چگونه بدون ترک کهکشان راه شیری از آن عکس تهیه می شود؟

بیگ بنگ: حتما همه ی ما در جاهای مختلف عکس های زیادی از کهکشان راه شیری دیده ایم. عکس های کهکشان ما دو نوع هستند، عکس هایی که از روی کره ی زمین گرفته شده اند و عکس هایی که به نظر می رسند از خارج کهکشان ما گرفته شده است. اگر ما انسان ها در یک منظومه ی خورشیدی در درون کهکشان راه شیری زندگی می کنیم، پس چطور از نمای بیرونی کهکشان ما، عکس تهیه می شود؟

تصویری از بازوی مرکزی کهکشان راه شیری از روی زمین

تصویری از بازوی مرکزی کهکشان راه شیری از روی زمین

زمین در فاصله ی ۲۷۰۰۰ سال نوری از سیاهچاله ی مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. برای کسی که در منظومه ی شمسی قرار دارد، گرفتن عکسی از کل کهکشان راه شیری غیرممکن است. این مسئله مثل این می ماند که وقتی در ماشینمان نشسته ایم، سعی کنیم از بیرون آن عکس بگیریم. اگر بخواهیم دوربینی به خارج از کهکشان بفرستیم تا عکسی برای ما بگیرد، هزاران سال طول می کشد که عکس گرفته شده به دست ما برسد!

متاسفانه من باید به اطلاع شما برسانم که اغلب عکس هایی که تاکنون از کهکشان محل سکونتتان دیده اید، ساختگی هستند! البته این عکس های ساختگی بی پایه و اساس هم نیستند. دانشمندان با بررسی چگالی اتم ها و یون های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره ها، به این نتیجه رسیده اند که کهکشان ما از نوع کهکشان مارپیچی است. از طرفی دیگر محققان با مشاهده ی کهکشان های مارپیچی همسایه، می دانند که یک کهکشان مارپیچی چه شکلی است. ستاره شناسان با استفاده از این اطلاعات، توانسته اند تصاویر نسبتا دقیقی از کهکشان راه شیری به دست بیاورند، اما هیچ کدام از این تصاویر، عکس نیستند.

تصویری از بازوهای کهکشان راه شیری و موقعیت خورشید ما در کهکشان

تصویری از بازوهای کهکشان راه شیری و موقعیت خورشید ما در کهکشان

هر بار که ما به آسمان نگاه می کنیم، می توانیم بخشی از کهکشان راه شیری را ببینیم. هر ستاره ای که با چشم غیرمسلح قابل رویت باشد، در کهکشان راه شیری قرار دارد. دید ما به کهکشان راه شیری مثل این می ماند که از لبه ی یک بشقاب به مرکز آن نگاه کنیم. به خاطر این که ما تقریبا در لبه ی کهکشان راه شیری قرار داریم، می توانیم بیشتر قسمت های کهکشان را ببینیم. بعضی ها با عکس گرفتن از قسمت های مختلف کهکشان راه شیری پانورما های بسیار زیبایی از آن درست کرده اند.

در شرایط مناسب، حتی کمان مرکز ستارگان راه شیری هم با چشم غیر مسلح قابل رویت است. البته اگر آلودگی هوا و آلودگی نوری امان بدهند! آلودگی نوری به روشن شدن بیش از حد محیطی بر اثر نور های مصنوعی می گویند. در شهر های بزرگ که شب ها چراغ های زیادی در آن ها روشن هستند، نه تنها نمی شود مرکز کهکشان را دید، بلکه اکثر ستاره ها هم قابل رویت نیستند. اقیانوس و بیابان و کوه های بلند، بهترین مکان برای دیدن کهکشان هستند. اگر راهتان به هر کدام آن ها افتاد، حتما دوربین با خودتان ببرید. شاید شما یکی از بهترین عکس ها را از کهکشان عزیزمان بگیرید!

سایت علمی بیگ بنگ /منابع: answers.yahoo , milky-way

 

image_pdfimage_print
(40 نفر , میانگین : 4٫78 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=30540

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۱۷ پاسخ‌ها

  1. ایلیاد گفت:

    خب حالا چرا متاسفانه؟؟!!! خب ساختگی هستند دیگه

  2. Farshad گفت:

    پس چجوری از بقیه کهکشان ها عکس میگیرن؟؟

    • سمیر الله وردی گفت:

      براحتی، دانشمندان با استفاده از تلسکوپ های فضایی و زمینی می توانند نور کهکشان های بیرون از کهکشان ما را دریافت کنند، در واقع تهیه ی عکس از کهکشان های جهان قابل مشاهده در اطراف کهکشان ما خیلی راحت تر از تهیه ی نقشه ی کهکشانی است که خودمان در درون آن قرار داریم. درست مثل این می ماند که از پنجره ی اتاقتان قصد ترسیم نقشه ی شهر را داشته باشید! همانطور که در بالا توضیح دادیم دید ما به کهکشان راه شیری مثل این هست که از لبه ی یک بشقاب به مرکز و اطراف آن نگاه کنیم، تصور کار دانشمندان برای تهیه نقشه در چنین حالتی بسیار دشوار است، اما محققان با بررسی چگالی اتم ها و یون های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره ها، به این نتیجه رسیده اند که کهکشان ما از نوع کهکشان مارپیچی است.

  3. ساناز گفت:

    من تا حالا فکر میکردم واقعین… ناراحت شدم.

  4. امیرحسین گفت:

    سلام
    فارغ التحصیل دبیرستان هستم ولی به دانشگاه نرفتم
    برفیزیک دبیرستان مسلطم
    برای مطالعه در زمینه فیزیک نوین بدون در نظر گرفتن تحصیلات اکادمیک و رفتن به دانشگاه صرفآ مطالعه شخصی
    اگر میشه یه سری کتب با توجه به روند آموزشی در این زمینه معرفی کنید
    خیلی ممنون

    • سمیر الله وردی گفت:

      درود دوست گرامی، برای شروع چند کتاب خوب را خدمتتان معرفی می کنم: دو کتاب “تاریخچه زمان” و “جهان در پوست گردو” نوشته ی استیون هاوکینگ کتابهای بسیار خوبی هستند. کتاب “شش عدد نیروهای بنیادی که جهان را شکل می دهند” مارتین ریس کتاب فوق العاده ای هست. کتاب “جهانهای موازی” میچیو کاکو هم از ابتدا ساده شروع می شود و در مورد شکل گیری جهان توضیح میدهد تا به اوائلش که به نظریه بیگ بنگ و نظریه M و ریسمانها و . . . می پردازد و کتاب بسیار جالبی است. اگر دوست دارید تاریخچه کلی جهان رو با راهنمایی های اضافه مطالعه کنید میتونید کتاب “حیات هوشمند در کائنات” رو از پیتر اولم اشنایدر مطالعه کنید. موفق باشید

  5. امید گفت:

    دسشون درد نکنه که برای علم ودانش اینقدر زحمت میکشن مثلما تهیه طرح کهکشان راه شیری خیلی زحمت داشته

    • سمیر الله وردی گفت:

      فقط یک طرح محض نیست، همان طور که در بالا توضیح داده شده دانشمندان با نقشه برداری از ستارگان راه شیری، بررسی چگالی اتم ها و یون های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره ها، بررسی ستاره سازی در جای جای کهکشان و …. پی برده اند که کهکشان ما از نوع مارپیچی میباشد و چند بازو دارد، سپس با توجه به داده های موجود بهترین و نزدیک ترین نقشه از کهکشان راه شیری را طراحی کردند. البته بدست آوردن داده ها با توجه به اینکه بشر خودش درون کهکشان قرار دارد، بسیار مهم و ارزشمند است که انسان متفکر حتما به آن پی می برد.

  6. امید گفت:

    با اجازه بنده کتاب طرح بزرگ استیون هاوکینگ را به عاشقان علم ودانش پیشنهاد میکنم

  7. علیرضا گفت:

    با سلام و ممنون از سایت بسیار خوبتون میخواستم بدونم مثال ساده ای از درک ساده تر خمیدگی زمان (نه فضا ) هست که برای دانش اموزان دبیرستانی ملموس باشه با تشکر

  8. تنویر گفت:

    خیلی خوب بود مرسی

  9. Hidden گفت:

    یه سوال داشتم مگه نمیگید فاصله ای فلان ستاره تا زمین x میلیون سال نوریه؟ پس برای رسیدن نور اون ستاره به ما x میلیون سال طول میکشه
    اگه اینجوری باشه ما داریم گذشته ی ستاره هارو مورد برسی قرار میدیم اگه اشتباه میگم که نود درصد احتمالشو میدم! میشه این موضوع رو برام باز کنی ممنون میشم

    • سمیر الله وردی گفت:

      درود، بله دقیقا با توجه به فاصله ی هر ستاره یا هر کهکشان در آسمان، ما به گذشته ی این اجرام نگاه می کنیم. چون نور این اجرام با سرعت محدود سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه به سمت ما در سفر است و ، براساس میزان فاصله اش تا به ما برسد، مدت زمانی طول می کشد.

  10. Ali.k گفت:

    ممنون بابت مطالب خوبتون خیلی چیزها یاد گرفتم

  11. فرشید گفت:

    ممنونبابت این نوشته، چون پاسخ سوالی که چند وقت تو ذهنم بود را دادید.

  12. مهدی گفت:

    مطالب بسیار زیبایی بیان شد
    باتشکر از زحمات همه شما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *