سیستم، پشتیبان صحبت میکنه
صداتو دارم 500، تو منو داری؟
این افراد در حال تماشای نتیجه‌ی یک عمر زندگیشون هستن که داره به اتمام میرسه
تیم داره به نقطه‌ی موردنظر میرسه
روی یه سیاره‌ی دیگه
خیلی خب، دریافت شد
این افراد همگی جوان بودن وقتیکه داشتن اونو (کاسینی) به مسیرش میفرستادن
این مردان و زنان به طور غیرمستقیم برای بیشتر از دو دهه با اون در سفر بودن
و حالا ماموریتش به اتمام رسیده
پس باید از بین بره
اما قبل از اینکه شیرجه‌ی مرگبارش رو انجام بده
اونا بهش یه چالش حماسی نهایی دادن
تیم ترجمه سایت علمی بیگ‌بنگ bigbangpage.com
ترجمه: نوید احمدی
گرانش، شعبده‌بازی‌های زیادی داره
که البته هیچکدومشون دوس‌داشتنی‌تر از سیستم‌های حلقه‌ای شکل سیارات نیست
منظومه‌ی شمسی خودمون به تنهایی، چهار سیاره‌ی حلقه‌دار داره
این یکی با اسم رمانتیک، جی 1407 بی
اولین سیاره‌ی حلقه‌دار در مدار دور یه ستاره‌ی دیگه‌ست که تا حالا مشاهده کردیم
چرا تا حالا سیاره‌های حلقه‌دار بیشتری توی کهکشانمون پیدا نکردیم؟
آیا حلقه‌ها خیلی غیرمعمولن؟
یا روشه‌های ما برای کشف سیارات فراخورشیدی، برای دیدن سیستمهای حلقه‌ای که ممکنه اطرافشون باشه، به اندازه‌ی کافی خوب نیستن؟
سیستم حلقه‌ای جی1407بی اینقدر پهناوره
که چندین روز باعث گرفتگی (کسوف) ستاره‌ی میزبانش شد
حلقه‌هاش به طرز حیرت‌آوری، 180 میلیون کیلومتر وسعت دارن
میتونن فاصله‌ای بیشتر از فاصله‌ی زمین و خورشید رو پر کنن
اما به همون اندازه که غول‌پیکر هستن، به طرز شکه‌کننده‌ای نازک و باریک هستن
اگه سیستم ‌حلقه‌ای جی1497بی رو به اندازه‌ی یه بشقاب غذاخوری در نظر بگیرین
در این صورت ضخامت این حلقه 100 بار از اون بشقاب نازک‌تر خواهد بود
به نازکی موی انسان
این تقابل حیرت‌انگیز بین قلمرو وسیع یه سیستم ‌ای با نازکیش
دقیقا به اندازه‌ی منظومه‌ی شمسی خودمون جذابیت داره
بیرونی‌ترین حلقه‌ی نپتون اینقد ظریفه
که قبلا تصور میشد یه تیکه از بقیه‌ی حلقه‌ها باشه
نه یه حلقه بلکه مجموعه‌ای از قوس و کمان‌ها
این فضاپیمای ویجر 2 ناسا بود که نشون داد که چیزایی که بهشون میگفتیم قوس، در واقع توده‌ بودن
قسمتهای ضخیمی از یک حلقه‌ی نازک و کامل
جالبه که عجیب‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی، کمترین توجه رو به خودش جلب کرده
ویجر 2 تنها فضاپیماییه که به عنوان یه ماموریت اکتشافی و بازدید به سمت اورانوس فرستاده شده
یکی از دو غول یخی که به دور خورشید میچرخه
در طول تابستوناش که 20 سال طول میکشه، خورشید هیچوقت توی اورانوس غروب نمیکنه
زمستوناش هم به همین اندازه طول میکشن
به مدت 20 سال کاملا شب
برخلاف غولهای گازی بغل دستش، اورانوس قلب یخی داره
هیچ گرمای درونی تولید نمیکنه
اورانوس یه دنیای دیوونه‌کننده‌ست
لبه‌ی بیرونی اتمسفر اورانوس خیلی داغه
داغ‌تر از 260 درجه‌ی سانتیگراده
اما اورانوس، سردترین ابرهای منظومه‌ی شمسی رو هم داره
دارم در مورد دمای تقریبا 205 درجه زیر صفر صحبت میکنم
این دیگه چه نوع اقیانوسیه؟
از آمونیاک ساخته شده؟
یا آب؟
بعضی از دانشمندا فکر میکنن که میتونه اقیانوسی از الماس مایع باشه
محض اطلاع آژانس‌های فضایی اینجا احتمالا ارزش بازدید دوباره رو داره
نکته‌ی دیگه‌ای که هست، مورب بودشه
اورانوس با زاویه‌ی تقریبا 90 درجه توی صفحه‌ی مداری خودش به دور خورشید میچرخه
چه اتفاقی میتونه برای اورانوس افتاده باشه که چنین ضربه‌ای خورده؟
بهترین حدسمون اینه که یه همچین اتفاقی افتاده
اورانوس یه تصادف شدید داشته
بعد از دومین برخورد، محور چرخشی اورانوس 98 درجه کج شد
یه سیاره‌ی دیگه توی منظومه شمسی داریم که اصلا فکرشم نمیکنیم که حلقه داشته باشه
حلقه‌ی مشتری اونقدر کم‌نور بود که هیچ تلسکوپی روی زمین هیچوقت نتونست ببینش
اونا زمانی کشف شدن، که ویجر یک از کنارشون رد شد
زحلمون توسط دوس‌داشتنی‌ترین، بزرگترین و درخشان‌ترین سیستم حلقه‌ای این منظومه، در آغوش گرفته شده
دورترین سیاره‌ایه که میشه با چشم غیرمسلح دیدش
و روی اجدادمون تاثیرات خاصی داشته
وقتی به بابلی‌های 3500 سال پیش فکر میکنم که بالا به سیاره‌ها و ستاره‌ها نگاه میکردن
از این حیرت میکنم که چقدر اون زمان دور از دسترس به نظر میرسید
که یکی از گونه‌هاشون بتونه روزی فرستاده‌ای رو به سمت اون نقطه‌ی نور دوردست ارسال کنه
ما توی اتاق شبکه‌ی فضای ژرف، در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا هستیم
در اینجا، رویاپردازانه‌ترین مسافرت‌های اکتشافی مورد نظارت و کارگردانی قرار میگیرن
چرا این افراد اینقد احساساتی هستن؟
اونا زندگی‌های حرفه‌ای خودشون رو متعهد به همکاری با این روبات کردن
و حالا دهه‌ها همکاری داره به پایان خودش نزدیک میشه
به خشونت‌آمیزترین حالت
راه عبور درماندگیمون روی زمین، به سمت حضور توی آسمون زحل، در حال بازشدنه
اون چیز ناپایدار و سوسوکننده که داریم بهش نگاه میکنیم چیه؟
این سوالی بود که گالیلئو گالیله سال 1610 از خودش پرسید
زمانی که اون اولین انسانی شد که زحل رو بیشتر از فقط یه نقطه‌ی نور دید
خب این تلسکوپیه که انقلاب علمی مدرن رو ممکن کرد
میدونی تو واقعا یه چیز خفن رو شروع کردی
تو داخل اونو نگاه کردی و کیهان رو کشف کردی
البته باید بگم اشتباهاتی هم داشتی
تو در مورد چیزی که فکر کردی دیدی، اشتباه حدس زدی
اعتقاد داشتی که زحل دوتا قمر متقارن در دو طرق خودش داره
دو سال بعد وقتیکه دوباره بهش نگاه انداختی، شوکه شدی از اینکه دیدی قمرهات ناپدید شدن
این به این دلیل بود که هر دو سیاره، یعنی زمین و زحل در حرکت بودن
و موقعیت مکانیشون نسبت به همدیگه تغییر کرده بود
حالا داشتی زحل رو از سمت لبه‌ی حلقه‌ش نگاه میکردی
سیستم حلقه‌ای 280 هزار کیلومتره
اما ضخامتش به طور متوسط فقط چندصدمتره
برای رصدشدن توسط تلسکوپ تازه‌کار تو زیادی باریک بود
اما دو سال بعد، برای سومین بار بهش نگاه انداختی
ایندفعه فکر کردی که سیاره، بازو داره
چهل سال گذشت تا اینکه یه اخترشناس هلندی به نام کریسیتن هویگنس با تلسکوپ پیشرفته‌ی خودش دوباره زحل رو رصد کرد
هویگنس اولین فردی بود که فهمید سیارات میتونن توسط حلقه‌ها احاطه بشن
و زحل هم یکی از این سیارات بود
اون همچنین بزرگترین قمر زحل رو کشف کرد
که بعدا اونو به نام تایتان شناختیم
زمانیکه بالاخره وقت ملاقات با اون قمر رسید
فضاپیمامون به اسم هویگنس نامگذاری شد
توی علم، گالیله و نیوتون و داروین و اینشتین رو داریم
اما یه نوع دانشمند بزرگ دیگه هم داریم
نه جوری که یه تصویر کاملا جدید از طبیعت رو برامون بکشه
اما مثل کریستین هویگنس
کسی که سهم بزرگی رو برای پرکردن جاهای خالی بوم نقاشی بزرگمون داره
جووانی دومنیکو کاسینی یکی از این نمونه دانشمندا بود
اون در اوایل قرن هفدهم توی شهر پرینالدو به دنیا اومد
در جایی که الان به ایتالیا معروفه
کاسینی از همون اول دانشمند نبود
اون حرفه‌ی خودشو به عنوان یه شبه‌دانشمند شروع کرد یه اختربین بود
اختربینی، مجموعه‌ای از ایده‌ها بر اساس این دیدگاهه که اجرام کیهانی یه سری ویژگیهای شخصیتی انسانی همراه خودشون میارن
و تاثیرات این اجرام کیهانی دوردست بسته به اینکه کدومشون در لحظه‌ی تولد شما طلوع یا غروب میکنن
تعیین میکنن که شما کی هستین و چه سرنوشتی خواهید داشت
این یه نوع دیگه‌ای از پیش‌داوریه که بخوایم بدون اینکه به خودمون زحمت شناخت شخصی رو بدیم، در موردش گمانه‌زنی‌های بی‌پایه‌ای داشته باشم
اخترشناسی و اختربینی قبلا یکی بودن
تا اینکه حوادث بیدارکننده‌ای در مورد شرایط ما در کیهان اتفاق افتاد
سال 1543، نیکولاس کوپرنیک، یه کشیش لهستانی نشون داد که بر خلاف باور عموم، ما در مرکز جهان نیستیم
زمین و بقیه‌ی سیارات به دور خورشید میچرخن
تنزل مقام زمین از مرکزیت جهان، یه ضربه‌ی خشن به خودبینی انسان بود
بیش از یک قرن بعد از اون، برخی از افراد هنوز هم نتونسته بودن با این موضوع کنار بیان
و جووانی کاسینی هم یکی از اونا بود
کاسینی یه پیشنهاد کاری فوق‌العاده رو پذیرفت
یه وعده کاری از جانب لویی چهاردهم، پادشاه خورشید افسانه‌ای فرانسه
لویی اعتقاد داشت که یک فرمانروای مطلقه و حکومتش به خواست خداست
اما اون همچنین اولین پادشاه اروپایی بود که به قدرت علم پی برد
اون میدونست که چقدر برای امنیت ملی حیاتیه
لویی چهاردهم داشت اولین انجمن تحقیقات علمی مدرن حکومتی رو میساخت
رصدخانه‌ی پاریس
کاسینی به فرمانروای مطلق گفت که قصد نداره به مدت طولانی توی پاریس بمونه
حداکثر یک تا دو سال
اما وقتی که پادشاه رصدخونه‌ی جدیدش رو در اختیار کاسینی گذاشت
کاسینی دیگه هیچوقت علاقه‌ای به بازگشت به ایتالیا پیدا نکرد
تا 125 سال بعد، رصدخانه‌ی پاریس توسط یک کاسینی اداره میشد
کاسینی، به حامی خودش نقشه‌ای از ماه رو هدیه داد
که برای یک قرن به عنوان پیشرفته‌ترین نقشه باقی ماند
پادشاه لویی، به یک هیئت تحقیقاتی توی امریکای جنوبی بودجه داد
تا اندازه‌های دقیق‌تری از مختصات و طولهای جغرافیایی به دست بیارن
اطلاعاتی بسیار باارزش برای فرماندهان ناوگان‌های دوردست خودش و همچنین برای اخترشناسان
کاسینی همه‌ی این اطلاعات رو گرفت و تبدیل به اولین شخصی شد که
که مقیاس منظومه‌ی شمسی از دیدگاه کوپرنیکی رو اندازه‌گیری کرد
چیزی که خودش قبلا اونو نمیپذیرفت
با تلسکوپ‌هایی که قدرتشون در حال بیشترشدن بود
اون تونست طول یک روز رو روی مشتری اندازه بگیره و همچنین نوارها و لکه‌های مشتری رو کشف کنه
کاسینی، جدا از رابرت هوک در انگلیس ، تونست لکه‌ی سرخ مشتری رو کشف کنه
و تا به امروز امتیاز کشفش برای هر دوشون در نظر گرفته میشه
کاسینی به کارش ادامه داد و میخواست طول روز روی مریخ رو هم محاسبه کنه
محاسباتش فقط سه دقیقه خطا داشت
وقتی که برگشت تا مشتری رو دوباره رصد کنه
به خاطر تناقضایی که وجود داشت گیج شده بود
گرفتگی‌ها توسط قمرهای مشتری، اون زمانی که باید، انجام نمیشدن
در هر رصد و مشاهده متفاوت بودن
‌آیا دلیلش میتونست تغییرات فاصله‌ی زمین و مشتری در طی حرکتشون توی منظومه‌ی شمسی باشه؟
اگر این دلیل درست بود، پس نور با سرعت بینهایت حرکت نمیکرد
چون داشت بیشتر طول میکشید که به زمین برسه
آیا سرعت نور محدود بود؟
این ایده برای کاسینی زیادی دیوانه‌وار و انقلابی بود
اون بدون اینکه حتی روش مطالعه کنه، ردش کرد
اگه اون شواهد رو تا جایی که اونو میبرد، دنبال میکرد
میتونست بهمون معیاری برای کیهان رو بده که تا به امروز یعنی 350 سال بعد ازش استفاده میکنیم
اما کاسینی با رویه‌ای سنت‌گرایانه این ایده رو فقط چون به نظر احمقانه میومد، کنار گذاشت
چند سال بعد، یک اخترشناس دانمارکی به نام اوله رومر تبدیل به دستیار کاسینی در رصدخانه‌ی پاریس شد
رومر، رصدهای خودش رو در مورد گرفتگی‌های یه سری از قمرهای مشتری انجام داد
و دقیقا همون ناهمخوانی‌هایی که کاسینی بهشون توجه نمیکرد رو توی داده‌ها به دست آورد
اما رومز دلیل این ناهمخوانی‌ها رو شناسایی کرد
شواهدی برای محدودبودن سرعت نور
البته زمانی ایمان کاسینی به داده‌ها اینقدر زیاد بود که به خاطرشون حتی حاضر شد ریسک ناخشنود کردن پادشاه لویی رو هم بپذیره
پادشاه از کاسینی خواسته بود تا قلمروش رو کاملا دقیق محاسبه کنه
هیشکی تا حالا به خودش زحمت تهیه‌ی نقشه‌ی دقیقی رو نداده بود
چه برسه به نقشه‌ی مکان‌نگاری که بتونه تمام خصوصیات مثل کوه‌ها و رودها و دره‌های فرانسه یا هر کشور دیگه‌ای رو نشون بده
اما کاسینی دل به کار داد ولی نتایج به دست آمده به هیچ وجه نمیتونست برای پادشاه رضایت‌بخش باشه
کاسینی به پادشاه گفت
اخبار ناامیدکننده‌ای برایتان دارم، اعلی‌حضرت
ما فکر میکردیم فرانسه خیلی بزرگتر از چیزی باشد که مطالعات ما... نشان میدهد
با نگرانی باید عرض کنم که قلمرو شما خیلی کوچکتر از چیزی است که تا کنون میپنداشتیم
پادشاه همه رو با صحبتهای خوب و شوخ‌طبعانه‌ی خودش شگفت‌زده کرد
اون گفت: چرا کاسینی؟ تو به تنهایی از تمام دشمنان من سرزمینهای بیشتری از من دزدیدی
و در نهایت، این نتیجه‌ی کارش روی زحله
اون اولین کسی بود که فهمید حلقه‌های زحل دقیقا چی بودن
اون پیشنهاد داد که اون یه حلقه‌ی یکدست جامد نیست
بلکه ترکیبی از بیشمار مدارگردی است که به دور سیاره میچرخند
و اون همچنین مشاهده کرد که بین حلقه‌ها گسستگی وجود داره
کاسینی برخی از شکاف‌های بزرگ در ادراک ما از زحل رو پر کرد
اما ما چطور میتونستیم به خود زحل برسیم؟
تحقق‌بخشیدن به این خواسته‌ی افسانه‌ای به فردی محول شد که زندگی غم‌انگیزش کاملا فراموش میشد اگر اتفاقی که قراره ببینین، نمیوفتاد
فضاپیمای کاسینی در زمان پرتاب (لانچ) با بیش از 5 و نیم تن وزن هم‌اندازه‌ی یه اتوبوسه
این فضاپیما با داشتن 32 کیلو سوخت پلوتونیوم 238 میتونه تا 20 سال ازش استفاده کنه
اما این چیزی نیست که به اودیسه‌ی افسانه‌ایش نیرو میبخشه
اون سوار بر پیچ و تاب گرانشی، به لبه‌های بیرونی منظومه‌ی شمسی سفر کرد
اصل و نصب دستاوردهای انسان بسیار به قبلتر از چیزی که ما فکر میکنیم برمیگرده
بعضی از ریشه‌هاشون در زیر قبرهایی از امیدهای از دست رفته، دفن شدن
اما به هر طریق، رویاها ظهور پیدا میکنن
ماموریت‌های حماسی نخستین دوره‌ی طلایی و شاید حتی دوره‌ی بعد از اون، برای اکتشافات فضایی
توسط شخصی ممکن شدند که هر دو اسمش، یکی اسم واقعیش و یکی هم قلابیش، از یادها رفته‌ن
اسناد کافی برای اولین سالهای زندگی الکساندر شرژی وجود نداره
اما اعتقاد بر اینه که وقتی حدود پنج سالش بود، مادرش رو که یه فعال سیاسی بود، ازش گرفتن
اون به دست‌نوشته‌های ریاضیات و فیزیک پدرش پناه برد
اما اون زمان الکساندر فقط 13 سالش بود
پدرش رو هم از دست داده بود
اون با مادربزرگش زندگی میکرد و علی‌رغم مشکلاتی که داشت
اون تونست توی معتبرترین دبیرستان پذیرفته بشه
و بعد از اونم تونست اجازه‌ی ورود به بهترین انجمن مهندسی اوکراین رو به دست بیاره
اما تنها دو ماه بعد از اینکه تونست به اونجا خودشو برسونه در سال 1914
اونو توی ارتش تزار برای جنگ در جنگ جهانی اول به عنوان سرباز بردن
در جهنم جنگ در خط مقدم
الکساندر شرژی یه استراتژی علمی برای کاوش ماه پیدا کرد
نه به شکل خیالی بلکه به شکل یه دستور کار
اما جهنم شرژی با جنگ تموم نشد
حالا شرژی رو مجبور کرده بودن که هدایت نواحی سیاسی مین‌گذاری‌شده روسیه‌ی انقلابی رو بر عهده بگیره
هرچند اون نحوه‌ی رسیدن به ماه رو خیلی بهتر بلد بود
افسران سابق ارتش تزار روسیه و کسایی مثل شرژی که با اجبار به ارتش سفید ضدانقلابی ملحق شده بودن
به عنوان دشمنان مردم در نظر گرفته میشدن
شرژی هیچ صلح و آرامشی توی اتحاد شوروی نتونست پیدا کنه
پس به ناچار تلاش کرد که به لهستان فرار کنه
شرژی که به خاطر بیماری، ضعیف شده بود، توسط نگهبانا متوقف شد و از مرز برگردونده شد
زمان خطرناکی بود
و هیچ هشداری هم نبود که شما رو از افتادن در خطری جدی، منع کنه
هیچکس نمیدونه شرژی سه سال بعد رو چجوری گذروند
اون ناپدید شده بود
وقتی که دوباره خودشو نشون داد، دیگه الکساندر شرژی‌ای وجود نداشت
در اون تنهایی اجباری که داشت
اسم یه شخص مرده رو روی خودش گذاشته بود
اون حالا یوری کوندراتایوک بود
اون بالاخره کتابی رو که رویاش رو داشت منتشر کرد
تقریبا از زمانیکه توی پناهگاه‌ها زندگی میکرد، هیچ انتشاراتی علاقه‌ای برای همکاری باهاش نداشت
بنابراین اون مجبور شد با هزینه‌ی خودش کتاب رو چاپ کنه
اون کتاب، نامه‌ای از کوندراتایوک به آینده‌ای بود که هیچکس نمیتونست ببینه
اون اینطور نوشت که "این کتاب برای کسی است که قصد ساختن موشکی میان‌سیاره‌ای را دارد
در اواخر دهه 1920 میلادی
کوندراتایوک رو برای ساختن یه سیلو به کار گرفتن
شوروی با کمبود فلز مواجه بود
پس چالش کوندراتایوک این بود که بزرگترین سیلو ممکن بدون استفاده از حتی یه دونه میخ رو بسازه
در نهایت اینقدر این سازه بزرگ شد که اسمشو گذاشتن ماستادون "پستانداری شبیه فیل که در دوران الیگوسن میزیسته"
کابوس منطق ترسناک شوروی استالین هم به همین اندازه بزرگ بود
حتی اگه برای دولت کارهای قهرمانانه میکردی
و ماموریتهای به نظر غیرممکن رو با موفقیت عملی میکردی
و چیز به این بزرگی بدون استفاده از حتی یک میخ رو میساختی
بعد از اینکه کار رو به سرانجام میرسوندی
تو رو به خاطر خرابکاری زندانی میکردن
منطقشونم این بود که کی به جز دشمن دولت میتونه چنین کار بی‌حساب‌وکتابی مثل ساختن یه سیلوی غول‌آسا بدون استفاده از حتی یه میخ رو انجام بده؟
با اینکه این سیلو بیشتر از 60 سال کار کرد و در نهایت در اثر آتش‌سوزی از بین رفت
اما این موضوع در سرنوشت کوندراتایوک تاثیری نداشت
کوندراتایوک محکوم به سه سال حبس توی یه زندان خاص به نام شاراشکا شد
جایی که دانشمندا و مهندسا برده‌ی پروژه‌های جاه‌طلبانه‌ی کشور میشدن
کوندراتایوک خودشو درگیر پروژه‌ی انرژی بادی کرد
اما هنوز هم رویای کاوش منظومه‌ی شمسی رو داشت
اندکی بعد، اون با سرگی کرولف ملاقات کرد
شخصی که رویای ترک زمین و کاوش کیهان رو داشت
کارولف بعدا تبدیل به معمار ارشد برنامه فضایی شوروری شد
کارولف قصد داشت که کوندراتایوک رو توی برنامه‌ی فضایی نوپای خودش وارد کنه
اما کوندراتایوک خیلی میترسید که
هرگونه تغییر در وضعیتش میتونه موجب پیگیری شدیدتر پلیس مخفی بشه
برای همین پیشنهاد رو رد کرد
اگه مقامات پی میبردن که کوندراتایوک همون شرژی هست
خدا میدونست چه بلایی سرش در میاوردن
وقتی آلمان به روسیه حمله کرد
کوندراتایوک برای شرکت در نیروهای مسلح در خط مقدم داوطلب شد
جایی که یه گروه ارتباطاتی رو رهبری میکرد
سرنوشت دقیقش مشخص نیست اما اعتقاد بر اینه که اون در جنگی در یکی از شب‌های فوریه‌ی 1942 از بین رفت
الکساندر شرژی یا همون یوری کوندراتایوک فقط 44 سالش بود
اون پایان داستانش بود
اما نه پایان رویاش
در اولین روزای برنامه‌ی آپولو
دانشمندا و مهندسا سخت تلاش میکردن که بفهمن چطور میشه یه موشک رو از زمین بلند کرد و مستقیما روی ماه گذاشت
اونا گیر کرده بودن
نمیتونستن راهشو پیدا کنن
شما برای رسیدن به ماه به یه موشک بزرگ و قدرتمند نیاز دارین
چطور میتونستین چنین چیزی رو روی سطح یه جرم فضایی دیگه بدون اینکه سقوط کنه، فرود بیارین
توانایی ضمانت دادن اینکه اون موشک میتونه دوباره پرواز کنه و گروه تحقیقاتی رو به شکل ایمن به خونه برگردونه، فقط تیری توی تاریکی بود
این رویکرد ، به نام صعود مستقیم، برای مهندس ناسا، جان هوبولت و همکاراش یه بن‌بست به نظر میرسید
یه نسخه از داستان اینطور بیان میکنه که دو دانشمند فضایی، جرقه‌ی رویای کوندراتویاک رو زنده نگه داشتن
اونا نسخه‌ی دست‌نوشته‌‌ی چهل ساله‌ی اونو به هوبولت دادن
در اول، در مورد سوال این کار
نذار تو رو بترسونه
در مورد امکان انجام این پرواز باید بگم
به خاطر داشته باشین که از لحاظ نظری، هیچگونه مانعی برای پرواز موشک و رفتنش به فضا وجود نداره
یک...صفر
37 درجه
فعلا که خوب به نظر میاد
نوبت توئه
یه زنگ هشدار داریم، براوو وان
براوو وان، زنگ هشدار موشک 1201
زنگ هشدار 1201
برای رفتن منتظر بمونین
ما میریم
ما میریم. هماهنگ باشین. ما میریم
ارتفاع 1600
وضعیت ایگل خیلی خوبه
همینجا فرود بیا
ایگل فرود اومد
هر چی بهش نزدیکتر میشی سطحش خیلی شنی‌تر به نظر میرسه
بیشتر شبیه پودره
ناسا،تصور کوندراتایوک از یک آمدگاه مدارگرد ماه رو گرفت و اونو تا خود ماه برد
اما افق کوندراتایوک، تا ماورا بسط داده شد
کوندراتایوک اولین ملاقات با منظومه‌ی شمسی رو به شکل چرخیدن در اطراف سیارات،
و همچنین استفاده از نیروی جادبه‌شون برای پرتاب فضاپیما به فضای بیرونی‌تر، تصور کرد
اون این رویا رو داشت که ما میتونیم از این سیاره به اون سیاره پرواز کنیم
دقیقا مثل اجدادمون که از این درخت به اون درخت پریدن
استفاده از گرانش در جهت نیاز انسانها اما در مقیاسی کمی بزرگتر
اما هر چیزی که گرانش به ما میده، میتونه ازمون پسش هم بگیره
چرا بعضی از سیارات حلقه دارن ولی بقیه ندارن؟
چرا زمین نباید حلقه داشته باشه؟
یا مریخ؟
ما حتی زحل رو بدون حلقه‌ش نمیتونیم تشخیص بدیم
بدون حلقه‌ش انگار لخته
اما زحل اصلا چطور این حلقه رو به دست آورد؟
این دقیقا سوالی بود که ادوارد روش، اخترشناس فرانسوی وقتی که سال 1848 از توی تلسکوپش به زحل نگاه میکرد، از خودش پرسید
روش حدس زد که حلقه‌ی زحل در واقع بقایای قمر یا قمرهایی بوده که
که زیادی به سیاره نزدیک بودن
و توسط این سیاره‌ی غول‌آسا تیکه پاره شدن
روش تونست معادله‌ای رو بنویسه که برای همه‌ی سیارات کار میکرد
این معادله بهتون حداقل فاصله‌ای رو میگه که اگه یه جرم کیهانی توی اون فاصله‌ نسبت به یه سیاره قرار بگیره توسط نیروهای کشندی گرانشی اون سیاره تیکه پاره نمیشه
و تبدیل به حلقه نمیشه
این محدوده‌ی "روش"ه
اما از وقتی که فضاپیمای کاسینی ناسا چندتا مانور شجاعانه رو توی منظومه‌ی شمسی انجام داده
مباحثه‌ی علمی شدیدی در مورد زمان شکل‌گیری حلقه‌هاش به وجود اومد
بعضی از اخترشناسا گفتن که احتمالا این حلقه هم‌سن خود سیاره باید باشه
یعنی بیشتر از 4 میلیارد سال پیش زمانیکه سیاره از دیسک گاز و غبار اطراف خورشید تازه‌متولدشده، ساخته شد
قمر یا قمرهایی وجود داشتن که از محدوده‌ی "روش" زحل تجاوز کردن
برخی دیگه حدس زدن که حلقه‌ها احتمالا به شکل قابل توجهی جدید هستن
شاید فقط حدود 100 میلیون سال عمرشون باشه
و فضاپیمای کاسینی اثبات کرد که حرفشون درست بوده
محدوده‌ی "روش" خود زمین چقدره؟
اگه ماه زمانی به فاصله‌ای نزدیکتر از 19 هزار کیلومتری زمین برسه
که البته خطر همچین اتفاقی اصلا وجود نداره
که البته خوب هم هست
چون من ماه رو همون جایی که هست دوست دارم
فقط یه قمر دیگه توی منظومه‌ی شمسی هست که به اندازه‌ی ماه خودمون، منو شگفت‌زده میکنه
شاید به این خاطره که تنها قمریه که یه اتمسفر ضخیم مثل زمین داره
و همچنین خصوصیات سطحیش مثل دریاچه‌ها و کوه‌هاشه که منو یاد خونه‌ی خودمون میندازه
اما همه‌ی اینا به خاطر لایه‌ی ضخیمی از ‌مه‌دود نارنجی‌رنگ از دیدگان ما پنهان مونده بود
تا وقتی که آژانس فضایی اروپا با ناسا همکاری کرد و فضاپیمایی رو برای فرود اومدن روی سطح اسرارآمیز این قمر ارسال کردن
بله، اونو به اسم تو نامگذاری کردن
کریستین هویگنس اولین شخصی که اونو با تلسکوپش تونست ببینه
بعد از هفت سال سفر میان‌سیاره‌ای
فضاپیمای کاسینی_هویگنس به سیستم زحل رسید
چهارمین فضاپیمایی که به اونجا فرستادیم
اما اولین فضاپیماییه که کاوشگری رو برای کاوش سطح قمر زحل، تایتان، فرستاده
و برای پرده برداری از قمری بسیار پیچیده‌تر و پر زرق و برق‌تر از ماه بی‌حیات و خسته‌کننده‌ی خودمون
همونطور که کار سیگن بیشتر از دو دهه قبل، پیشبینی کرده بود
دریاهایی از متان و اتان و همچنین یخ‌آب اونجا وجود داشت
و وقتی کاسینی برای اولین‌بار در سال 2004 به نیمکره‌ی شمالی زحل رسید
اون موقع وسط زمستون بود
و خورشید تا پنج سال بعد یعنی وقتیکه بهار شمالی زحل شروع شد، طلوع نکرد
فقط من اینطوری فکر میکنم یا این شش‌ضلعی چرخان توی قطب شمال زحل دقیقا به همون اندازه اسرارآمیز و عجیبه که اجداد ما توی تخیلاتشون تصورشو داشتن؟
این شکل شش‌ضلعی منظم هندسی، کاردستی هوشمند، دگرگونی و بازسازی سطح برای اهدافی ناشناخته رو برای ذهن ما تداعی میکنه
اما در واقع این به خاطر تغییرات ناگهانی در سرعت باد در هنگام بالا اومدن مقادیر عظیم و بالارونده‌ی آمونیاک در نزدیکی قطب‌هاست
مادر تمام طوفان‌هاست
آشوبی از رعد و برق
که طوفانه‌های بیشماری رو درون خودش جا داده
بهار میتونه روی زمین هم فصلی طوفانی و سخت باشه
اما در طی تابستون 7 ساله‌ی زحل بود که به کاسینی دستور داده شد که خودشو از بین ببره
استعاره‌ای از انسانها هست که ما در لحظه‌ی مرگ، بزرگترین خاطراتمون رو به یاد میاریم
شما در حال مروری بر بانک خاطرات یک روبات محکوم به نابودی هستین
که قراره ظالمانه‌ترین دستور رو اجرا کنه
طراحان ماموریت در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، بهش میگن توپ کاموایی
سیزده سال کاوش در منظومه‌ی شمسی
از زمان پرتابش توی سال 1997 و در طی سفرهای حماسیش، از کمک گرانشی استفاده میکرد که توسط یوری کوندراتایوک درک شده بود
اما ذخیره‌ی سوخت جتش بود که این امکان رو برای کنترل‌کننده‌هاش از روی زمین فراهم میکرد که اونو به مسیرهای اکتشافی جدید هدایت کنن
در آوریل 2017 این سوخت کاسینی در حال تموم شدن بود
حالا دیگه وقت جسورانه‌ترین مانورش بود
قبل از اینکه شیرجه‌ی مرگ نهاییشو بزنه
اینا دانشمندای ماموریت کاسینی هستن
که بعضیاشون از دهه‌ی 90 میلادی روی این پروژه کار میکردن
یعنی زمانی که فقط در حد یه رویا بود
اونا میدونن که کاسینی باید بمیره
خیلی خطرناکه که بخواد بی‌هدف و سرگردون بچرخه واسه خودش
ممکنه توی یکی از قمرهای منظومه‌ی شمسی سقوط کنه
جایی که حیات اونجا پنهون شده
که این موضوع نقضی بر قراردادهای محافظتی ناسا در مورد قرنطینه توی کتاب قوانین فضاییه
اگه کاسینی رو به حال خودش رها کنیم و به دست شانس بسپریمش
میتونه تهدیدی برای سرنوشت بیولوژیک تایتان یا انسالادوس باشه
حالا باید یه دستور وحشتناک بهش داده بشه
کاسینی اونقدر دوره که پیامهایی که با سرعت نور به سمتش میره رو بیشتر از یک ساعت بعد دریافت میکنه
تمام میکروچیپ‌های درونش جوری برنامه‌نویسی شدن که در مقابل دستوراتی که الان قراره دریافت کنه، مقاومت نشون بده
بهم‌خوردگی درونی این روبات وفادار که بهش دستور داده شده که با غرایز خودش بجنگه باید خیلی سخت باشه
همون دانشمندایی که بهش دستور دادن که در هر موقعیتی از خودش مراقبت کنه
حالا مجبورش میکنن که به سمت مرگ خودش شیرجه بزنه
از این دستورات باید پیروی بشه
افسر راهنمای سیستم
تله‌متری رو داریم توی 01
1.9 ... 1.2
اون بر خلاف نیروهای بسیار زیادی که وجود داره با تلاش زیادی پرواز میکنه
تا بتونه برای آخرین بار خودشو تنظیم نگه داره
اون در این مدت رانشگرهاشو با صد در صد قدرت افروخته میکنه
تا بتونه از روی وفاداری مقدار اطلاعاتی رو ارسال کنه که حتی طراحانش هم همچین امیدی نداشتن
مسئول پروژه. مدیر پرواز
بله
خب ما از دست رفتن سیگنال توی 11:55:46 رو اعلام میکنیم
اون بر خلاف مقاومت کشنده‌ی اتمسفر پرواز میکنه
مخازن سوختش خالیه
و دیگه قدرت مبارزه‌ای درونش وجود نداره
مسئول پروژه صحبت میکنه، احتمالا آثاری از تله‌متری مونده باشه
اما تازه شنیدم که دیگه سیگنالی از فضاپیما نداریم
و تا 45 ثانیه بعد از خود فضاپیما هم احتمالا خبری نخواهد بود
زمان رسمی مرگ: 11:55 به وقت ساعت جهانی
در تلاش برای درک کیهان، همه نوع داستان وحود داره
گاهی وقتا رویاهاتون همراهتون میمیرن
اما گاهی اوقات دانشمندانی از نسل دیگه اون رویاها رو برمیدارن و باهاش به ماه و فراتر از اون میرن
اسم یوری کوندراتایوک فراموش شده بود
اما یک شخص اونو به خاطر داشت
وقتی نیل آرمسترانگ از سفرش به ماه برگشت
به خونه‌‌ی دوران بچگی اون مرد رفت
کسی که این سفر اسطوره‌ایش رو ممکن کرد
Captioned by cotter captioning services.