مرکز جهان کجاست؟

بیگ بنگ: آیا جهان مرکز دارد؟ مرکزش کجاست؟ یکی از گیج کننده ترین اصول نظریه بیگ بنگ، نبود هیچگونه مرکزی برای جهان ماست. البته همانطور که می دانید اگر بیگ بنگ را با هر انفجار ساده ای مقایسه کنیم آنگاه طبیعتاً کنجکاو می شویم که مرکز این انفجار کجا میباشد.

Universeبه گزارش بیگ بنگ، به گفته ی دانشمندان، بیگ بنگ یک انفجار ماده در فضای خالی نبوده، بلکه انبساط سریع خود کیهان بوده که بر مبنای آن هر نقطه از جهان می‌تواند یک مرکز باشد. بعنوان مثال اگر ترقه ای منفجر شده و قادر به ثبت مسیر ترکش های آن باشیم، آنگاه مکان ترکش ها مرز انفجار را به ما می گویند و البته با بازگرداندن ذهنی مسیر تمامی ترکش ها به یک نقطه، به مکان شروع انفجار نیز پی خواهیم برد.

به علاوه؛ اگر جهان ما همچون بقایای هر انفجار دیگری مرکزی داشت، آنگاه همان نقطه مرکزی از دیگر نقاط گرمتر خواهد بود. به همین صورت هر چه که از مرکز انفجار دورتر شویم، انتظار می رود که دما نیز کاهش یابد. با این حال، زمانی که ستاره شناسان با استفاده از گیرنده های دمایی خود را به تمامی نقاط آسمان نشانه رفتند نور ناشی از بیگ بنگ یا همان تابش پس زمینه ی کیهانی را مشاهده کردند که در تمام جهات بصورت یکنواخت پراکنده شده و دریافتند که جهان ما به طور کلی همگن است و با این شواهد، فرض وجود مرکز انفجار نیز برای آن بیهوده است.

مثال ساده و پرطرفداری که معمولاً بیان می شود این است که جهان را همانند سطح یک بادکنک خالی در نظر بگیرید که نقطه‌هایی روی آن قرار دارد. این نقاط نماینده خوشه‌های کهکشانی هستند( اگر چه گرانش باعث می‌شود خوشه‌های کهکشانی اندازه خود را حفظ کنند و در بعضی مواقع باعث ادغام کهکشانی نیز می شود). برای آنکه این مثال را بهتر درک کنیم بایستی خود را مورچه ای سرگردان در سطح بادکنک بدانیم؛ در غیر اینصورت، برای یک ناظر سه بعدی طبیعتاً درک مرکز انبساط کاری ساده است! از دید یک مورچه خواهید دید که هر نقطه از همسایگانش دورتر و دورتر می شود و البته تمامی نقاط نیز از شما در حال دور شدن هستند. پس بر هر نقطه ای که ایستاده اید، همان جا مرکز انبساط است. از این رو تعریف مرکز انبساط برای سطح یک بادکنک بی معناست.

 نویسنده: سمیر الله وردی / سایت علمی بیگ بنگ

منابع : Universetoday , popsci

image_pdfimage_print
(36 نفر , میانگین : 4٫67 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=22273

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۱۲ پاسخ‌ها

  1. محمد گفت:

    سلاااام.خسته نباشی سمیر عزیز..
    مطالبی که میذاری خیلی عالیه……
    آدم دیوونه میشه بخدا خیلی خوشگله یعنی واقعا درسته؟؟؟اون عکسی که بالا گذاشتی خیلی خوشگله

  2. محمد گفت:

    واقعا خسته نباشی…افتخار میکنم بهت سمیر عزیز…افتخار میکنم که یک ایرانی واقعا به این چیزا اعتقاد داره و سعی میکنه چیزای زیادی در موردش بدونه…آفرین دادا ادامه بده

  3. محمد گفت:

    اگه کمک خواستی رو من حساب کن…یاعلی

  4. hamid گفت:

    نمسشه گفت جهان مرکزی داره چون که انبساطی هم داره (با سرعت ۷۱ کیلومتر در ثانیه در مگا بلاسک)

  5. اسماعیل گفت:

    یعنی خود ساختار فضا درحال انبساطه؟

  6. علی گفت:

    بینگ بنگ انفجار ماده در فضای خالی نیست بلکه انبساط سریع خود کیهان است !!عجیب است پس فضایی که کیهان داره اشغال میکند و بزرگتر میشدچی هست??

  7. amir گفت:

    عالم مرکز داره. ولی دانش ما خیلی حقیر تر ازاینه که بخواهیم در موردش به صراحت نظر بدیم, سعی کنیم این نظریه ها رو فقط به چشم یک دیدگاه علمیه نه چندان کامل ببینیم. مگرنه خیلی راحت هرچیزی رو تایید یا رد میکنیم.
    عالم مرکزیت داره 🙂

  8. حیرانه!!! گفت:

    تشکر … خوبه که در مورد ساختار عالم نظر میدید, حتی اگر به تعداد انگشتان دست باشید…

  9. علیرضا گفت:

    سلام ،
    ما همچون باکتری هایی هستیم که در یک سیب گندیده در زباله دانی در جنوب تهران زندگی می کنیم. پس از ادعای پیشرفت و هوشمندی و با ارسال تلسکوپ های فضایی به بیرون از سطل زباله تازه تونستیم تصویر محوی از قله توچال رو ببینیم و اعلام میکنیم که دورترین نقطه عالم رو کشف کردیم.
    بعد بدنبال حیات مثل خودمون یا سطح پایینتر در سیب های اطرافمون میگردیم و چون سیب گندیده دیگری پیدا نمیکنیم گاهاً یکی از دانشمندانمون میگه هیچ گونه حیات دیگری در عالم وجود نداره و ما تنها جنبندگان این کاینات هستیم…. غافل از اینکه پشت توچال دریایی است آبی و پشت دریاها شهری…
    واقعا ما با این ابعاد کوچیکمون که تازه دست ساخته هامون تونستن به مرزهای منظومه شمسی خودمون برسن توقع داریم حیات بیگانه پیدا کنیم… چه سا اونها هم از ۱۰۰ ها سال نوری اونطرفتر دارن با تلسکوپ های وی به زمین نگاه میکنن و میگن یه سیاره فراخورشیدی پیدا کردیم ولی بنظر نمیاد حیاتی درش وجود داشته باشه ( مگر نه اینکه حتیدیوار چین هم از ماه پیدا نیست) پس حتما ما هم شبها اونها رو میبینیم اما چون دوریم تشخیصشون نمیدیم.
    به احتمال زیاد یه روزی آدم فضایی ها اینجا بودن و با تمدنهای قبلی ما ارتباط برقرار کردن ، فقط یه توک پا رفتن تا سیارشون برگردن ( همین ۲۰۰٫۰۰۰ سال نوری اونطرف تر) و کمی فقط کمی طول میکشه…. نمیدونم بشر چرا اینقدر کم حوصله شده و توقع داره با یه هابل و کپلر بتونه آدم فضایی به دام بندازه…
    بنظر میرسه تصور و تجسم ما از بزرگی فضا هنوز در مراحل ابتداییه.
    امیدوارم با این مثالها قدری فضای بزرگ اطرافمون رو بیشتر حس کنیم.
    یا حق

    • میثم گفت:

      احسنت. کاملا با نظرت موافقم. حتی اگرهم روی زمین نیومده باشن که احتمالا اومدن و رفتن و تا دوباره بیان قطعا چندین قرن طول میکشه به خاطر فواصل دور کیهانی،قطعا وجود دارن چون این خیلی مسخرس که تو کیهان به این بزرگی فقط ما زنده باشیم.
      فقط کاش تا زنده ایم یه ردی، اثری، دیدن یا چیزی که به قطعیت برسیم پیدا بشه. چون به نظر من اگر خدا وجود داشته باشه که قطعا داره خیلی کار بیخودیه که فقط ما رو خلق کرده باشه. اگر ما تنها باشیم وجود ما بیشتر میتونه یه اتفاق باشه تا خلقت ولی اگر موجودات دیگه هم باشن بیشتر به یه خلقت روتین شبیه میشه تا اتفاق و وجود خدا رو بیشتر اثبات میکنه.

  10. محمد امیرخیز گفت:

    درک وجود نداشتن یک مرکز برای دنیای دوبعدی یک مورچه که روی یک بادکنک کروی حرکت میکند خیلی ساده است. هر چند در هر نقطه بایستد خواهد دید همه چیز از او دور میشوند. ولی باید توجه داشته باشیم که در این مثال فضای دوبعدی مورچه مسطح نیست بلکه در یک فضای سه بعدی خم شده است.
    و همچنین یک خاصیت دیگری که این فضای خم شده دارد این است که اگر مورچه به اندازه کافی در یک جهت و روی یک خط راست، البته از دیدگاه خودش، حرکت کند به نقطه اولی باز خواهد گشت. و همچنین مورچه در نگاه اول هیچ مرز انتهایی برای دنیایش پیدا نخواهد کرد و احتمالا فکر میکند که فضای دو بعدی اش نا محدود است.

    حالا اگر فضای سه بعدی ما هم این خاصیت را داشته باشد که اگر از سمت جلوی فرضی به اندازه کافی حرکت کنیم از سمت عقب به محل اولیه برمیگردیم، درک اینکه فضای سه بعدی ما مرکز ندارد راحت تر خواهد بود.
    ولی در مورد اینکه احتمالا فضای سه بعدی ما هم در یک فضای چهار بعدی که نمیتوانیم بعد چهارم آن را درک کنیم، خمیده است، نظر دادن بسیار مشکل است.
    ضمنا ما هم انتهایی برای فضا پیدا نکرده ایم. شاید فضای ما هم نامحدود نباشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *