من تصاویر جدید ارسال شده ی هابل را مشاهده کردم، دیدم جرمی در آنجاست، شی ای که تمام مدت تیم ما پیش بینی می کرد در آنجا باشد. وقتی که جسم دارای خواص پیش بینی شده مدلمان بود هیجان زده شدیم. » مشاهدات بیشتر هابل در طیف نوری به وسیله یک تیم اروپایی بدست آمد، زمانی که اطلاعات بررسی بیشتری شد، محققان توانستند اطلاعات مهمی برای بهبود مدل های اصلی ستاره های دوتایی فراهم کنند که توسط تیم پیش از این پیشنهاد شده بود. این یک فرصت منحصر به فرد برای مطالعه ی دقیق از اجداد ابرنواخترهاست، زیرا نتایج، پیامدهای مهمی به درک ما از تکامل ستاره ای و ارتباط آن با خواص ابرنواخترها خواهد داشت.

منبع: dailygalaxy

(12 نفر , میانگین : 4٫58 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=18684

رامین فخاری

نویسنده این مطلب: رامین فخاری، دانشجوی کارشناسی برق و قدرت، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، زیست شناسی و تاریخ معاصر می باشد و به عنوان نویسنده در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

یک پاسخ

  1. باقر پورسعیدی گفت:

    با سلام و آرزوی استمرار فعالیت عالی و قابل تحسین دست اندرکاران و مسئولین دانا ، آگاه و.. سایت فوق العاده زیبا وعلمی بیگ بنگ ، به آگاهی میرسانم که با تمام توان خود سعی در شناسندن هر بیشتر و بهتر سایت شما ار راههای ممکن از جمله در تلگرام خواهم نمود تا بتوانم هر چند اندک یاری رسان شما عزیزان در جهت فزونی ارئه علوم پایه ، اختر فیزیک و… در جامعه خود باشم.
    نیکی تان پایدار – همیشه سر افراز باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *