درون سحابی رتیل

بیگ بنگ: سحابی رتیل قطری بیش از هزار سال نوری دارد؛ این سحابی یک منطقه تشکیل ستارۀ بسیار بزرگ است که حدود ۱۸۰ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و در کهکشان کوتوله ابر ماژلانی بزرگ، واقع شده است.

بزرگترین و سرسخت ترین منطقۀ تشکیل ستاره که در کل گروه محلی کهکشان ها شناخته شده در این چشم انداز خارق العاده از انتشار اتم های هیدروژن و اکسیژن یونیزه، تشکیل شده است. درون سحابی رتیل (NGC 2070)، تابش شدید، بادهای ستاره ای و شوک های ابرنواختری ناشی از خوشۀ مرکزی جوان ستارگان پرجرم تحت عنوان R136 در واقع انرژی لازم برای درخشش سحابی را تامین می کنند و تارهای عنکبوت مانند را شکل می دهند. در اطراف این رتیل کیهانی، مناطق تشکیل ستاره ای دیگری نیز با خوشه های ستاره ای جوان، رشته ها و ابرهای حباب شکلی وجود دارند. در واقع، در سمت راست عکس محل نزدیکترین سحابی مدرن (SN 1987A) قرار دارد. این چشم انداز غنی تقریبا به اندازۀ یک یا دو درجه از ماه کامل آسمان را در صورت فلکی جنوبی “زرین ماهی” پوشش می دهد. اما اگر سحابی رتیل نزدیکتر بود، مثلا فاصله اش ۱۵۰۰ سال نوری بود همانند سحابی تشکیل ستاره ای جبار، نیمی از آسمان را تحت پوشش خود قرار می داد.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: apod

image_pdfimage_print
(4 نفر , میانگین : 5٫00 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=71461
سحر الله وردی

سحر الله وردی

کارشناس مترجمی زبان انگلیسی و کارشناس ارشد آموزش زبان انگلیسی. علاقمند به علوم مختلف از جمله نجوم، کیهان شناسی و فیزیک می باشد و به عنوان نویسنده و مترجم متون تخصصی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

یک پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *