افرادی که با خودشان حرف می زنند نابغه هستند!

بیگ بنگ: شما هم با خودتان حرف می زنید؟ اگر بله، جای هیچ خجالتی وجود ندارد، چون تحقیقات علمی نشان می دهد کسانی که با خودشان حرف می زنند با داشتن ایده های ناب در واقع نابعه هستند.

Thinking_which_directionبه گزارش بیگ بنگ، گری لوپین محقق روانشناس، آزمایشی را ترتیب داده که در آن به ۲۰ داوطلب، اشیایی را در یک سوپر مارکت نشان می دهند و از آنها خواسته می شود این اشیاء را بخاطر بسپارند و پیدا کنند. به نیمی از داوطلبان گفته شد که نام این اشیاء را، بر زبان بیارید و به بقیه هم گفته شد که این نام ها را فقط در ذهنتان مرور کنید. در آخر، نتایج نشان داد آنهایی که با خودشون حرف زده بودند، در حد ۵۰ تا ۱۰۰ میلی ثانیه، زودتر توانستند در سوپر مارکت، اشیاء را پیدا کنند.

گری لوپین گفت: من در اغلب مواقع برای پیدا چیزی در فریزر یا سوپر مارکت، زیر لبی با خودم حرف میزنم. همین تجربه هم باعث شد دست به چنین آزمایشی بزنم. گری لوپین، به همراه یک روانشناس دیگر، با انجام این آزمایش به این نتیجه رسیدند افرادی که با خودشان حرف می زنند، دارای نبوغ هستند. به دلایل زیر:

۱- حرف زدن با خود، میزان فعالیت های عصبی در ذهن را، زیاد می کند: وقتی با خودتان حرف می زنید، سیستم حسی شما فعال می شود. کلمات خیلی راحت تر در حافظه ی شما قرار می گیرند و می توانید آنها را تجسم کنید و در نتیجه عملکرد بهتری داشته باشید.

۲- حرف زدن با خود، باعث تمرکز می شود: وقتی نام یک شئی را بلند بگویید، ذهنتان متمرکز می شود و خیلی سریع آن را تشخیص می دهید. البته این فقط برای اشیائی هست که قبلا دیده شده و می دانید چه شکلی هستند. مثلا یک موز را می شناسید، وقتی اسمش را با صدای بلند به زبان بیارید مغز شما شکلِ آن موز را در ذهنتان نقاشی میکند. اما اگر قبلا موز را ندیده باشید و ندانید چه شکلی است، گفتنش با صدای بلند، تاثیری ندارد.

۳- حرف زدن با خود، باعث وضوح و شفافیت افکار می شود: هر کدام از ما هزاران فکر دارد که شاید فقط برای خودمان منطقی باشد و برای بقیه نباشد. مثلا فرض کنید شما از دست یه نفر خیلی خیلی عصبانی هستید، آنقدر که حاضرید آن شخص را بکُشید. اما این عصبانیت چیزی نیست که بخاطرش به روانپزشک مراجعه کنید. کاری که باید انجام دهید این است که به یک اتاق بروید و درب را ببندید و در این مورد با خودتان حرف بزنید.

جوانب مثبت و منفی کشتن آن فرد را در نظر بگیرید و پس از کلی حرف زدن، در نهایت عصبانیت شما فروکش می کند و می فهمید فکر احماقانه ای داشتید که حتی نمی شد به کسی آن را بگویید، اما با حرف زدن با خودتان آن فکر را دور کردید. لیندا اسپادین روانشناس در این مورد می گوید: حرف زدن با خود باعث وضوح افکار می شود، باعث می شود متوجه شوید کدام یک از افکارتان مهم است و کدام نه. و در نتیجه باعث می شود تصمیم گیری های درستی داشته باشید.

مترجم: آناهیتا مستاجران/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: Lifehack.org

(28 نفر , میانگین : 4٫82 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=54427
تحریریه‌ی بیگ بنگ

تحریریه‌ی بیگ بنگ

وب سایت بیگ بنگ یک سایت علمی، تحقیقاتی میباشد که توسط تعدادی از علاقمندان به علم و دانش اداره می شود. این سایت از اواخر سال 1390 تاکنون به فعالیت خود در این حوزه ادامه داده است.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲۲ پاسخ‌ها

  1. فاطیما گفت:

    اینایی که با خودشون دعوا دارن چطور؟

  2. سامان گفت:

    چه جالب!
    حالا تو جامعه ما اگه کسی که با خودش صحبت کنه میگن طرف عقلش کمه
    به نظر من حرف زدن با خود؛ خودش یه نوعی از تفکره. نمیدونم چرا تو فرهنگ ما تنهایی رو خیلی شوم میدونن و همش باهم بودن و دورهم بودن تبلیغ میشه در حالی که هر از چندگاهی تنهایی هم بد نیست چرا که تنهایی مجالی برای تفکر و مطالعه است

  3. سید علی گفت:

    من با خودم حرف میزنم اما متاسفانه احمق هستم /:
    یعنی واقعا نابغه هستم /:

  4. حسین گفت:

    با درود فراوان
    من کلاً موقع فکر کردن با خودم حرف میزنم و برایم سوال میباشد که
    افرادی که از کودکی کرولال هستند نحوه تفکرشان به چه صورت میباشد ؟؟؟

  5. علی گفت:

    اقا هر ادمی با خودش حرف میزنه

  6. salar گفت:

    یه کمی به خودم امیدوار شدم. تا حالا فکر میکردم احمق تشریف دارم.من جدا از فکر کردن که با خودم حرف میزنم. حنی خودم از خودم سوال میپرسم و جواب میدم .محاله تنها باشم و با خودم حرف نزنم. ولی به هر روشی حساب میکنم این مقاله صحیح نیست

  7. نام خود شما گفت:

    من هم اغلب در تنهایی با خودم صحبت می کنم. از کودکی اینگونه بوده ام . تقریبا می توان اینگون گفت که نوع اندیشیدن با خود را دارد. خیلی وقتها جنبه سخنرانی برای شنوندگان خیالی یا جنبه مساحبه رادیویی خیالی نیز پیدا می کند.
    اما آیا کسانی که با خود صحبت می کنند بیمار هستند.
    بنده فکر می کنم خیر
    ولی یکی دو نکته است که ممکن است نگران کننده باشد.
    اول اینکه کسانی که با خود صحبت می کنند همواره در تنهایی با خود گفتگو می کنند و این پدید خود بخود در جمع قطع می شود انسانهای سالم که کلافه هم نیستن معمولا در مقابل جمع خود بخود از گفتگو با خود شرم دارند. و ذهن سالم براش خیلی قابل درک است که در تنهایی است و یا در جمع است. کسی که جمع را نادیده می گیرد احتملا مشکل دارد.
    نکته دوم اینکه ممکن است بعضی از بیماران دچار توهم باشند و خیال کنند انسانی دوستی همراهی یا دشمنی همواره ایشان را تعقیب می کند و کنار آنها است. و با او صحبت می کنند. و این توهم است . و یک بیماری جدی است.
    خلاصه اینکه به نظر من بغیر این دو نکته با لا عموما همه کسانی که در خلوت با خود صحبت می کنند . سالم است.
    مهم است که در کارایی شما در زندگی کاهش پیدا نکند.
    نکته دیگری هست من خودم هنوز ازدواج نکرده ام. ولی اگر ازدواج کنم دیر یا زود همسر بنده متوجه می شود . که من با خودم کاهی صحبت می کند. و خوب از آنروز خجالت می کشم .

  8. مصطفی گفت:

    من هم بعضی وقت ها با خودم حرف میزنم مخصوصا موقعی که در حال نوشتن یه قطعه از برنامه باشم چون وقتی میخام کد جدیدی به برنامه اضافه کنم یا کد قبلی رو تغییر بدم عواقبی بوجود میاره که باید اونها رو پیشبینی کنم و جلو جلو برطرفشون کنم و در این موقعه که داستان رو برای خودم تعریف میکنم و قسمت های مختلفشو با تغییری که دادم بررسی میکنم و جاهایی که نیاز به تغییرات دارن رو اینجوری پیدا میکنم. برای من که روش خوبیه و باعث تمرکز بیشتر میشه. فکر کنم دیگران چون میدونن درحال کار کردن هستم درک میکنم که ربطی به صحبت کردن با موجودات خیالی نداره.

  9. دانشجو گفت:

    سلام پس به خاطر همینه که بعضیوقت ها باید باصدای بلند کاری رو انجام داد چون تمرکز بیشتره به ویژه وقت هایی که از خواب بیدار شدیم یا خوابمون میاد (مثلا وقتی از خواب بیدار شدیم ولی کلی درس داریم که بخونیم یا وقتی برای نماز صبح بیدار میشیم و باید صدای بلند رو به کار ببریم)!

  10. Hafez hosseini گفت:

    سلام علیکم به همگی
    من هرجوری حساب میکنم احمق تشیف داشتنم
    ولی شییه به بهلول خیلی شبیه

  11. Sina گفت:

    اینم میتوان ی نظریه باشد چرا ک کسانی ک جرف میزند هیچ فرقی با کسانی در ذهنشان حرف میزنند نداره چون وقتی با این مثالی ک این دانشمند گفته باشد گفت کاونی ک داره هی کلمه رو تکرار میکنه معلکمه میتونه اون کلمه رو زود تر تکرار کنه و این دلیل نمیشه افرادی ک با خود حرف میزنن نابغه هستند من حتی عقب مونده ذهنی ام مشناسم با تکرار کردن ی کلمه با کسی ک در ذهن خود تکرار میکنه سریع تر میگه وقتی در ذهن خود صتحی تکرار میکنی این چیز خوبی نیست و باید عمقی تکرار کنی در صورتی ک منظور اون شیع یا کلمه رو در ذهنت کامل تصور کنی یا اینکه اگر شیع نبود پشت ان قضیه را دید اگر ببخوایم واقعا تفاوت بین این دو را ببینم از کسانی ک در ذهن خود حرف میزنن تا کسانی ک ب ذبون میارن بین ۵ تا ۱۰ درصد هست اونم ب مواقعه سریع ب دست اوردن کلمه یا یاد گرفتن یا تجسم کردن ان در ذهن ولی اگر در ذهن ان کلمه را تجسم کنی خیلی بهتر از ب ذبان اوردن یاد میگیری با خود حرف زدن اصلا مشکل روانی هست این چ بحثیه من ۱۳ سالمه اگه ب کسی توهین کردم عذر خواهی میکنم و اگر اشتباهی کردم در رنج سنی خودم حرفمو زدم و باز هم عذر میخواهم

    • توهم گفت:

      نه نه هر کسی که با خودش حرف بزنه نابغه نیست در واقع با یه گل بهار نمیشه این میتونه یکی از نشانه های نابغه بودن باشه و عملا نابغه بودن رو اثبات نمیکنه مثل این میمونه که بگیم چون طرف خیلی خوب نیمرو میپزه اشپز ماهریه

  12. Raha گفت:

    سلام من هم در خلوت و تنهایی باخودم حرف میزنم که چکارهایی دارم که میخوام انجام بدم

  13. نوید گفت:

    جالبه! حالا همه با خودشون حرف میزنن! وای چقدر ما نابغه ایم!

  14. هادی گفت:

    به نظر من کسی که با خودش حرف میزند نه نابغه است نه احمق.این صرفا یک عادت و رفتار مثل سایرخصوصیات رفتاری است که بعضی ها دارند.من هم در تنهایی با خودم حرف میزنم و سوال میپرسم.ولی اکثرا موقعی که ما با خودمون حرف میزنیم در واقع با خودمان نیست با مخاطبی خیالی یا غیرخیالی است که اونرو میشناسیم و در واقع وانمود می کنیم که داریم با او حرف میزنیم در حالی که دراصل با خودمان حرف میزنیم 🙂

  15. توهم گفت:

    در تنهایی و خلوت همه با هم حرف میزنن اصل اونکه تو جمع هم با خودش درگیر باشه

  16. افسانه گفت:

    من هر وقت کسی ناراحتم میکنه با خودم حرف میزنم

  17. پردیس گفت:

    من به اینکه این افراد نابغه هستن اعتقاد دارم. پدر من ۷۶ سالشونه و تمام عمرشونو مشغول کتاب خوندن و مطالعه هستن. من بارها دیدم ایشون با خودشون صحبت میکنن. دلیل اینکه میگم نابغه ن این نیست که پدر هستن، ایشون از ۱۰ سالگی تئاتر کار میکنن. از وقتی یادمه کتاب مینوشتن، کلی خاطرات، بیوگرافی خیلی ها رو که تو اکثر زمینه های اجتماعی سیاسی فرهنگی و هنری بودن و میدونن، فیلم نامه مینویسن. تئاتر تدریس میکنن. به ۴ زبان زنده دنیا تسلط دارن، ورزشکار، نقاشی بسیار هنرمند هستن در واقع کسیکه ویترای و از ایتالیا به ایران آوردن خلاصه اگر بخوام بازم بگم فکر کنم یه کتاب بشه کلی شعر و داستان حفظن واقعا به نظر من این افراد نابغه هستن البته افرادی که در زمزمه هاشون عصبی نیستن و به قولی دوستی با همه دعوا ندارن ولی متاسفانه از هنرمندان گم نام و فراموش شده جامعه ما که شاید تنها دلیل با خود صحبت کردنشون همین باشه که جامعه ما ایشون و کلا فراموش کردن. کسیکه تمام عمرش و به پای هنر و فرهنگ جامعه ش گذاشت و خیلی جوونها رو از خیلی راه ها به سمت هنر سوق داده. بله پدر من نه فقط برای من بلکه برای جامعه ش یک نابغه س، نابغه ای رها شده در تنهایی افکار بی نظیر و شگفت انگیز خودش

  18. Afshin گفت:

    مقاله ی خوبی بود….منم خیلی زیاد باخودم حرف میزنم راستشو بخواین از همه چیز میگم باخودم. امکان ندارد یه جایی تنها بشم و حتی یک کلمه هم باخودم حرف نزنم…راستش گاهی اوقات موضوع حرفی که میخوام با خودم بزنم رو یکی دو روز قبل از تنها شدنم مشخص میکنم….وقتی این کارو میکنم حس میکنم ذهنم و تفکراتم خیلی شفافتر شدن و واقعا هم حس خوبیه…..عاشقشممممم

  19. ROYAL گفت:

    سلام .. مقاله خوبی بود ولی حرف زدن من با خودم فک میکنم یکم غیر عادی باشه مم با خودم بحث و دعوا میکنم بخاطر خیلی چیزا و کارا که شاید چندین سال پیش حتی اتفاق افتاده باشن سرزنش میکنم انگار یه شخص دیگه توی ذهنم هست که واس همه کارایی ک انجام میدم منو بازخواست میکنه یا همش به ادمایی ک ناراحتم میکنن فک میکنم و توی ذهنم باهاشون بحث و دعوا میکنم این فک کردنا بعضی وقتا چن ساعت طول میکشه و حتی سردردم میشم گاهی اوقات هیچ جوره هم نمیتونم ازش فرار کنم امکان نداره ک بیکار باشم یا تنها باشم و باخودم حرف نزنم
    اینهمه حرف زدن و بحث کردن باخودم مشکلی نداره؟؟؟ نیازی هست به روانشناس مراجعه کنم؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *