بیگ بنگ: اسپیسایکس بامداد شنبه با موفقیت سیزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ، بزرگترین و قدرتمندترین موشک جهان، را انجام داد؛ مأموریتی که نهتنها با استقرار موفق ماهوارههای نسل جدید استارلینک همراه بود، بلکه با نرمترین فرود آبی تاریخ استارشیپ در اقیانوس هند به پایان رسید.

به گزارش بیگ بنگ، این پرتاب در ۲۴ ژوئیه از پایگاه استاربیس در جنوب تگزاس انجام شد. برخلاف نگرانیهایی که به دلیل عدد ۱۳ وجود داشت، این مأموریت به یکی از موفقترین آزمایشهای استارشیپ تاکنون تبدیل شد. پس از پایان مأموریت، مرحله بالایی استارشیپ بهآرامی در اقیانوس هند فرود آمد و پس از برخورد با سطح آب، روی پهلو قرار گرفت و شناور ماند؛ اتفاقی که تاکنون برای استارشیپ رخ نداده بود.
ایلان ماسک در شبکه اجتماعی X نوشت: «استارشیپ سالم است، روی اقیانوس شناور مانده و همچنان دادههای تلهمتری ارسال میکند.» «دن هوت»، سخنگوی اسپیسایکس، نیز در پخش زنده مأموریت گفت: «این اولین بار است که استارشیپ را سالم روی آب فرود میآوریم. این نرمترین فرود آبی تاریخ استارشیپ در اقیانوس هند بود.»

تصاویر زنده پهپادها، استارشیپ را در حالی نشان میداد که آرام روی امواج اقیانوس شناور بود؛ صحنهای که تشویق گسترده کارکنان اسپیسایکس را به همراه داشت. استارشیپ ساعت ۶:۵۱ عصر به وقت شرق آمریکا (۲۲:۵۱ به وقت گرینویچ) پرتاب شد و بیش از یک ساعت مأموریت آن طول کشید.
این تنها دومین پرواز نسخه جدید Starship V3 بود؛ نسخهای که پس از مشکلات پرواز قبلی، با تغییرات و ارتقاهای فراوان دوباره آزمایش شد. چند دقیقه پس از پرتاب، بوستر سوپرهوی طبق برنامه از مرحله بالایی جدا شد، مانور چرخش خود را با موفقیت انجام داد و مسیر بازگشت به زمین را آغاز کرد.
اما هنگام فرود، مشکلی در روشن شدن موتورها به وجود آمد. از ۱۳ موتور موردنیاز برای کاهش سرعت، تنها ۵ موتور روشن شدند. در نتیجه بوستر با سرعتی بیشتر از حد انتظار به آبهای خلیج مکزیک برخورد کرد و تصاویر دوربینهای آن بلافاصله قطع شد.
“دن هوت” درباره این اتفاق گفت: «به نظر میرسد هر ۱۳ موتور طبق برنامه روشن نشدند. هدف ما یک فرود بسیار نرمتر بود، اما همانطور که دیدید، بوستر با سرعت نسبتاً زیادی به آب برخورد کرد.» یکی از مهمترین اهداف این مأموریت، آزمایش نسل جدید ماهوارههای اینترنتی Starlink V3 بود.
در طول پرواز زیرمداری، استارشیپ ۲۰ ماهواره نسل سوم استارلینک را با موفقیت مستقر کرد. این ماهوارههای جدید دارای ویژگیهای مهمی هستند، از جمله:
- لینکهای ارتباطی لیزری بین ماهوارهها
- پنلهای خورشیدی بزرگتر
- ظرفیت و سرعت ارتباطی بسیار بالاتر نسبت به نسل فعلی
در آینده، هر استارشیپ قادر خواهد بود ۶۰ ماهواره Starlink V3 را در یک پرتاب حمل کند. از آنجا که این مأموریت زیرمداری بود، تمام ۲۰ ماهواره پس از تکمیل آزمایش، دوباره وارد جو زمین شدند و طبق برنامه در جو سوختند.

پس از استقرار ماهوارهها، استارشیپ یکی از شش موتور رپتور خود را دوباره در فضا روشن کرد. این آزمایش اهمیت زیادی دارد، زیرا در مأموریتهای آینده، استارشیپ باید بتواند پس از رسیدن به مدار، چندین بار موتورهای خود را روشن کند تا وارد مدار شود، از آن خارج شود یا مأموریتهای بینسیارهای انجام دهد.
این مرحله بدون هیچ مشکلی انجام شد.در مسیر بازگشت، دوربینهای استارشیپ تصاویر خیرهکنندهای از ورود فضاپیما به جو زمین ثبت کردند؛ زمانی که لایهای از پلاسما در اثر اصطکاک شدید، سراسر بدنه را فرا گرفته بود.
در لحظات پایانی، استارشیپ با روشن کردن سه موتور خود تلاش کرد به حالت عمودی بازگردد. سپس تعداد موتورهای فعال به دو و در نهایت یک موتور کاهش یافت و فضاپیما با موفقیت روی سطح اقیانوس فرود آمد. پس از تماس با آب، استارشیپ بهآرامی واژگون شد و روی سطح اقیانوس شناور ماند؛ اتفاقی که معمولاً در آزمایشهای گذشته با انفجار همراه بود، اما این بار رخ نداد.

زنده ماندن استارشیپ پس از فرود، فرصت بیسابقهای برای مهندسان اسپیسایکس فراهم کرده است.
تیم بازیابی اکنون میتواند وضعیت موارد زیر را بررسی کند:
- سپر حرارتی
- شش موتور رپتور
- بالکهای کنترلی
- سامانههای داخلی فضاپیما
این اطلاعات نقش مهمی در طراحی نسلهای بعدی استارشیپ خواهند داشت. هدف نهایی اسپیسایکس، ساخت یک سامانه کاملاً قابل استفاده مجدد برای سفرهای فضایی است.
اما هنوز چند گام مهم باقی مانده است:
- انجام نخستین پرواز کامل مداری استارشیپ
- بازگرداندن و گرفتن مرحله بالایی توسط بازوهای «مچازیلا»
- سوختگیری استارشیپ در مدار
- ساخت نسخه تانکر مداری
- تکمیل نسخه سرنشیندار مخصوص فرود روی ماه
ناسا قصد دارد از استارشیپ برای فرود فضانوردان مأموریت Artemis IV روی ماه در سال ۲۰۲۸ استفاده کند؛ بنابراین پیشرفت این پروژه را از نزدیک دنبال میکند.

“جرد آیزاکمن” مدیر ناسا، پس از این پرتاب نوشت: «تبریک بابت آغاز مأموریت پرواز ۱۳. مشتاقم ببینم از این مأموریت چه چیزهایی یاد خواهیم گرفت. وقتی استارشیپ به بهرهبرداری کامل برسد، تواناییهایش قواعد بازی را تغییر خواهد داد؛ از جمله اینکه دیگر هرگز ماه را رها نخواهیم کرد.»
جالب اینکه این پرتاب همزمان با پنجاهوهفتمین سالگرد بازگشت فضانوردان مأموریت آپولو ۱۱ به زمین انجام شد. در پایان مأموریت، شور و هیجان در مرکز کنترل اسپیسایکس کاملاً مشهود بود. «دن هوت» با لبخند گفت: «الان واقعاً از خوشحالی روی ابرها هستم. باورم نمیشود… انگار عدد ۱۳ واقعاً برای ما خوششانس بود. امروز، روز فوقالعادهای برای استارشیپ بود.»
سایت علمی بیگ بنگ / منبع: space.com
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109833














