هابل شبحی از کهکشان های مُرده را مشاهده کرد!

بیگ بنگ: تلسکوپ هابل ناسا در پرتره‌ای کیهانی که از روند تکامل کهکشان‌ها به ثبت رسانده،‌ هاله‌ای آبی رنگ از شبح کهکشان های مرده را نیز به تصویر کشیده‌ است.

به گزارش همشهری آنلاین، خوشه پاندورا یا آبل 2744 متشکل از 500 کهکشان در فاصله چهار میلیارد‌ سال نوری از زمین است. تمامی این خوشه کهکشانی در تصویری که توسط هابل به‌ ثبت رسیده دیده می‌شوند، اما دانشمندان تمرکز اصلی خود را بر درخشش آبی ستاره‌هایی قرار داده‌اند که سال‌ها پیش در فضای میان‌کهکشانی سرگردان شده و مانند جرقه‌هایی کوچک از انفجاری کیهانی که میلیاردها‌ سال پیش رخ داده، در فضا پخش شده‌اند.

در این تصویر خوشه کهکشانی عظیم آبل 2744، را مشاهده می کنید، نور آبی در سراسر تصویر از کهکشان های مُرده ساتع می شود.
در این تصویر خوشه کهکشانی عظیم آبل 2744، را مشاهده می کنید، نور آبی در سراسر تصویر از کهکشان های مُرده ساتع می شود.

درخشش آبی رصد شده توسط تجهیزات نوری حساس هابل درحقیقت ردپایی از جنایتی کیهانی و خشونت‌بار است که به واسطه حضور بی‌نهایت ستاره ایجاد شده که هیچ وابستگی گرانشی به کهکشان‌های خود نداشته و برای همیشه در میان فضا شناور شده‌اند. به گفته محققان موسسه فیزیک اخترشناسی Canarias در اسپانیا، اطلاعات هابل نشان می‌دهد هاله نور، قدمی مهم در درک روند تکامل کهکشان‌ها و خوشه‌های کهکشانی است.

زمانی که خوشه پاندورا در حال شکل‌گیری بود، تعداد زیادی از کهکشان‌ها تحت دیوار گرانشی یکسانی با هم درآمیخته شدند. با گرایش یافتن یک کهکشان به سوی دیگری نیروهای کششی شدید تعدادی از کهکشان‌ها را از هم می‌درید. مدل‌های کامپیوتری نشان می‌دهند این مکانیزم در خوشه‌های کهکشانی بزرگی رخ‌داده‌اند و در نتیجه آن بیش از 200 میلیارد ستاره که تامین 10 درصد از نور خوشه را به عهده داشتند، در میان خوشه سرگردان شده‌اند.

هابل در اصل برای مطالعه روی این شبح کیهانی انتخاب نشده‌ بود، بلکه به عنوان بخشی از پروژه “زمینه های مرزی کیهان” تجهیزات نوری حساس این تلسکوپ از خوشه‌های کیهانی بزرگی مانند آبل 2744 برای مطالعه پدیده‌ای به‌نام بزرگنمایی گرانشی استفاده کرد. کمان‌های نوری در این تصویر نمونه‌های بزرگنمایی گرانشی هستند، جایی که نور کهکشان‌ها در پس خوشه‌های کیهانی تحت تاثیر نیروی گرانش شدید خوشه، بزرگنمایی می شوند.

اما برای دانشمندان درخشش ستاره‌های باستانی درون خوشه جالب توجه بود، درخششی در طیف نزدیک به فروسرخ که تجهیزات هابل نسبت به آْن از حساسیت شدیدی برخوردارند. با پیشرفت بیشتر این پروژه و ادامه استفاده از خوشه‌های کهکشانی به عنوان لنزهای کیهانی طبیعی برای دیدن فواصل دور دست‌تر، محققان به مطالعه روی این خوشه‌های درخشان ادامه‌ خواهند‌ داد و دیدگاهی بهتر از نحوه شکل‌گیری این اجرام غول‌ پیکر پر انرژی و سرنوشت کهکشان‌هایی که سال‌ها پیش مرده‌اند،‌ به دست خواهند‌ آورد.

مطالعه بیشتر در: hubblesite , discovery

لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=20176

(6 نفر , میانگین : 4,83 از 5)
اشتراک گذاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.