مقصد بعدی فضاپیمای افق های نو مشخص شد!

بیگ بنگ: فضاپیمای افق های نوی ناسا که در ماه جولای با عبوری تاریخی از فاصله ۱۲۵۰۰ کیلومتری سیاره ی کوتوله ی پلوتو گذشته بود، اکنون راهی مقصد جدیدی شده است.

تصویری هنری از ملاقات فضاپیمای افق های نو و جرم بنام ۲۰۱۴ MU69 که در سال 2019 به وقوع می پیوندد.

تصویری هنری از ملاقات فضاپیمای افق های نو و جرم بنام ۲۰۱۴ MU69 که در سال ۲۰۱۹ به وقوع می پیوندد.

این کاوشگر در آن گذر علاوه بر گرفتن عکس از سطح این سیاره ی کوتوله، داده های زیادی در مورد آن و اقمارش شارون، استیکس، نیکس، کربروس و هادرا جمع آوری کرد. اکنون پس از گذشت یک ماه دانشمندان ناسا با انجام برآوردهای لازم برای جلوگیری از هدر دادن سوخت فضاپیما و استفاده بهینه از این فرصت، به این نتیجه رسیده که گزینه شماره یک برای مأموریت بعدی افق های نو در کمربند کویپر جرمی به نام ۲۰۱۴ MU69 است که در سال ۲۰۱۴ توسط تلسکوپ هابل کشف شده است. در ویدئوی زیر می توانید نزدیک شدن با شکوه فضاپیمای افق های نو به پلوتو و عبور از این سیاره ی کوتوله را با دور تند مشاهده کنید:

دانلود ویدئو

این مقصد تازه حدود یک و نیم میلیارد کیلومتر ورای مدار پلوتو قرار دارد، قطرش ۴۵ کیلومتر است و تصور می شود یکی از اجرامی باشد که سیارات کوتوله ای مثل پلوتو از آن تشکیل شدند. این شیء در ناحیه ای در کرانه های دور منظومه شمسی موسوم به کمربند کویپر قرار دارد. این کمربند شامل بقایای یخ زده ای است که از ۴.۶ میلیارد سال قبل که منظومه ما تشکیل می شد به یادگار مانده اند.

مسیر فضاپیمای افق های نو به سمت جرم 2014 MU69 که در کمربند کویپر واقع شده است.

مسیر فضاپیمای افق های نو به سمت جرم ۲۰۱۴ MU69 که در کمربند کویپر واقع شده است.

جان گرانسفلد مدیر ماموریت علمی ناسا گفت:‌ با دور شدن فضاپیمای افق های نو از پلوتو و نزدیک شدن آن به کمربند کویپر، و در حالی که داده های هیجان انگیز آن از پلوتو به زمین مخابره می شود، نگاه ما به مقصد بعدی این کاوشگر جذاب است. او گفت انتظار دارد که هزینه ماموریت از این پس خیلی کمتر باشد. این فضاپیما حامل سوخت هیدرازین کافی برای یک گذر دیگر است، و دانشمندان می گویند می تواند تا اواخر دهه ۲۰۲۰ یا ورای آن به کار ادامه دهد.

الن استرن، محقق اصلی این ماموریت، انتخاب ناسا برای فرستادن کاوشگر به سمت جرم ۲۰۱۴ MU69 را یک “گزینه عالی” خواند. این یکی از پنج جرم آسمانی است که در تابستان سال ۲۰۱۴ با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل در مسیر پرواز افق های نو کشف شدند. با این حال فضاپیما تا ژانویه ۲۰۱۹ به آن نخواهد رسید.

سایت علمی بیگ بنگ / منابع: BBC , NASA

image_pdfimage_print
(16 نفر , میانگین : 4٫94 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=34842

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۳ پاسخ‌ها

  1. vahid گفت:

    از میان پروژه هایی که در زمینه شناخت اجرام یخ زده در میان سازمان های هوایی کشور های مختلف انجام می گیرد، به نظر می رسد که افق نو اهداف بهتری را انتخاب کرده است. پروژه هایی نظیر روزتا و فیلایه که به بررسی دنباله دار چریموف می پردازد، یا پروژه ای نظیر سپیده دم که به سیارک سرس از کمربند سیارکی می پردازد، اگر چه در جهت شناخت چگونگی شکل گیری منظومه شمسی کمک زیادی به ما خواهند کرد ولی افق نو به شناسایی اجرام یخ زده از کمربندی می پردازد که بدون شک سنگ بنا و مواد اولیه بسیاری از سیارات ویا حتی خود ما بوده اند. ضمن اینکه باید در نظر داشت ارسال اطلاعات دقیق از فواصل نزدیک به ۲ میلیارد کیلومتری توسط افق های نو که مجهز به ۴ دوربین آلیس، لوری، رالف و رکس که عکس برداری در طیف های مختلف از پلوتو و اجرام کمربند کویپر را دارد، در مقایسه با پروژه های دیگر شناخت اجرام یخ زده، کمک بیشتری را به ما در شناخت اجرام یخ زده خواهند کرد.

  2. vahid گفت:

    اگر به عکس های گرفته شده توسط افق های نو از پلوتو توجه کرده باشید، این عکس ها حاوی چند نکته مهم هستند. همه عکس ها در قالب فیلم، در بالا آمده است.
    ۱٫ بهترین تصویر گرفته شده از پلوتو از فاصله ۴۵۰,۰۰۰ کیلومتری از سطح پلوتو(یعنی در فاصله ای نزدیک فاصله ماه از زمین) گرفته شده که رزولوشنی نزدیک به ۲٫۲ کیلومتر در هر پیکسل دارد.
    ۲٫ اینکه عکس گرفته شده با این رزولوشن، تنها از سمتی از پلوتو برداشته شده که رویش به سمت قمر شارون است. از سمت دیگر پلوتو عکسی با رزولوشن پایین گرفته شده است.
    ۳٫ در فیلم بالا مشاهده می شود بعد از گدشتن از پلوتو می توان سمت تاریک پلوتو ویا به عبارتی شب پلوتو رو مشاهده کرد که پشت به خورشید دارد. بنابراین ما سیاه می بینیمش.
    ۴٫ در همان عکس مربوط به گذر از پلوتو و مشاهده سمت تاریک. به خوبی می توان جو پلوتو را که همان نقاط نورانی اطراف سیارک می باشند را مشاهده کرد، که این مسئله به دانشمندان نشان داد علارقم پیش بینی های قبلی پلوتو دارای جو رقیقی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *