سفرهای فوق سریع با هایپرلوپ به حقیقت تبدیل می شود

بیگ بنگ: مسافران در سراسر اروپا و قسمت‌هایی از آسیا می‌توانند از سریع‌ترین سرویس‌های ریلی جهان لذت ببرند. از مالاگا تا مادرید، توکیو تا اوزاکا و .. در واقع قطارهای الکتریکی پرسرعت، زمان مسافرت بین مراکز مهم را با سرعتی حدود ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت امکان‌پذیر کرده‌اند.

به گزارش بیگ بنگ، سریعترین سرویس‌های در حال حاضر دنیا مگلو شانگهای(magnetic levitation) است. نیروی محرکه‌ی مورد استفاده در این سرویس‌ها از طریق سر خوردن بر روی مسیرها با سرعت ۴۳۰ کیلومتر بر ساعت به کار گرفته می‌شود. البته ژاپن نیز در سال ۲۰۱۶ سریعترین قطار جهان را با سرعت ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت تست کرد که در نوع خودش بسیار پر سرعت است.

گرچه مسافرت هوایی همچنان سریعتر است و بعنوان مثال یک ایرباس A380 سرعتی بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر بر ساعت دارد، اما زمانی که کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای به اولویتی جهانی تبدیل می‌شود ضرورت یافتن جایگزین‌های پاک‌تر و از لحاظ مصرف انرژی کارآمدتر، مخصوصا در آمریکا با بزرگترین جمعیت مسافران خطوط هوایی که ۸۰۰ میلیون مسافر در سال است، مطرح می‌شود.

هایپرلوپ زاییده‌ی افکار ایلان ماسک است. این ایده برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ مطرح شد. سیستم هایپرلوپ شامل کپسول‌هایی است که با استفاده از شناوری مغناطیسی داخل یک لوله به صورت معلق قرار گرفته‌اند و توسط موتور الکتریکی خطی به سمت جلو رانده می‌شود. محیط داخل لوله تقریبا خلاء کامل است و به این ترتیب کپسول‌ها بدون کند شدن توسط اصطکاک هوا می‌توانند با سرعت بسیار زیاد حرکت کنند. این لوله‌ها می‌توانند در زیر زمین یا بالای زمین قرار بگیرند.

شروع رقابت

ماسک برای اولین بار در نظر داشت هایپرلوپی به طول ۶۰۰ کیلومتر از لس آنجلس تا سان فرانسیسکو بسازد که با سرعت میانگین ۹۶۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کرده و مسافتی که در حال حاضر ۱۲ ساعت طول می‌کشد را در ۳۵ دقیقه طی کند. گرچه سرمایه‌ها در این مسیر صرف سرویس قطارهای تندرو شده است اما ایده‌ی هایپرلوپ‌ در جاهای دیگری دنبال شده است.

قراگیری کپسول های هایپرلوپ در مسیر بین دبی تا ابوظبی

شهر پولدار دبی با موافقت به ساخت هایپرلوپی ۱۵۰ کیلومتری تا ابوظبی، امکان سنجی این پروژه را فراهم ساخته است. همچنین پیشنهادهای برای متصل کردن وین به بوداپست و براتیسلاوا وجود دارد. در استارت آپ جدید هایپرلوپ آمریکا که اخیرا برگزار شده است لیستی از ۳۵ پروژه‌ی آزمایشی هایپرلوپ شامل مسیرهایی میان سیدنی و ملبورن، لندن و ادینبرگ، بمبئی با دهلی اعلام شد. گرچه این پیشرفت‌ها بسیار هیجان‌انگیز می‌باشند اما بسیاری به  عملی بودن آن را باور ندارند.

بیش از حد سریع

کپسول‌های هایپرلوپ به گونه‌ای طراحی شده‌اند تا در ۷۰ ثانیه با شتاب G 0.5 به حداکثر سرعت خود که ۱۲۲۰ کیلومتر بر ساعت است برسد. (G به نیروی جی اشاره دارد که با آن شتاب را اندازه می‌گیریم.) برای اینکه درکی از این میزان شتاب داشته باشید در نظر داشته باشید که در شتاب یک با نیرویی برابر با وزن بدنمان به سمت صندلی‌هایمان هل داده می‌شویم این میزان نیرو می‌تواند آزارنده باشد. اما شتاب یک هواپیما هنگام بلند شدن حدودا برابر با G 0.4 است که مسافران با آن مشکلی ندارند.

هنگامی که دور یک منحنی می‌گردیم نیروی جی را احساس می‌کنیم. نیروی گریز از مرکز همان نیرویی است که هنگام رانندگی بر روی یک دایره به شما نیرو وارد می‌کند. همانطور که گفتیم محدوده‌ای که در آن می‌توان احساس راحتی کرد تا G 0.5 است. برای مسافرت با سرعت ۱۲۲۰ کیلومتر بر ساعت لازم است شعاع منحنی که قطار بر روی آن حرکت می‌کند حداقل ۲۳ کیلومتر باشد و این بدان معنی است که مسیر باید تقریبا مستقیم باشد. علاوه بر آن سطحی که بر روی آن حرکت می‌کند باید تقریبا تراز باشد چراکه تپه‌های عمودی سبب افزایش نیروی جی می‌شود.

در مکان‌های مناسب این محدودیت‌ها قابل مدیریت کردن می‌باشند. چالش اصلی در پیاده سازی ایده‌ی هایپرلوپ حرکات زمین است. در مهندسی مقیاس بالا  برای انبساط حرارتی، آب‌های زیرزمینی و فعالیت‌های لرزه‌ای (عواملی که باعث می‌شوند زمین جابه‌جا شود) مقادیر مجازی در نظر گرفته شده است. به طور عادی این عوامل مشکل خاصی به وجود نخواهند آورد. در پل‌ها از لرزه گیر استفاده می‌شود و زمانی که نشست باعث پدید آمدن ترک در یک دیوار می‌شودبا  به نظر نمی‌آید که موضوع مهمی باشد.

اما حرکت در مسیر هایپرلوپ زمانی که کپسول‌ها در سرعتی بالا در حال حرکت می‌باشند، می‌تواند سبب پدید آمدن مشکلاتی واقعی شود. به همین دلیل است که ماسک ساخت مسیر بر روی ستون را ترجیح می‌دهد. به این طریق می‌توان در صورت حرکت زمین، مسیر را مجددا تراز و تنظیم کرد. در حال حاضر نیز در مورد خطوط راه آهن معمولی از تراز مجدد استفاده می‌شود: ریل‌ها بر روی ریل بند به طور آزادانه پشتیبانی می‌شوند و رویه‌کوبی عادی باعث مستقیم نگه داشته شدن مسیر می‌شود.

ساخت هایپرلوپ با مشخصات گفته شده کاری هزینه‌بر خواد بود. اما روزهای هواپیما و کشتی در حال به سر آمدن است. مگر آنکه بتوانیم راهی بیابیم که با استفاده از انرژی الکتریکی یا سوخت هیدروژنی کار کنند. شاید هم راهی برای ساخت کشتی‌هایی بیابیم که با نیروی هسته‌ای کار می‌کنند. هایپرلوپ چشم‌اندازی از آینده در مورد سفرهای راه دور می‌دهد.

ترجمه: معصومه رحیمی/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: theconversation.com

image_pdfimage_print
(15 نفر , میانگین : 4٫53 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=64065
معصومه رحیمی

معصومه رحیمی

دانشجوی ارشد علوم کامپیوتر، علاقه‌مند به علوم اعصاب، علوم شناختی، کیهان شناسی، سیستم های هوشمند میباشد و در زمینه انتشار مقاله با وب سایت بیگ بنگ همکاری دارد

شما ممکن است این را هم بپسندید

۴ پاسخ‌ها

  1. Teleport گفت:

    روزی میرسه که رفتن و حرکت با سرعت نور مانند گرفتن تاکسی هست . شاید تا چند هزار سال دیگه و یا زود تر

  2. جمشید گفت:

    ترجمه بسیار روان و خوبی بود. درود بر شما و تیم بیگ بنگ

  3. Bahman گفت:

    سلام
    در آخرین ورژن این تکنولوژی که الان در دبی اجرا میشه لوله سیستم هایپر لوپ خلا نیست. هایپر لوپ شبیه موتور جت هواپیما هوا را از جلو مکیده و به پشت هدایت میکند. بدین صورت با حذف هوای جلو مقاومت آن از بین رفته و با دمش هوا به پشت نیروی رانش لازم بوجود میاد

  4. پیمان گفت:

    کارتون حرف نداره
    عالی عالی بود
    من خودمم اینو مجسم کردم قبلا ولی فکر نمی کردم اینقدر مشکل داشته باشه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *