“کهکشان راه شیری” زامبی کیهانی است

بیگ بنگ: یک دانشمند ژاپنی ادعا می‌کند که کهکشان راه شیری یک زامبی کیهانی است؛ البته نه به این معنا که مغز کهکشان‌های دیگر را بخورد، بلکه به این معنا که قبلاً یک بار مرده است.

galaxyبه گزارش گروه بیگ بنگ به نقل از سرویس فناوری آنا، یک دانشمند ژاپنی زمانی که در حال بررسی ترکیبات شیمیایی ستاره‌های کهکشان راه شیری بود، متوجه شد که کهکشان راه شیری قبل از اینکه دوباره به زندگی باز‌گردد، یک بار مرده است. در اکثر فضای کهکشان راه شیری، ستاره‌ها بر اساس ترکیبات شیمیایی به دو گروه تقسیم می‌شوند؛ در گروه اول عناصر آلفا یعنی اکسیژن، منیزیوم، سولفور، کلسیم و تیتانیوم بیشتر دیده می‌شود و در گروه دوم، میزان این عناصر کمتر است و در عوض میزان آهن به شکل محسوسی بالاتر است. وجود این دو نوع ستاره به این معناست که مراحل شکل‌گیری آنها کاملاً با هم متفاوت است اما این که این مکانیزم چگونه بوده، هنوز مشخص نیست.

ماسافومی نوگوچی از دانشگاه توهوکوی ژاپن بر این باور است که مدل‌سازی او دقیقاً جواب این سؤال را می‌دهد و مکانیزم تشکیل ستاره‌ها را به‌خوبی توضیح می‌دهد. وجود این دو نوع ستاره نشان می‌دهد که این ستاره‌ها در دوره‌های زمانی مختلف شکل گرفته‌اند و در بین این دوره‌ها، فاصله زمانی‌ای وجود دارد که هیچ ستاره‌ای تشکیل نشده و در واقع یک دوره خاموشی بوده است.

وی توانست بر اساس تئوری سال ۲۰۱۶ دانشمندان که رشد سرد کهکشانی را نشان می‌داد، تکامل کهکشان راه شیری را در بازه زمانی ۱۰ میلیارد سال گذشته مدل‌سازی کند. مدل رشد سرد تنها در مورد کهکشان‌های بزرگ‌تر مدل‌سازی شد و با توجه به ترکیبات شیمیایی ستاره‌ها، آنها به دو دسته تقسیم شدند و همین امر نشان داد که در کهکشان‌های بزرگ ستاره‌ها در دو مرحله شکل گرفته‌اند. اما نوگوچی معتقد است که این قاعده در مورد کهکشان راه شیری نیز صادق است.

researchنوگوچی ادعا می‌کند که در مرحله اول در خارج از کهکشان گازهای سرد انباشته شدند و زمانی که این گازها به اندازه کافی متراکم شدند، نخستین نسل از ستاره‌ها شکل گرفتند. بعد از ۱۰ میلیارد سال، تعدادی از این ستاره‌ها به ابرنواختر نوع دوم تبدیل شدند و از بین رفتند. در نتیجه عناصر آلفایی که در بالا به آن اشاره شد، در سرتاسر کهکشان پخش شدند و خود این عناصر به ستاره‌های جدید تبدیل شدند.

به گفته نوگوچی، هفت میلیارد سال پیش، گازها به دماهای بسیار بالا گرم رسیدند و در نتیجه متراکم شدند و بعد از دو میلیارد سال، ابرنواخترهای نوع یکم ای(Ia) به وجود آمدند. این ابرنواخترها در واقع از مرگ ستاره‌های یک میلیارد سال پیش به وجود آمدند. در ابرنواخترهای نوع یکم ای آهن شکل گرفت و در فضای میان ستاره‌ای پخش شد. پنج میلیارد سال پیش، گازها به شدت سرد شدند و همین سرد شدن نیز در نهایت منجر به شکل‌گیری ستاره‌ها شد. در نتیجه ستاره‌های جدید نسبت به نسل قبلی آهن بیشتری دارند. گفتنی است که خورشید کهکشان ما یکی از همین ستاره‌هاست که حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش متولد شده است. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Nature منتشر شده است.

سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencealert.com

(11 نفر , میانگین : 4٫55 از 5)
لینک کوتاه مقاله : https://bigbangpage.com/?p=78438
تحریریه‌ی بیگ بنگ

تحریریه‌ی بیگ بنگ

وب سایت بیگ بنگ یک سایت علمی، تحقیقاتی میباشد که توسط تعدادی از علاقمندان به علم و دانش اداره می شود. این سایت از اواخر سال 1391 تاکنون به فعالیت خود در این حوزه ادامه داده است.

شما ممکن است این را هم بپسندید


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.