بیگ بنگ: اگر آنقدر عاشق اقیانوس باشید که حاضر شوید چندین روز در اعماق دریا زندگی کنید، حالا چنین چیزی دیگر فقط یک ایده علمیتخیلی نیست. شرکت مهندسی اقیانوسی دیپ نخستین نسخه از زیستگاه زیرآبی خود با نام Vanguard را راهاندازی کرده؛ سازهای که هم آزمایشگاه علمی است، هم محل زندگی و هم پایگاهی برای غواصی در اعماق اقیانوس.

به گزارش بیگ بنگ، بهزودی نخستین گروه از آکوانوردها (Aquanauts) یا فضانوردانِ دریا، زندگی و کار خود را در این پایگاه آغاز خواهند کرد. این زیستگاه در منطقه Tennessee Reef در پناهگاه ملی دریایی فلوریدا کیز و در عمق حدود ۱۷ متر زیر سطح آب نصب شده است.
زیستگاه ونگارد میتواند بهطور همزمان میزبان چهار نفر باشد و در واقع نمونه آزمایشی پروژه بسیار بزرگتر شرکت دیپ به نام Sentinel محسوب میشود. هدف نهایی این شرکت آن است که تا سال ۲۰۲۷ امکان استقرار زیستگاههای نیمهدائمی انسان را در بخشهای مختلف فلات قاره فراهم کند.
به گفته پژوهشگران، زندگی در این پایگاه شباهت زیادی به حضور در ایستگاه فضایی دارد. فضا محدود است، همه چیز به سامانههای پشتیبانی حیات وابسته است و ارتباط با دنیای بیرون از طریق تجهیزات ارتباطی انجام میشود.

یکی از نخستین ساکنان این زیستگاه “داون کرناگیس” پژوهشگر فیزیولوژی انسان و عضو سابق مأموریت زیرآبی NEEMO ناسا است؛ مأموریتی که فضانوردان را برای زندگی در شرایط مشابه فضا، در اعماق دریا آموزش میدهد. برای زیستشناسان دریایی، یکی از بزرگترین مشکلات همیشه انتقال نمونهها به سطح آب بوده است.
وقتی نمونهای از اعماق به سطح آورده میشود، کاهش ناگهانی فشار باعث تغییر ساختار سلولها و مولکولهای آن میشود. در نتیجه، پژوهشگران دیگر نمونه را در همان حالتی که در اعماق اقیانوس وجود داشته بررسی نمیکنند.
اما اگر آزمایشها همانجا، در کف دریا انجام شوند، نتایج بسیار دقیقتر خواهند بود. علاوه بر این، ونگارد به حسگرهایی مجهز است که حتی زمانی که هیچ انسانی در آن حضور ندارد، بهطور مداوم شرایط محیطی آب را ثبت میکنند. ساکنان ونگارد در واقع داخل حبابی از هوا زندگی میکنند که تقریباً همفشار با آب اطراف است.
این زیستگاه مانند یک اتاق فشار بسیار بزرگ عمل میکند و ساکنان آن «غواصان اشباع» محسوب میشوند. در غواصی اشباع، بدن انسان پس از مدتی با نیتروژن موجود در هوای تنفسی به تعادل میرسد. پس از رسیدن به این وضعیت، غواص میتواند بهجای چند ساعت، حتی چند هفته یا چند ماه در اعماق دریا باقی بماند، بدون اینکه هر بار مجبور به طی کردن مراحل طولانی کاهش فشار شود.

اعضای گروه برای خروج از زیستگاه از کپسول اکسیژن معمولی استفاده نمیکنند. آنها از طریق یک شلنگ مخصوص، هوای موردنیاز خود را مستقیماً از ونگارد دریافت میکنند. به همین دلیل میتوانند ساعتها بیرون از پایگاه کار کنند؛ در حالی که غواصی تفریحی معمولاً به حدود ۶۰ دقیقه محدود میشود.
یکی از جالبترین بخشهای ونگارد ، Moon Pool یا «حوضچه ماه» است. این بخش در واقع دریچهای در کف زیستگاه است که مستقیماً به آب باز میشود. به دلیل اختلاف فشار، آب وارد فضای داخلی نمیشود و غواصان میتوانند بدون استفاده از درهای معمولی، مستقیماً از داخل پایگاه وارد اقیانوس شوند و دوباره به همان روش بازگردند.
یک شناور بزرگ روی سطح آب از طریق کابلی ویژه، برق، هوای تنفسی و ارتباط ماهوارهای را به زیستگاه منتقل میکند. آب شیرین بهطور مرتب تأمین میشود و فاضلاب نیز جمعآوری و به سطح منتقل خواهد شد تا کمترین آسیب به محیطزیست دریایی وارد شود. همچنین خدمه بهصورت ۲۴ ساعته با مرکز کنترل در خشکی در ارتباط خواهند بود.

اگرچه هدف اصلی ونگارد انجام پژوهشهای علمی و پایش صخرههای مرجانی است، اما کاربردهای آن بسیار فراتر از تحقیقات خواهد بود. شرکت دیپ معتقد است این فناوری میتواند در آینده در صنایع نفت و گاز، انرژیهای تجدیدپذیر، عملیات امداد، دفاع، رباتیک زیرآبی و حتی گردشگری مورد استفاده قرار گیرد.
یکی از موضوعات مهمی که قرار است در این پایگاه بررسی شود، همکاری انسان و رباتها در اعماق اقیانوس است؛ اینکه غواصان چگونه میتوانند در کنار زیردریاییهای خودران یا رباتهای کنترل از راه دور فعالیت کنند.
به گفته مسئولان پروژه، رؤیای آنها فقط ساخت یک آزمایشگاه نیست. آنها امیدوارند در آینده هنرمندان، معلمان، دانشجویان، تاریخدانان و حتی سیاستمداران نیز مدتی را در چنین زیستگاههایی سپری کنند تا از نزدیک با دنیای شگفتانگیز زیر آب آشنا شوند. اما در حال حاضر، مهمترین مأموریت ونگارد مطالعه اقیانوس، حفاظت از صخرههای مرجانی و توسعه فناوریهایی است که شاید روزی سکونت انسان در اعماق دریا را به واقعیتی عادی تبدیل کند.
سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencealert.com
لینک کوتاه نوشته : https://bigbangpage.com/?p=109790














