زندگی جاودانه با هوش‌مصنوعی و مهندسی ژنتیک ممکن خواهد شد

بیگ بنگ: به گفته محققان تا سال ۲۰۵۰، انسان‌ها می‌توانند با استفاده از هوش مصنوعی و مهندسی ژنتیک، به زندگی جاودانه دست یابند.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، یک آینده‌پژوه برجسته ادعا می‌کند انسان‌هایی که پس از سال ۱۹۷۰ متولد شده‌اند، می‌توانند زندگی طولانی‌تری داشته باشند و بدین ترتیب، پیری به خبری کهنه تبدیل خواهد شد. براساس پیش‌بینی لان پیرسون، ممکن است انسان‌ها پیش از سال ۲۰۵۰، بتوانند بیش از محدودیت‌های بدن فیزیکی زندگی کنند.

این امکان وجود دارد که بتوان با کاهش یا وارونه ساختن روند پیری سلول‌ها، مهندسی ژنتیک را برای افزایش امید به زندگی بدن به کار گرفت. ممکن است پیشرفت در هوش مصنوعی، به ابداع بدن‌هایی با سیستم اندروید برای انسان‌ها منجر شود تا پس از توقف عملکرد قالب گوشت و خون‌شان، در آن زندگی کنند. شاید دنیاهای واقعیت مجازی برای افراد ایجاد شوند تا هنگام از بین رفتن بدن‌ آنها، هوشیاری‌شان را بارگذاری کنند. این احتمالات، ادعای دکتر “لان پیرسون”(Ian Pearson)، مهندس و مخترع انگلیسی هستند که درباره آینده زندگی روزانه ما سخنرانی می‌کند.

پیرسون می‌گوید: افراد بسیاری به زندگی جاودان علاقه دارند. این علاقه همیشه وجود داشته است اما تفاوت اینجاست که اکنون، فناوری به سرعت رو به بهبود است و بسیاری از افراد باور دارند که موفق به داشتن زندگی جاودان می‌شوند. به گفته دکتر پیرسون، راه‌های امیدوارکننده‌ بسیاری برای فرار از مرگ وجود دارند. بازسازی یا ساخت قسمت‌های جدید بدن، با استفاده از مهندسی ژنتیک ممکن است. بافت‌ها و اندام‌های پرورش‌یافته در آزمایشگاه، با موفقیت در پیوند اعضا به ‌کار می‌روند تا نیاز به انسان‌های اهداءکننده عضو و عدم پذیرش اعضا را کاهش دهند.

پیرسون توضیح می‌دهد: هیچکس نمی‌خواهد در سن ۹۵ سالگی جاودانه شود اما اگر بدن به سن ۲۹ یا ۳۰ سال بازگردد، شرایط تغییر خواهد کرد. هفته پیش، نمایشگاهی در محل “اجلاس سران جهان” (World Government Summit)در دبی، “آواتار زیست‌سنجشی هوش هیبریدی” (HIBA) را به نمایش گذاشت. “HIBA”، نتیجه چندین بررسی بود نشان داد که انسان‌ها می‌توانند به “هوشیاری مصنوعی جمعی” به هم متصل شوند. این شبکه بین‌المللی، برای ما این امکان را فراهم خواهد کرد که تا پیش از سال ۲۰۵۰، تنها با استفاده از افکار خود، گفتار و ارتباط را انجام دهیم.

دکتر پیرسون این ایده را یک گام جلوتر برد و ادعا کرد در سال ۲۰۵۰، نه تنها به یک سیستم رایانه‌ای متصل می‌شویم، بلکه درون یک کالبد اندروید زندگی خواهیم کرد. هوشیاری انسان در سرورهای آنلاین بارگذاری خواهد شد و ما قادر خواهیم بود از هر بدن اندرویدی برای سکونت در جهان واقعی استفاده کنیم. پیرسون ادامه می‌دهد: افرادی که امروز زنده هستند و تا سال ۲۰۵۰ زنده می‌مانند، ممکن است هرگز با مرگ روبه‌رو نشوند.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: dailymail.co.uk

(9 نفر , میانگین : 4٫33 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=73993
تحریریه‌ی بیگ بنگ

تحریریه‌ی بیگ بنگ

وب سایت بیگ بنگ یک سایت علمی، تحقیقاتی میباشد که توسط تعدادی از علاقمندان به علم و دانش اداره می شود. این سایت از اواخر سال 1391 تاکنون به فعالیت خود در این حوزه ادامه داده است.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲۰ پاسخ‌ها

  1. بهنام طیبی گفت:

    خبر بسیار جالبی ولی فعلا در حد احتمالات چون خیلی از تاریخ ها دقیقا همون نمیشه
    درمان بیماری ها و طولانی تر کردن عمر و شیرین تر شدن زندگی کاملا موافقم ولی غلبه بر مرگ و زندگی بدون پایان فکر نکنم چون زیاد هم منطقی نیست.
    در جهانی که همه چی فناپذیر از ستارگان تا سیاهچاله ها میمیرند پس نامیرایی چندان عقلانی نیست

  2. علی گفت:

    شدنیه ولی فقط واسه پولدارها. مثل پیوند اعضا که پول میخاد.

  3. بهنام طیبی گفت:

    اگه قرار باشه این اتفاق رخ بده باید از اسرار خودآگاهی و ماهیت ذهن عبور کنن
    مرحله دوم بررسی کنن که آیا ذهن محاسبه ناپذیر یا میشه برنامه نویسی کرد که بشه درون ربات یا هوش کوانتومی اصلا اجرا میشه یا ن
    مرحله سوم اجرایی آپلود ده ها میلیارد نورون و سیناپس که ثانیه به ثانیه شخصیت سازی میکنه و پردازش میکنه
    چه کامپیوتری باید ساخته بشه که توانایی این حجم خاطرات و روان و ذهن بشر نیازمند باشه که بتونه خاطره سازی کنه و از همه مهم تر چطور ذهن بیولوژیکی میتونه خارج از بدن تکامل میلیون ها ساله ما همتاسازی کنه و احساس زنده بودن کنه
    آپلود ذهن بشر نیاز به هزاران ترابایت اونم در حد کوانتومی این همه حجم کجا میخواد ذخیره سازی بشه
    جالب اینجاست که هزاران سال ما هنوز نمی دونیم چرا هوشیار هستیم و منشا خودآگاهی کجاست. پس چطور ظرف ۳۳ سال همه این موارد امکان پذیر میشه و قطعیتی در کار نیست چون تحقیقات هنوز ابتدایی هستن
    ادوارد ویتن نابغه فیزیک میگه اینقدر پدیده خودآگاهی بشر پیچیده است که درک بیگ بنگ آسان تر از معمای حل خودآگاهی و هوشیاری بشر
    آنیل ست عصب شناس دانشگاه ساسکس در سخنرانی جهانی تد میگه خودآگاهی با بدن زیستی و بیولوژیک قابل تعریف و تقلیل آگاهی بشر امکان پذیر نیست
    خوب با این همه شک و تردید به نظر نمیرسه تا ۲۰۵۰ انسان به این دستاوردها برسه و البته این بگم پیچیدگی های علم با شناخت ماهیت ذهن و خودآگاهی مطمئن باشید پیچیده تر از الان خواهد شد
    ولی بازم باید امیدوار بود چون غیر ممکن وجود ندارد
    باتشکر

  4. بهنام طیبی گفت:

    در ضمن به این نکته اشاره کنم که انسان و پیچیدگی علم راه خیلی زیادی در پیش داره تا رسیدن به کلمه واقعی جاودانگی
    مثلا از گیلگمش و آشیل و اسفندیار که هزاران سال پیش در آرزوی نامیرایی بودن گرفته تا مهندسی ژنتیک و پیوند سر و آپلود ذهن و تزریق خون جوان و غیره هنوز نتونستم بر مرگ غلبه کنیم.به نظر من باید خیلی سوالات جواب ها داشتن باشن و درمان بشن مانند انواع بیماری های خطرناک و کشنده که هنوز قادر به درمان این بیماری از جمله سرطان ها نیستیم یا مثلا انتروپی چیه و چرا باید موجودات بمیرند با گذشت زمان بدن پیر و فرسوده میشه
    به قول پی زی مایرز زیست شناس معروف ما هنوز راه زیادی داریم تا جاودانه شدن انسان و میگه هنوز خیلی از سوالات پیرامون همین تحقیقات بی پاسخ مانده
    آیا مرگ لازمه بقا برای انسان در طبیعت یا میشه با پیشرفت های علمی به جاودانگی امیدوار بود؟
    من نظر شخصی خودم میگم شاید به کلمه واقعی جاودانگی بی معنا باشه یعنی از لحاظ ریاضی و منطق بی نهایت قابل دسترسی نیست ولی بازم باید منتظر بود و در نتیجه گیری اطمینانی نیست
    با تشکر از سایت بیگ بنگ

  5. محمدحسین گفت:

    از مرگ و نابودی نمیشه فرار کرد! آقای بهنام طیبی درست گفتند. منطقی به نظر نمیرسه که در این جهان فانی که واقعا همه چیز و همه عناصر نابود شدنی هستن، بشه جلوی نابودی انسان رو گرفت!! (حتی اگر مسائل اعتقادی و آموزه های ادیان مختلف رو کنار بذاریم، باز هم منطقی نیست جلوگیری از مرگ…). مثل خیلی از موارد که به دلایل نامعلومی، عده ای جان خودشون رو از دست میدن!! پس نمیشه هیچ وقت پیش بینی کرد که مرگ کی فرا میرسه(حداقل برای جانداران)

    • بهنام طیبی گفت:

      درود بر شما دوست گرامی و محترم
      بلاخره طبق قوانین فیزیک و ریاضی بی نهایت وجود نداره یا فعلا دسترسی بهش نداریم
      جهان هستی با این عظمت شروع و پایانی داره دیگه انسان جای خودش داره

  6. حامد گفت:

    حتی اگر روی یک کامپیتر آپلود شویم و در قالب یک ربات زندگی کنیم آن موجود “من” نیست… بلکه کپی کاملا مشابه از اطلاعات مغز من است!

    باز هم “من” خواهم مرد اگرچه آن ربات با اطلاعات مغز من باقی میماند!

    • بهنام طیبی گفت:

      به احتمال زیاد همین خواهد شد
      نظریه اطلاعات یک پارچه جولیو تونونی هم همین بررسی کرده و میگه خونه آخرش اینکه ما رباتی خواهیم ساخت که عین ما رفتار میکنه و وانمود خواهد کرد که شخص ما ولی در واقعیت ما خواهیم مرد و ما درون اون ربات نخواهیم بود
      خودآگاهی قابل تقلیل و برنامه نویسی نیست

    • حمید گفت:

      مگر خود من چه کسی هستم!
      من هم میتوانم یک کپی از من دیگری باشم

      • بهنام طیبی گفت:

        هم زمان چندین حامد امکان پذیر نیست
        شاید بشه خاطرات و نورون و سیناپس کپی کرد اونم اگه بشه و خیلی کار سختی
        ولی خودآگاهی و ذهن خیر یا حداقل حالا حالا امکان نداره

  7. بهنام طیبی گفت:

    در جواب حامد
    به نظر من جنگ بین مرگ و رسیدن به جاودانگی هیچ وقت پایان نداره و شاید نتیجه هم نداشته باشه البته اطمینانی در نتیجه گیری ندارم و شاید در آینده دور ورق برگرده ولی بعید میدونم
    زیبایی علم هم به همین اینقدر تلاش کنه تا شاید بلکه یک روزی کلا با پیری و مرگ خداحافظی کنه جهان بشریت.
    اون موقع باید با عواقب زندگی جاودانه کنار بیاییم

  8. هادی گفت:

    برخلاف ظاهر جذاب اینگونه مقالات من خیلی اعتقادی به درست بودن و یا عملی بودن این ادعاها حداقل در ۱۰۰ سال ندارم.علم پزشکی مشکلات خیلی بزرگتری نسبت به جاودانه کردن عمر انسان دارد.علم پزشکی البته پیشرفت های شگرفی در چند دهه داشته ولی بهرحال در درمان بعضی بیماری ها ناتوان است.مثلا هنوز واکسنی برای ایدز پیدا نشده یا خیلی از سرطان ها قابل درمان نیست.اگه بخوایم به جاودانه کردن عمر انسان ها فکر کنیم اول باید مشکلات مربوط به بیماری هایی که باعث مرگ انسان ها می شوند رو حل کنیم که در این مورد هم بشر راه درازی رو در پیش داره

    • بهنام طیبی گفت:

      دقیقا این موضوعات فقط جذاب و شیرین
      ولی شیرین و جذاب بودن دلیل بر واقعیت پیوستن نمیشه
      اینده نگری یا پیش بینی تاریخ در آینده در خیلی از اوقات اشتباه از آب در میاد و مخصوصا این جور پیشگویی ها که اصلا نمیشه صد در صد بهش اعتماد کرد
      البته خوب طبیعی انسان دنبال این جور چیزها باشه چون موضوع مرگ و جاودانگی از هزاران سال قبل انسان باهاش دست و پنجه نرم میکرده
      در هر دوره ای و برهه زمان خاص همون زمان با علم همون دوران مرگ بررسی کردن مثلا در زمان مصر باستان با اعتقاد به مومیایی کردن که بلکه یک روزی به زندگی بازگردن تا کیمیاگری و هند باستان و بابل و چین باستان و غیره تا به الان که ژنتیک و هوش مصنوعی و پیوند سر و انتقال خون جوان و هزاران راهی که انسان در طول تاریخ برای خودش داشته خواسته مرگ و وحشت از آن مدیریت کنه که به نظریه مدیریت وحشت توسط روانشناسی معروف
      حالا واقعا انسان یک روزی به ابدیت و زندگی بدون زمان و نامیرایی ذاتی خواهد رسید یا ن بعید میدونم اتفاق بیوفته

      • محمد جواد گفت:

        احتمالا کسانی که به علم جاودانگی در زمان خواهند رسید، انگیزه ای فراتر از گریز از مرگ و وحشت آن خواهند داشت.

        • بهنام طیبی گفت:

          این فرضیه ها فقط احتمالات و من سخن شما اصلا رد نمیکنم
          ولی با منطق و عقل و بررسی دقیق تاریخ میبینیم که تاحالا کسی جاودانه نشده و شاید هیچگاه هم محقق نشه
          من شخصا جاودانگی رد نمیکنم و فقط برهه زمانی که اعلام میکنن جای شک و تردید
          ما که هنوز قادر به درمان خیلی از بیماری ها نیستم باور به جاودانگی فقط رویای شیرین ذهن ماست
          خلاصه اینکه انسان اگه میخواد در دنیای واحد و بدون زمان و شکست انتروپی باید به خیلی از سوالات پاسخ بده. متشکرم از دقت شما دوست عزیز

  9. بهنام طیبی گفت:

    در جواب محمد جواد گرامی
    وحشت از مرگ اونی نیست که ما فکر میکنیم و حتما نباید دست و پا بلرزه که فکر کنیم وحشت از مرگ معلوم و قابل درمان.
    ترس از مرگ خیلی عمیق و دانشمند و انسان عادی نمیشناس فیلسوف و دکتر نمیشناس فطری و درون همه آدم ها
    شما کتاب و سخنرانی های stephan cave حتما گوش بدید و بطور دقیق نظریه مدیریت وحشت و ترس و احساسی بودن زندگی بعد مرگ بررسی کرده
    با تشکر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *