تابش اشعه X در سیاهچاله چگونه رخ می دهد؟

1
822

بیگ بنگ: اگر نور هم نمی تواند از سیاه چاله ها بگریزد، چطور اشعه X از آنها ساطع می شود؟ منظور از اشعه X سیاه چاله، پلاسمای موجود در آن میباشد. این فوران های سیاهچاله ای از جنس «ماده» هستند ، پدیده ای که اغلب در ستاره شناسی مشاهده می شود و طی آن جریانهایی از ماده در راستای محور چرخش یک جسم فشرده به فضا پاشیده می شوند.

bhtorus_esa_big

هیچ چیزی حتی اشعهX یا هر نوع تابش پر انرژی دیگری نمی توانند از سیاهچاله بگریزد. تابش های X گسیل شده از سمت سیاهچاله که در حال حاضر مهم ترین راه شناسایی سیاهچاله هستند در حقیقت از خود آن گسیل نمی شوند. این تابش ها از ماده هایی که هنوز به داخل سیاهچاله سقوط نکرده اند؛ اما تحت تاثیر میدان جاذبه بسیار قوی سیاهچاله به شدت داغ و پر حرارات شده اند و بر اثر حرارت زیاد، چنین تابش هایی از خود گسیل می کنند.

حرکت گردابی و اصطکاک مواد در حال نزدیک شدن به سیاهچاله آنها را به پلاسمایی بسیار داغ تبدیل می کند و موجب تابش هایی چنین پر انرژی می شود. دمای پلاسمایی که به درون سیاهچاله فرو می رود به میلیون ها درجه سانتی گراد می رسد. سیاهچاله ها از آنجایی که حتی نور هم نمی تواند از افق رویداد آنها خارج شود، سیاه هستند؛ اما با کمک همین تابش های پر انرژی و داغ می توانیم متوجه شویم جایی وجود دارد که مقدار زیادی ماده را داغ کرده و به سمت خود می کشند و به این ترتیب محل سیاهچاله ها را شناسایی کنیم.

750px-Accretion_disk

تابش های سیاهچاله ای باریکه ای نورانی از موادی پر شتاب هستند که توسط سیاهچاله ها به بیرون گسیل می شوند. این سیاه چاله ها موادی شامل گرد و غبار کیهانی و ابرهای گازی و مواد دیگری که به دام گرانش شدید آن می افتند را بصورت پرتوها و امواجی  با سرعت چندین میلیون کیلومتری به بیرون پرتاب می کنند که اصطلاحا به آن جت  اشعه X سیاهچاله می گویند. منیع درخشان پرتو X حاکی از حضور گازهایی است که دمای‌شان به چندین میلیون درجه می‌رسد ، سیاه‌چاله ممکن است برخی از این مواد را ببلعد اما بقیه‌ی گازهای چرخان و مغناطیسی نزدیک سیاه‌چاله ممکن است به نوبت٬ به‌ جت های رادیویی عظیم خروجی بپیوندند و با قدرت به بیرون پرتاب شوند. گرد و غبار کیهانی بسیاری از پرتوهای X تابش‌شده از مجاورت سیاه‌چاله را جذب می‌کنند.

Read More : Blackhole , X-ray binary



ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

یک دیدگاه

  1. در اواخر سال 2013 يک مدل جديد براي سياه چاله کهکشان راه شيري يعني smbh اراﺋه شد که نشان ميدهد علت يونيزه بودن ابرهاي ماژلاني که خارج از کهکشان ما هستند به خاطر اثر جت جريان خروجي smbh باردار شده و درخشان مي‌باشند. ابرهاي ماژلان که عمدتا از هيدروژن تشکيل شده اند نشان ميدهد که سياه چاه ها بر حسب قدرت و اندازه شان عناصر را مانند يک ماشين چرخکننده عمدتا به هيدروژن يونيزه تبديل ميکند. مثلا دو ابر بزرگ فرمي که در بالا و پايين smbh از يک سو عناصر سنگين هستند و از طرف ديگر هيدروژن اند که در حال تحقيق ميباشد.