هاوکینگ از طرح اعزام فضاپیما به منظومه های ستاره ای همسایه حمایت کرد!

بیگ بنگ: استیون هاوکینگ از یک پروژه ی خصوصی جدید برای اعزام فضاپیماهای کوچک به منظومه های ستاره ای همسایه، ظرف یک نسل، حمایت کرد. چنین فضاپیمایی، که به اندازه یک تراشه خواهد بود، هزاران میلیارد کیلومتر سفر خواهند کرد که دورتر از همه کاوشگرهایی است که بشر قبلا به فضا فرستاده است.

_89195063_s9000315-solar_sail_spaceship-splبه گزارش BBC، یک برنامه پژوهشی ۱۰۰ میلیون دلاری برای توسعه سفینه ای از این نوع توسط یوری میلنر، فیزیکدان و سرمایه گذار میلیاردر روس، با حمایت مارک زاکربرگ بنیانگذار فیسبوک رقم خورده است. سفر میان ستارگان همواره آرزوی بشر بوده اما همچنان با موانع فنی بزرگی روبروست. پروفسور استیون هاوکینگ گفت که این رویا ممکن است زودتر از آنچه تصور می شود جامه عمل بپوشد. او گفت: «اگر قرار است به عنوان یک گونه، جان سالم به در بریم، در نهایت باید راهی ستاره های دیگر شویم.»

هاوکینگ ادامه داد: «منجمان بر این باورند که شانس یافتن سیاره ای شبیه به زمین در مدار سیستم ستاره‌ای آلفا قنطورس بد نیست. اما در دو دهه آینده با کمک تلسکوپ های زمینی و فضایی اطلاعات بیشتری در این مورد خواهیم داشت. توسعه فناوری در دو دهه اخیر و پیشرفت های‌ آینده چنین سفری را ظرف یک نسل به طور اصولی ممکن خواهد کرد.» آلفا قنطورس شامل سه ستاره در فاصله ی چهار تا چهار و نیم سال نوری از ما قرار دارد که نزدیک ترین مجموعه ستارگان به زمین است.”بنیاد پیشرفت” آقای میلنر که این ابتکار عمل را به دست گرفته یک سازمان خصوصی است که با کمک هایش امکان مالی انجام تحقیقات بدیع علمی را فراهم می کند.

_87789934_965eaeab-967e-4d1e-bf15-75438752f556گروه متخصصان

این بنیاد گروهی از دانشمندان را برای ارزیابی امکان توسعه سفینه هایی برای رفتن به ستاره ای دیگر ظرف یک نسل و پس فرستادن اطلاعات از آنجا تشکیل داد. نزدیک‌ترین منظومه ستاره‌ای حدود ۴۰ هزار میلیارد کیلومتر از ما فاصله دارد. رفتن به چنین منظومه‌ای با فناوری موجود ۳۰ هزار سال طول خواهد کشید. گروه کارشناسان نتیجه گیری کرد که با کمی تحقیقات و توسعه بیشتر، شاید امکان توسعه فضاپیمایی که ظرف حدود ۲۰ تا ۳۰ سال به ستاره همسایه برسد، فراهم شود.

دکتر پیتر ووردن که هدایت این پروژه را به عهده دارد گفت:‌ « اگر همین چند سال قبل از من سوال می کردید می گفتم که سفر به یک ستاره دیگر با چنین سرعتی ممکن نخواهد بود.» او که رئیس بنیاد جایزه پیشرفت و مدیر سابق مرکز تحقیقات ایمز ناسا در کالیفرنیاست اضافه کرد:‌ « اما گروه متخصصان دریافت که به دلیل پیشرفت ها در فناوری به نظر می رسد که چنین ایده ای عملی باشد.»

13010828_1004427326311031_7527909465645890467_nاین ایده بر کاهش ابعاد فضاپیما به اندازه تراشه‌هایی که در وسایل الکترونیکی به کار می رود استوار است. طرح اولیه این است که هزار عدد از این فضاپیماهای کوچک به مدار زمین پرتاب شود که هر کدام مجهز به یک بادبان خورشیدی خواهد بود. اینها مثل بادبان قایق هاست اما به جای باد با نور خورشید به حرکت در می آید. یک لیزر عظیم در زمین نیروی محرکه فوق العاده اولیه را فراهم خواهد کرد به طوری که سرعت حرکت آنها را به ۲۰ درصد سرعت نور برساند.

این موضوع شبیه به داستان های تخیلی است اما یوری میلنر معتقد است که ساختن فضاپیمایی با این مشخصات و رساندن آن به یک ستاره دیگر در طول عمر ما ممکن است. دانشمندان مستقل از این پروژه می گویند که هر چند موانع تکنیکی بسیار بزرگی وجود دارد اما این طرح می تواند عملی باشد. پروفسور هاوکینگ هم معتقد است که چنین رویایی، که زمانی غیرقابل دسترس بود، می تواند ظرف ۳۰ سال عملی شود. او گفت که دل بستن فقط به زمین عاقلانه نیست:‌ « زندگی روی زمین با خطر ناشی از رویدادهای نجومی مثل سیارک ها یا ابرنواخترها مواجه است.»

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: BBC

image_pdfimage_print
(14 نفر , میانگین : 5٫00 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=48388

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲ پاسخ‌ها

  1. sunmartin گفت:

    مطلب چالش برانگیزی بود متاسفانه اگر تمامی کشورها بفکر نسل های آینده بودند بروی چنین نظریاتی سرمایه گذاری میکردند بهر حال یافتن موانی برای زندگی در سایر کرات دور از ذهن نیست یک فیلم به کارگردانی ریدلی اسکات که بنظر من زیباترین شکل ممکن در این مورد است ساخته شده بنام پرومتئوس که دیدن آنرا به تمامی علاقه مندان به علوم و نجوم و آینده شناسی پیشنهاد میکنم

  2. نیما گفت:

    به نظر من مشکل چنین پروژه هایی ایجاد اقبال اجتماعی از پروژه های فضایی است. در جوامعی که مردم به نون شب محتاج هستند. غیر قابل قبول است که انتظارداشته باشیم که دولتمردان آن جوامع هزینه زیادی را در راستای پروژه های فضایی متحمل شوند. لازمه ایجاد اقبال عمومی در زمینه پروژه های فضایی در یک جامعه، فرهنگ سازی و نفوذ نگرانی های فضایی در گوشت و خون آن جامعه است، به گونه ای که هدف اصلی جامعه شود. در عصر رقابت فضایی امریکا و شوروی سابق، ناسا هزینه های زیادی را به کشور متحمل کرد. چگونه مردم سنتی امریکا این صرف هزینه ها را پذیرفتند. تبلیغات زیاد در زمینه اهمیت پروژه های فضایی، ساخت فیلم هایی نظیر استار وارز، گاردین گلکسی، استار ترک و … تفکر جامعه را برای پذیرش این هزینه های زیاد آماده کرد. به گونه ای که امروزه مردم امریکا به راحتی با این صرف هزینه کنار آمده اند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *