چقدر طول می کشد تا به منظومهٔ ۷ سیاره ای سفر کرد؟

بیگ بنگ: کشف هفت سیاره فراخورشیدى زمین مانند پیرامون ستاره ای نزدیک موسوم به تراپیست۱ (TRAPPIST-1) واقعاً خبر هیجان انگیزی است. اما آیا امکان سفر به این جهان های فرازمینی مشابه زمین وجود دارد؟

خصوصیات ۷ سیاره فراخورشیدى در قیاس با سیاره های سنگی منظومه شمسی ما

به گزارش بیگ بنگ، ستاره تراپیست-۱ با فاصله ای معادل ۳۹ سال نوری یا ۳۶۹ تریلیون کیلومتر از زمین واقع شده است. یعنی در صورت حرکت با سرعت نور، رسیدن به آنجا ۳۹ سال طول می کشد. اما در حال حاضر هیچ فضاپیمایى قادر به حرکت با این سرعت نمی باشد. با علم به این مسئله، سازمان های فضایی کاوشگرها و فضاپیماهایی را به فضای بیرونی فرستاده اند.

لذا رسیدن به ستاره تراپیست-۱ با فناوری امروزی چقدر به طول می انجامد؟ با دانستن سرعت یک فضاپیما، محاسبه مقدار زمانی که برای سفر به تراپیست-۱ لازم است، کار ساده ای می باشد. از آنجا که سرعت برابر است با فاصله تقسیم بر زمان، لذا کل زمان سفر باید فاصله تا تراپیست-۱ تقسیم بر سرعت فضاپیما باشد.

فضاپیمای افق های نو

کاوشگر “افق های نو” که عنوان سریع ترین فضاپیمای پرتاب شده را به یدک می کشد، در سال ۲۰۱۵ میلادی از سیاره پلوتو نیز گذر کرد و هم اکنون با سرعت ۱۴٫۳۱ کیلومتر بر ثانیه در حال سفر به خارج از منظومه شمسی است. با این سرعت، در حدود ۸۱۷ هزار سال برای رسیدن به تراپیست-۱ لازم است.

فضاپیمای جونو

فضاپیمای جونو متعلق به ناسا در طول سفرش به غول گازی(مشتری) در سال ۲۰۱۶، حتی سریع تر از “افق های نو” فضا را در می نوردید. جونو با کمک جاذبه مشتری به سرعت قابل توجه ۲۶۵ هزار کیلومتر بر ساعت دست یافت که آن را به سریع ترین وسیله ساخت بشر تبدیل می کند( اگرچه سرعت اولیه فضاپیمای افق های نو پس از پرتاب بیشتر از جونو بود.) حتی اگر کاوشگر جونو با همان سرعت، بصورت بی وقفه حرکت می کرد(بدون نیاز به افزایش سرعت در نیمه راه)، ۱۵۹ هزار سال طول می کشید تا به تراپیست-۱ برسد.

فضاپیمای ویجر ۱

کاوشگر ویجر ۱ بعنوان دورترین فضاپیمای زمین، در سال ۲۰۱۲ منظومه شمسی را ترک کرده و به فضای میان ستاره ای وارد شد. بنا به گزارش ناسا، ویجر ۱ هم اکنون با سرعت ۶۱۴۷۶ کیلومتر بر ساعت در حال دور شدن است. این فضاپیما به ۶۸۵ هزار سال زمان برای رسیدن به تراپیست-۱ احتیاج دارد. اما ویجر ۱ به این زودی یا شاید هرگز به آنجا نرسد. در عوض، این فضاپیما فتح ستاره ی دیگری به نام AC+79 3888 را در دستور کارش قرار می دهد که در فاصله ۱۷٫۶ سال نوری از زمین واقع شده است. این مسیر را در طی چهل هزار سال خواهد پیمود.

شاتل فضایی

شاتل فضایی ناسا با سرعت حداکثر ۲۸۱۶۰ کیلومتر بر ساعت به دور زمین می چرخید. هر فضاپیمایى که با این سرعت حرکت کند، به ۱٫۵ میلیون سال برای رسیدن به تراپیست-۱ نیاز خواهد داشت. به همین دلیل، بکارگیری شاتل فضایی برای انجام عملیات انسانی به مقصد منظومه شمسی تراپیست-۱، شیوه حمل و نقل کاربردی و مناسبی نیست.

کاوشگر پروژه استارشات

فضاپیمای فوق سریعی که بتواند تراپیست-۱ را در مدت زمان کوتاه تری در نوردد، یک عملیات میان ستاره ای میباشد که استیون هاوکینگ رویای آن را در سر می پروراند. کاوشگر لیزر بنیان کوچک هاوکینگ می تواند به لحاظ نظری با سرعت ۲۱۶ میلیون کیلومتر بر ساعت حرکت نماید که حدوداً چهار هزار برابر سریع تر از فضاپیمای افق های نو میباشد. هر فضاپیمایى با این سرعت می تواند در کمتر از دویست سال به تراپیست-۱برسد. اما هنوز بر این مفهوم جامه عمل نپوشانده ایم!

با فناوری های موجود امروزی، هیج فرد زنده ای نمی تواند در طول عمر خود به تراپیست-۱ برسد. مسئولان سازمان فضایی ناسا به هنگام گفتگو در خصوص کشف جدید در یک کنفرانس خبری تاکید کردند که احتمالاً ۸۰۰ هزار سال زمان برای رسیدن به منظومه تراپیست-۱ لازم است. پس حالا حالاها فکر برنامه های فراغتی میان ستاره ای را از سرتان بیرون کنید!

ترجمه: منصور نقی لو/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

image_pdfimage_print
(32 نفر , میانگین : 4٫81 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=63204
منصور نقی لو

منصور نقی لو

کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی. علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فرگشت، اکتساب زبان اول، یادگیری زبان دوم و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۱۱ پاسخ‌ها

  1. mahdi گفت:

    انسان طی یک دوره صدساله از اسب سواری و الاغ سواری به فضا رفت . با توجه به شتاب روزافزون توسعه علم میتوان متصور بود که رشد نمایی علم شاید باعت شود طی هزارسال آینده بالاخره به فناوری تسخیر فضا دست یابیم که برای نوع بشر زمان مناسبی است

  2. امجی گفت:

    بهترین راه ممکن و سریع ساخت پرتال میباشد . مثلا اگر بر روی ویجر ۱ پرتالی درب مانند ساخته میشد در همین زمان حال با ورود به ورودی پرتال اصلی در زمین که به ویجر با روشی کوانتومی اتصال داشتند میتوانستیم در چند لحضه وارد پرتال ویجر ۱ شویم .
    تخیلی اما شاید زمانی در آینده شدنی .

    • پیمان گفت:

      سلام. میشه یه خورده بیشتر توضیح بدید ممنون میشم

      • امجی گفت:

        سلام . پرتال مطمن در آینده ساخته خواهد شد و چیزی شبیه کرمچاله هاست که میتواند دو نقطه بسیار دور از فضا را در کسری از ثانیه به هم وصل کند . یعنی اگر از یک طرف آن وارد شویم و طرف دیگر آن را در سیاره ای مصلا آلفا قنطورس با فاصله ۴ سال نوری باشد میتوانیم در چند لحظه به آن وارد شویم . (مثال : شما هم اکنون میتوانید صدا و تصویرتان را از طریق امواج و یک گوشی چند گرمی به هرجای کره زمین در کسری از ثانیه بفرستید ) پرتال هم با روشی نوین و در آینده میتواند انسان و اشیاء را در هر ثانیه به هرجایی انتقال دهد . که با نویدهای پیشرفته چندین دهه اخیر در چندین دهه آینده ساخته خواهد شد . و مسافر زمان میتواند در چند ثانیه از زمین به سیاره قابل سکونتی در هر جای هستی سفر کند . به مغزی که زمین را به پرورش داد و اکتشافات و اختراعات کرد هیچ وقت شک نکنید مخصوصا به نوادگان آینده بشر .

        • پیمان گفت:

          آیا تجهیزی هست که بتونه در برابر این سرعت مقاومت کنه و نابود نشه تو بررسی سیاه چاله من خوندم که حتی به افق رویدادش نزدیک بشی پودر میشی چه برسه واردش بشی

  3. اميدشه بور گفت:

    خسته نباشید برادر نقی لو سپاس از زحمات شما

  4. بهنام طیبی گفت:

    این مطلب دارای ارزش خبری فوق العاده بالا و زیایی
    خیلی عالیه

  5. Fuhere گفت:

    با درود
    این فضاپیما فتح ستاره ی دیگری به نام AC+79 3888 را در دستور کارش قرار می دهد که در فاصله ۱۷٫۶ سال نوری از زمین واقع شده است. این مسیر را در طی چهل هزار سال خواهد پیمود.
    این دیگه آخر خنده است! ۴۰ هزار سال نوری به فرض برسه اونجا، بخواد یه چیزی مخابره کنه به زمین ۱۷/۶ سال طول میکشه تا به زمین برسه!
    به نظر من ما محدود شدیم اگر هم بخواهیم نمیتونیم بجای برسیم و حسرتش رو میخوریم، مگر اینکه عملی جدید کشف بشه یا چیزی مثل کرم چاله استفاده بشه

  6. علی گفت:

    اگه ماشین وارپ رو بسازن میشه.

  7. امجی گفت:

    به نظر من در آینده راه های زیادی برای دور زدن سرعت نور و سریع رفتن به سیارات دیگه میتونه وجود داشته باشه ! راه دوم بدون استفاده از پرتال و تکنولوژی های گران و دیر دست یافتنی میتونه فرستادن انسان به صورت مجازی باشه مثال : هدست واقعیت مجازی اچ تی سی وایو رو در نظر بگیرید که انسان رو در محیطی مجازی غرق میکند حال اگر در آینده نسخه مجازی انسان رو بتونن به سیاره سکونت پذیر ، داغ یا سرد از طریق رباطی که بر روی آن سیاره است ارسال کنند انسان میتواند بدون رفتن و در خانه خود سیاره را بپیماید و حتی خاک و هوای آن سیاره کاووش و بررسی نماید و خود را بر روی سیاره حس کند . تکنولوژی های لمس سه بعدی ، پرینتر سه بعدی کینکت و هدست واقعیت مجازی در آینده ای بسیار نزدیک به اندازه ای ارتقاع می یابند که میتوانید در خانه خودتمام سیارات منظومه شمسی را بطوری واقعی اما مجازی کاووش و لمس کنید .

  8. saed گفت:

    ۸۰۰ هــــــزار ســــــال ?????

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *