کشف درخشان‌ترین کهکشان کیهان

3
546

بیگ بنگ: ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ وایز ناسا موفق به کشف درخشان‌ترین کهکشان کیهان شده‌اند که با نور بیش از 300 تریلیون ستاره می‌درخشد.

تصویری هنری از هسته ی درخشان کهکشان Wise J224607.57-052635.0
تصویری هنری از هسته ی درخشان کهکشان Wise J224607.57-052635.0

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، این کهکشان که Wise J224607.57-052635.0 نام دارد، به گروه جدیدی از اجسام مرموز موسوم به کهکشان‌های مادون قرمز بسیار درخشان (Elrigs) تعلق دارد. دانشمندان بر این باورند که این کهکشان احتمالا از یک سیاهچاله در مرکز خود برخوردار است؛ اما دلیل بزرگ بودن بیش از اندازه آن، هنوز ناشناخته باقی مانده است. ابرسیاهچاله‌های عظیم گاز و ماده را به دیسک اطراف خود کشانده و با داغ کردن این دیسک تا دمای میلیون‌ها درجه، نور پرانرژی مرئی، فرابنفش و پرتو ایکس را منتشر می‌کنند.

این نور توسط انبوه غبار اطراف دیسک، مسدود شده و با داغ شدن غبار، نور مادون قرمز از آن منتشر می‌شود. سیاهچاله‌های غول‌پیکر در مرکز کهکشان‌ها رایج هستند، اما کشف سیاه‌چاله‌ای به این بزرگی در این زمان از جهان، نادر است. از آن جا که نور کهکشان میزبان این سیاهچاله با طی 12.5 میلیارد سال به زمین رسیده، ستاره‌شناسان این جسم را در گذشته بسیار دور مشاهده می‌کنند. این سیاهچاله در زمانی که کیهان تنها یک دهم سن کنونی 13.8 میلیارد ساله خود را داشته، چندین میلیارد برابر از خورشید بزرگتر بوده است.

تحقیق جدید نشان می‌دهد که سیاهچاله‌های درون کهکشان‌های بسیار درخشان ممکن است به آن دلیل بسیار بزرگ شده باشند که سیاهچاله‌های جنینی احتمالا بزرگتر از تصورات پیشین بوده‌اند. دو توضیح دیگر شامل شکستن یا خم کردن حد نظری تغذیه سیاهچاله‌های موسوم به حد ادینگتون هستند. زمانی که یک سیاهچاله تغذیه می‌کند، گاز به آن وارد شده و پس از داغ شدن، نور منتشر می‌کند. فشار نور دقیقا گاز را به عقب رانده و حدی را برای سرعت بلعیدن مداوم ماده ایجاد می‌کند. اگر یک سیاهچاله حد خود را بشکند، می‌تواند با سرعت بسیار خطرناکی مانند بالن رشد کند.

اگرچه پیش از این دیده شده که سیاهچاله‌ها حد خود را می‌شکنند، اما سیاهچاله مورد بررسی در این تحقیق احتمالا بطور مداوم حد خود را برای رسیدن به اندازه شکسته باشد. در روش دیگر، ممکن است سیاهچاله‌ها این حدشکنی را نداشته باشند. اگر یک سیاهچاله به کندی بچرخد، غذای خود را زیاد دفع نمی‌کند. در انتها، یک سیاهچاله با سرعت چرخش آرام می‌تواند ماده بیشتری را نسبت به یک سیاهچاله با سرعت گردش بالاتر بخورد. البته به تحقیقات بیشتری برای حل معمای این کهکشان‌های بسیار درخشان نیاز است. محققان قصد دارند جرم سیاهچاله‌های مرکزی را با دقت بیشتری تعیین کنند. دانستن جرم این اجسام به کشف تاریخچه آنها و همچنین سایر کهکشانها در این بخش از کیهان کمک خواهد کرد. جزئیات بیشتر این پژوهش در Astrophysical Journal منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencedaily



ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

3 دیدگاه‌ها