بیگ بنگ: استارشیپ 5 مرداد برای دهمینبار پرتاب شد و دقیقاً همه کارهایی را که اسپیسایکس از آن میخواست، انجام داد و این وسیله غولپیکر را پس از مجموعهای از مشکلات دوباره به مسیر بازگرداند.
به گزارش بیگ بنگ، اسپیسایکس چند آزمایش روی بوستر انجام داد، از جمله یک چرخش کنترلشده برای صرفهجویی در سوخت و یک فرود در خلیج مکزیک. این بخش طبق برنامه پیش رفت.
استارشیپ نیز مأموریتهای بیشتری داشت. پس از جدایی، وارد مسیر زیرمداری شد و هشت نسخه آزمایشی از ماهوارههای استارلینک را رها کرد؛ کاری که در پروازهای قبلی موفق نشده بود.
استارشیپ ۳۸ دقیقه پس از پرتاب، یکی از موتورهای رپتور خود را دوباره روشن کرد؛ گامی حیاتی برای سفرهای فضایی آینده. ۴۵ دقیقه پس از پرتاب، ورود مجدد به جو آغاز شد.
اسپیسایکس عمداً بخشی از کاشیهای حرارتی را حذف کرده بود تا نقاط آسیبپذیر را بیازماید. طی این مرحله بخشی از «بال عقبی» استارشیپ جدا شد، اما فضاپیما به اندازه کافی سالم ماند تا فرود نهایی را انجام دهد.
پس از ۶۶ دقیقه پرواز، استارشیپ شیپ در اقیانوس هند فرود کنترلشدهای داشت. ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیسایکس در شبکه ایکس نوشت: «کار عالی توسط تیم اسپیسایکس!!!» دن هوت سخنگوی اسپیسایکس نیز گفت: «ما قول حداکثر هیجان را داده بودیم و استارشیپ به آن عمل کرد. حالا وقت بررسی دادههاست. واقعاً فوقالعاده بود که توانستیم تمام اهداف امروز را محقق کنیم.»
استارشیپ که ۱۲۳ متر ارتفاع دارد، یک موشک غولپیکر است که در نهایت قرار است بهطور کامل قابل استفاده مجدد باشد و با هزینهای پایین پرتاب شود و حامل آرمانهای ایلان ماسک برای چندسیارهای کردن گونه بشر است. ناسا نیز روی نسخهای از این فضاپیما حساب کرده تا بهعنوان فرودگر سرنشیندار در مأموریت آرتمیس ۳ مورد استفاده قرار گیرد؛ پروژهای برای بازگرداندن انسان به ماه.
ایلان ماسک نیز گفته: « اگر استارشیپ واقعا در سال ۲۰۲۶ به مریخ پرواز کند، اسپیس ایکس جاهطلبی و فعالیت خود را افزایش خواهد داد و حدود ۲۰ فضاپیما را بین سالهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۲۹ به سیاره سرخ خواهد فرستاد و ممکن است در این پروازها افرادی نیز حضور داشته باشند.»
سایت علمی بیگ بنگ / منبع: space.com
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109219
(7 نفر , میانگین : 4,43 از 5)
تولید شانل هایی که شبیه یوفو باشند و بدون نیاز به این همه سوخت مایع و جامد سنگین و خطرناک و حجیم باشند راه را برای تسخیر فضا هموارتر می کند.
در صورتی که طراحی و مدل فضاپیماها دوست داشتنی تر باشد بشر بیشتر حریص به سفرهای فضایی خواهد بود.سغینههای کج و معوج و تو در تو و دلگیر و تاریک و بی روح موجب ترساندن مردم از سفر به فضا می شود که انگیزه آنها برای رفتن به فضا بیشتر نمی شود.
در صورتی که منظومه شمسی و اتمسفر زمین ۲۴ ساعتها توسط پروژکتورهای فضایی کاملا روشن باشند مانند اینکه همین حوالی در حال مسافرت هستیم سفر به منظومه شمسی و زندگی شبانه در زمین اسانترر خواهد بود
علت اینکه سفینه ها و شاتل های فضایی تا این اندازه ترسناک و بی روح و بی رنگ و کدر و تاریک و عجیب غریب و کج و معوج هستند چیست؟
در سفینه هایی با این مشخصات که مانند تونل و سوراخ موش ساخته می شوند موش هم نمی تواند زندگی کند چه برسد به بشر.
با تشکر
انجمن دفاع از موش ها