آیا ما در یک شبیه‌سازی کامپیوتری زندگی می‌کنیم؟

43
13232

بیگ بنگ: این تفکر شگفت‌آور در دهه‌ی ۱۹۶۰ و توسط “کنراد زوس” و “ادوارد فردکین” آغاز شد. کامپیوترها روز به روز در حال پیشرفته شدن هستند و با یک ابرکامپیوتر فوق پیشرفته که بتواند برنامه‌هایی مافوق پیچیده را اجرا کند، شاید بتوان حتی یک جهان مجازی و شبیه‌سازی‌شده را براحتی ساخت.

living in a simulation v xبه گزارش بیگ بنگ، حتی با فناوری امروزی نیز شرایط و محیط‌های مجازی خارق‌العاده‌ای را می‌سازیم. شاید در این راه، یکی از سخت‌ترین کارهایی که باید انجام شود توانایی ساخت ماشین‌ها و موجودات دارای آگاهی و شعور مصنوعی باشد. در واقع یک جهان شبیه‌سازی‌شده باید دارای انسان‌های شبیه‌سازی‌شده و آگاهی و ذهن‌های شبیه‌سازی و مجازی نیز باشد. وجود انسان‌ها و جهان‌های شبیه­‌سازی شده یکی از عجیب‌ترین ایده‌های تاریخ بشر می‌باشد. انسان‌هایی ساخته‌شده از ۰ و ۱ ها (بیت‌ها) و تراشه‌ها به‌راستی بسیار باورنکردنی است.

“نیک باستروم” فیلسوف اکسفورد، ایده‌ای برای شبیه‌سازی دارد، او استدلال می‌کند که اگر تعداد انسان‌های شبیه‌سازی‌شده و مجازی نسبت به تعداد انسان‌های واقعی بیشتر باشد آنگاه می‌توان نتیجه گرفت که ما در یک جهان واقعی نیستیم. بنابراین طبق نظر باستروم، انسان‌ها در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنند که توسط آیندگان ایجاد شده است. در واقع آیندگان باید جهان‌های کامپیوتری مجازی را بسازند. شاید کائنات یک کامپیوتر غول‌پیکر است که برنامه‌هایی ماورای پیچیده‌ای را اجرا می‌کند.

زندگی کردن در یک شبیه‌سازی کامپیوتری، چالش‌های عظیمی را نیز با خود به ارمغان خواهد آورد. به‌عنوان‌مثال، آیا قوانین کائنات دارای ماهیت بنیادی و همیشگی خواهد بود یا به میل و خواسته‌ی برنامه‌نویس فوق نابغه‌ای که همه‌چیز را شبیه‌سازی کرده است می‌تواند تغییر کند؟ آیا خاطرات مربوط به رویدادهایی واقعی است که تجربه‌شده است یا تجربه‌ای در کار نبوده و در یک‌لحظه و با ارادۀ آن برنامه‌نویس و شبیه‌ساز، دورن مغز ما قرار گرفته است؟ ارادۀ آزاد و اختیار چه می‌شود؟ ماهیت واقعیت چه خواهد شد؟ و واقعیت یعنی چه؟

به نظر می‌رسد با پذیرش حضور در یک شبیه‌سازی عظیم، قوانین بنیادین گیتی، تنها برای ما بنیادی به نظر می‌رسد چراکه برنامه‌نویس برتر جهان می‌تواند با نوشتن و اجرای کدهایی دیگر، جهانی با قوانین دلخواه خودش را ایجاد کند، جهانی که مثلاً دیگر در آن نیروی جاذبه با معکوس مجذور فاصله تغییر نکند، یا جهانی که در آن دیگر قوانین کپلر حکم‌فرما نباشد در واقع جهانی با قوانین کاملاً متفاوت، در این شرایط و به‌شرط تغییر خاطرات و تجربه ما از زندگی در جهانی با قوانین فعلی هم‌زمان با تغییر جهان به جهانی متفاوت، ما حتی قادر به تشخیص اینکه در جهانی متفاوت قرارگرفته‌ایم، نیستیم.

این ایده‌ای بسیار اعجاب‌آور است زیرا می‌توانید شب بخوابید –البته با اجرای کدها و ارادۀ برنامه‌نویس و شبیه‌ساز-و صبح از خواب بیدار شوید و با جهان و خاطرات کاملاً متفاوتی روبرو شوید، جهان و خاطراتی که حتی نمی‌دانید با قوانین، رویدادها و تجربیات دیروز خود تفاوت پیدا کرده است. ارادۀ انسان‌ها نیز توهمی بیش نخواهد بود چراکه اراده ما با خواست و اراده برنامه‌نویس، شکل خواهد گرفت و موجودیت خواهد داشت و کارها و تصمیماتی که ظاهراً آزادانه و با اراده خود انجام می‌دهیم چیزی جز اجرای برنامه شبیه‌سازی شده‌ای نیست و این شبیه‌ساز است که تعیین می‌کند ما در هرلحظه چه انتخابی داشته باشیم و سرنوشت ما چه باشد.

اراده آزاده ما تنها اجرای خط به خط کدهای نوشته‌شده‌ای می‌باشد که به‌صورت جبرگونه یکی پس از دیگری در حال اجراشدن است. ما فقط به شکل موضعی می‌توانیم خود و جهان خودمان را واقعی قلمداد کنیم. رویدادها، قوانین، آغاز و انتهای ما و جهان ما چیزی جز خواست شبیه‌ساز جهان نیست. ما می‌توانیم به دیوانه‌وار‌ترین پدیده‌های تفکر و علم نیز دست‌یابیم مانند زندگی جاودانه که یا باید برنامه‌نویس، این جاودانگی را با یک‌بار اجرای کدهای آن برای ما به ارمغان آورد یا اینکه برنامه‌نویس با نوشتن و اجرای کدهایی به ما توانایی کشف راز جاودانه شدن را از طریق علم ژنتیک بدهد تا گونه انسانی بتواند با پیشرفت تدریجی علم زیست‌شناسی مولکولی و سلولی به آن دست یابد که در هر دو صورت باید منتظر اراده برنامه‌نویس بمانیم.

نکته شگرف دیگر، آن است که برنامه‌نویس و شبیه‌ساز می‌تواند ما را از وجود خود و اجرای برنامه‌هایی جدید مطلع سازد، بنابراین حتی هوشیاری یا عدم آگاهی ما نسبت به وجود یا عدم وجود برنامه‌نویس غایی یا تغییر ماهیت واقعیت موضعی، نیز به خواست و میل برنامه‌نویس غایی است. مثلاً ممکن است ناگهان و در یک‌لحظه پیغامی در موبایل‌ها و صفحه‌نمایش تمام کامپیوترهای همه‌ی انسان‌های جهان ظاهر شود یا حتی به شکل عجیب‌تری ناگهان پیغامی به تمام زبان‌ها روی آسمان برای جهانیان درج شود که در آن نوشته‌شده است که شما در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنید.

Simulation Theoryاما سؤال مهم دیگری نیز وجود دارد و آن، این است که آیا برنامه‌نویسی که مسئول شبیه‌سازی ما و جهان ما می‌باشد، آیا خودش در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کند؟ و اگر پاسخ مثبت است این سلسله تا کجا ادامه خواهد داشت؟ چالش‌های عظیمی نیز در مورد ایدۀ جهان شبیه‌سازی‌شده وجود دارد. به‌عنوان‌مثال، آیا می‌توان شعور و آگاهی را شبیه‌سازی کرد؟ راز آگاهی انسان، رازی عظیم و دور از دسترسی است و نتیجتاً شبیه‌سازی آن رازی به‌مراتب بزرگ‌تری خواهد بود. شاید روزی ذهن و رویدادهای نهفته در ژرفای مغز آدمی را بتوان شبیه‌سازی کرد اما اگر این هوش مصنوعی ساخته دست بشر، آنچنان هوشمند شود که بر خالق خود برتری یابد آنگاه چه اتفاقی خواهد افتاد؟

در این صورت ما زیر سلطه دست‌ساخته خود قرار خواهیم گرفت شاید نسبت به آن‌ها، این ما هستیم که بازنده خواهیم شد و آن‌ها گونه آدمیزاد را منقرض خواهند کرد و در جهان مصنوع و شبیه‌ساز خود، دست به شبیه‌سازی‌های بیشتری خواهند زد و مانند خود و جهان خود را می‌سازند. در این رویداد انسان‌ها مانند موجودات باستانی منقرض‌شده‌ای می‌باشند که به نفع موجودات هرچند مصنوع و خلق‌شده ولی برتری به‌اجبار کنار خواهند رفت. در واقع مخلوق از خالق خود برتر شده است. ناگفته مشخص است که شبیه‌سازی همه‌چیز چقدر کار ورای پیچیده‌ای است.

شبیه‌سازی قوانین فیزیک، شیمی، ژنتیک، مغز انسان، و تمامی چیزهای دیگر. به نظر می‌رسد برای ساخت جهانی کامل، برنامه‌نویس باید کدهایی برای پیاده‌سازی قوانینی بر پایه ریاضیات که زبان علم می‌باشد را بنویسد، اما آیا امکان این‌که زبان دیگری برای قوانین باشد وجود دارد؟ انسان‌ها که نمی‌دانند. کامپیوتر غایی جهت شبیه‌سازی جهان و همه‌چیز باید رویدادها و محاسباتی که برای ابرکامپیوترهای فعلی مقدور نیست را نیز انجام دهد مثلاً آیا می‌توان بینهایت را شبیه‌سازی کرد؟ آیا کامپیوتر غایی می‌تواند تمام ارقام عدد π را محاسبه کند؟ آیا می‌تواند رویدادهای آشوبناک که به متغیرهای ورودی و بی‌شماری حساس هستند را شبیه‌سازی کند؟ آیا کامپیوتر غایی می‌تواند پیچیده‌ترین و بنیادی‌ترین قوانین فیزیک را شبیه‌سازی کند؟ آیا اصولا می‌توان کدهای این مباحث فوق شگرف را نوشت؟ آیا می‌توان هر چیزی را برنامه‌نویسی کرد؟ آیا کامپیوتر غایی می‌تواند آگاهی و شعور را شبیه‌سازی کند؟

پاسخ قطعاً مشخص نیست اما این را به یاد داشته باشیم که شاید تنها مشکل این است که فقط ما نمی‌دانیم و شاید ما قرار نیست هیچ‌گاه بدانیم، چون ما درون شبیه‌سازی کامپیوتری قرار داریم. ما از بیرون به یک جهان شبیه‌سازی‌شده در کامپیوتر نگاه نمی‌کنیم زیرا ما خود بخشی از این شبیه‌سازی غایی و بینهایت پیچیده هستیم. نکته شگفت‌انگیز دیگر این است که شاید برنامه شبیه‌سازی‌شده دارای نقص‌هایی باشد که خود را در زندگی مجازی ما نشان دهد مانند تغییر و نقض قوانین همیشگی درستی در علم که خود را ناگهان پیش چشم دانشمندان مجازی و شبیه‌سازی‌شده قرار می‌دهد.

شاید این‌ یکی از معدود راه‌های تلاش برای کشف این باشد که آیا ما در یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم. ولی حتی در صورتی‌که کدهای نوشته‌شده جهان شبیه‌سازی همه‌چیز توسط برنامه‌نویس غایی دارای خطاها و باگ‌هایی باشد و دانشمندان مجازی نیز در جهان شبیه‌سازی ما متوجه این رویداد شگفت‌انگیز شوند بازهم نمی‌توانیم مطمئن باشیم که آیا این خطاها واقعاً در کدهای جهان ما رخنه کرده بود یا اینکه این نیز روشی به خواست برنامه‌نویس برتر بود تا ما را از وجود خود و شبیه‌سازی و غیرواقعی بودن جهان ما مطلع سازد. با پیشرفت خارق‌العاده کامپیوترهای فعلی نیز راهی برای امکان وجود دنیایی شبیه‌سازی‌شده وجود دارد.

اگر یک دانشمند و یا برنامه‌نویس با کدنویسی قوانین علم در یک ابرکامپیوتر قدرتمند و اجرای این برنامه با یک جهان کاملاً مشابه جهان واقعی ما ولی در یک کامپیوتر مواجه شوند در همان لحظه می‌توان حدس زد که چرا جهان واقعی ما درون کامپیوتر برنامه‌نویس دیگری قرار نداشته باشد.  اگر ما بتوانیم یک گیتی مجازی در یک کامپیوتر خلق کنیم هیچ راهی برای نفی این ایده که جهان خود ما نیز جهانی مجازی در کامپیوتری است وجود ندارد. حتی می‌تواند گفت صرف ساخت جهان مجازی در یک ابرکامپیوتر، اثبات‌کنندۀ این است که جهان ما نیز یک شبیه‌سازی واقع‌گرا و حیرت‌آور است. حتی این امکان وجود دارد که شبیه‌ساز، خاطره انسان‌های مجازی را از وجود کدها و خطاهای ناهنجار ایجادشده در شبیه‌سازی پاک کند و ما به یاد نیاوریم که لحظه‌ای قبل توانسته بودیم کشف کنیم که در یک شبیه‌سازی کامپیوتری هستیم.

بنابراین شاید نمی‌توان انتظار داشت که واقعیت مجازی سرشت خود را از طریق ناهنجاری‌ها به ما نشان دهد چراکه همه‌چیز به برنامه‌نویس این شبیه‌سازی بستگی دارد. در این نتیجه‌گیری‌ها و پیش‌بینی‌های بی پایان، این را نیز می‌توان پیش‌بینی کرد که آیا موجودات شبیه‌سازی‌شده و مجازی راهی برای خارج شدن از زیر ارادۀ برنامه‌نویس غایی خواهند داشت؟ آیا برنامه‌نویس کدهای بدون خطا و باگ خواهد نوشت؟ و آیا برنامه‌نویس و شبیه‌ساز بر همه نتایج کدها و برنامه اجراشده‌ی خود در کامپیوتر غایی، تسلط خواهد داشت؟ به نظر می‌رسد این موضوع به علم هوش مصنوعی ارتباط دارد و این سؤال اساسی که آیا امکان دارد هوش مصنوعی ساخته‌شده توسط آدمی از هوش آدمی فراتر رود و ما خالق‌ها در مقابل مخلوق خود شکست خواهیم خورد؟

آیا دانشمندان هوش مصنوعی در حال انجام مأموریتی ناخواسته هستند؟ مأموریتی بنام نابودی نژاد بشری. درنتیجه ایده وجود شعور مصنوعی و جهان‌های مجازی در مورد ماهیت راستین و غایی واقعیت چه به ما می‌گوید؟ در یک شبیه‌سازی به‌غایت واقعی، ما همه‌چیز را واقعی می‌پنداریم درواقع قرار نیست که مثلاً به یک سنگ دست بزنیم و متوجه شویم که آن یا وجود شبیه سازی دوبعدی غیرواقعی مانند یک هولوگرام می‌باشد زیرا که ما آن سنگ را کاملاً لمس خواهیم کرد و کاملاً واقعی و سه‌بعدی خواهد بود درواقع چون خود ما نیز یک موجود شبیه‌سازی‌شده و مجازی هستیم در جهان شبیه سازی شده که زندگی می‌کنیم به‌طور موضعی همه‌چیز مطلقاً واقعی خواهد بود و امکان تشخیص این‌که در یک شبیه‌سازی مطلقاً واقع‌گرا حضور داریم از این‌چنین راه‌هایی وجود نخواهد داشت. در واقع در یک جهان شبیه‌سازی واقع‌گرا، احساسات نیز نتیجه هارمونی عملکرد بیت‌های ماورای پیچیده می‌باشند زیرا که احساسات و ادراکات بشری نیز شبیه‌سازی‌شده و مجازی است.

در جهان‌های مجازی ابهامی در مورد این‌که کدام گیتی واقعی است وجود ندارد؛ یعنی اینکه کدام گیتی در ریشه‌ی درخت پرشاخه­ی جهان‌های مجازی قرار دارد. گیتی مزبور محل نصب کامپیوترهایی است که اگر فروبریزند، کل جهان‌ها را نابود می‌کنند. شاید یک ساکن مجازی مجموعه‌ی گیتی‌های خود را روی کامپیوترهای مجازی شبیه‌سازی کند یا ساکنان آن شبیه‌سازی‌ها چنین کنند، اما هنوز هم کامپیوترهای واقعی وجود دارند که این شبیه‌سازی‌های لایه‌لایه در آن‌ها به‌صورت سیلاب تکانه‌های الکتریکی ظاهر می‌شود. در این تردیدی نیست که کدام واقعیت‌ها و قوانین واقعی هستند: آن دسته‌ای که در ریشه‌های گیتی جای گرفته‌اند. به نظر می‌رسد برنامه‌نویس غایی نیز باید کدهایی برای مدل‌سازی جهان یا جهان‌هایی بر پایه ریاضیات بنویسد ولی اینکه چه معادلاتی برای حکمرانی برجهان وجود داشته باشد بستگی به برنامه‌نویس برتر برای شبیه‌سازی جهان‌ها دارد.

حتی در این ایده به‌غایت غریب یعنی وجود انسان شبیه سازی شده و مجازی و جهان شبیه سازی شده و مجازی نیز باور اینکه قوانین جهان قوانینی جز معادلات ریاضیاتی باشند بسیار سخت است. یعنی حتی باوجود قوانین فیزیکی به‌دلخواه برنامه‌نویسی ولی بازهم سرشت قوانین فیزیک و جهان، ریاضیاتی خواهد بود. شاید قوانین ماکسول به اختیار و خواست شبیه‌ساز جهان باشد و بااراده او قوانین الکترومغناطیس را می‌تواند تغییر دهد فقط کافی است که کدهای دیگری را اجرا کند ولی بازهم فرم معادلات جدید جهان باید ریاضیات باشد. ما ساکنان جهان‌های مجازی هستیم که از وضعیت شبیه‌سازی‌شده‌ی خود آگاه نیستیم. آیا می‌توان بین جهان مجازی و جهان واقعی ارتباط برقرار کرد؟ آیا این ارتباط و نحوه آن نیز به خواست برنامه‌نویس غایی خواهد بود؟ شاید ساکنان مجازی بتوانند به جهان واقعی مهاجرت کنند یا همتایان زیستی واقعی‌شان به آن‌ها در جهان مجازی ملحق شوند. شاید پس از مدتی تمایز بین موجودات واقعی و موجودات مجازی منسوخ شود.

منابع برای مطالعه بیشتر:

THE HIDDEN REALITY / BRIANE GREENE


ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

43 دیدگاه‌ها

  1. به نظر من که اگر هم در دنیای شبیه سازی باشیم دلیلی نداره دنبال اثبات پوچ بودن خودمون باشیم بعضی وقتها جهل نعمت بزرگی هست اگر هم شبیه سازی باشه من ترجیح میدم ندونم چرا که اگر هم بدونم کاری نمیتونم بکنم

  2. اتفاقا چون جدیدا فیلم free guy دیدم و بعدش این مطلب خوندم برام خیلی جالب بود . متاسفانه اکثر ما در یک چرخه تکراری زندگی میکنیم بدون اینکه کمی فکر کنیم که اصلن ما اینجا چیکار میکنیم هرچند حتی با پیشرفت علم شاید باز هیچموقع نتونیم به این سوال اساسی پاسخ قطعی بدیم شاید بقول این مقاله بخاطر اینه که هیچموقع آگاهی ما نمیتونه خارج از این شبیه سازی کار کنه در هرصورت طبق یک قسمت از دیالوگ این فیلم شاید دنیای ما مجازی باشه ولی این لحظه برای ما واقعیه پس اینکه چجوری سپریش کنیم دست ماست

  3. به نظر بنده راه میان بر برای اینکه متوجه بشیم ماهیت و سازنده کیهان چیست و کیست ارتباط با موجودات فضایی پیشرفته بصورت رادیویی میباشد در اینصورت اگه موجودات پیشرفته ای باشند مثلا چند صد هزار وشاید چند ده میلیون سال از ما جلوترند باشند احتمالا فقط در عرض یک بار تبادل اطلاعات حتی ما راز از راز کیهان آگاه سازند یا حداقل علم چند میلیون ساله را در عرض چند سال به بشر انتقال دهند

  4. آیا این بیت خیام در حدود ۱۰۰۰ سال پیش، بیانگر همین موضوع است؟
    ما لعبتگانیم و فلک لعبت باز
    لیک ما حقیقییم نه مجاز
    لعبت = عروسک خیمه شب باری

  5. جهانی به این وسعت نیاز به بی نهایت کد داره تا بتونه کنترل شه و خب این یه فرضیه غیر منطقیه که بشه در بین ۰ و ۱ زندگی و فکر کرد حتی کنترل یک انسان میان انسان های دیگه هم غیر ممکنه
    این کار نیاز به بی نهایت کد و بی نهایت برنامه نویس داره و حتی یک باگ میتونه همه کد هارو از بین ببره…

  6. ما احتمالا عمیقترین پرسشها رو هنوز نپرسیده ایم!
    یک لحظه از ابدیت،روی یک فضا پیما به نام زمین،در سفری ناشناخته در کیهان، موجودی به نام انسان، که حاصل فرگشت میلیونها سال حیات کربنیست،ناگهان پی به اقیانوس ناشناخته ها میبرد.بعضیا با شک و تردید همه چیز را میکاوند و علم را ارج مینهند وخیلیا با آموزه های پدرانشان قانع شده اند.اما کیهان بی انتها دقیقا بالای سرماست! عمیقترین پرسشها،هنوز پاسخی ندارند،مساله اگاهی،زمان،فضا،ماده،ماده تاریک،مرگ،بینهایت و….چرا چیزی وجود دارد؟ و شاید پرسش عمیقتر اینکه:این کیه(چیه) که سوال میپرسد؟ چرا میپرسد؟ ….اینجا کجاست؟؟؟؟…

  7. چیزی که در این مقاله نبود و اتفاقا برای اثبات این ادعا که ما در یک شبیه سازی هستیم کارایی داره موضوع پیکسل پیکسل بودن عالم هست. در ابعاد نظریه ام و ریسمان کیهان پیکسل بندی شده است…

  8. ببینید همینجوری که نمیشه گفت!
    نیاز مدرک داره که آقا، جهان هستی به این بی انتهایی با یه ابررررر کامپیوتر فوق‌العاده قدرتمند ساخته و به دست یه برنامه نویس؟!
    عزیزم اگه یه برنامه نویس مارو ساخته باشه متوجه این تفکرمون بشه که ما متوجه اونا شدیم که برنامه رو کنسل میکنه! 😂
    این تفکرم مثل همون زمین تخت گرایان زاده تخیلات مزخرف…

    • با عرض سلام خدمت شما.
      نمی دونم فیلم ماتریکس رو دیدید یا نه. منم وقتی برای اولین بار این فیلم رو دیدم در مورد این موضوع نظری منفی داشتم ولی الان بعد از سالها با توجه به مطالعات و مشاهداتم می دونم که اصلا چنین چیزی بعید نیست. ظاهر فیلم شبیه سازی یک جهان بسیار بزرگ توسط کامپیوتر هست. اما باطن آن دارای مفاهیم بسیار عمیقی می باشد و تقریبا به شبیه سازی توسط یک کامپیوتر ربطی ندارد و حقیقت زندگی و جهان ما را بیان می کند. برای این که متوجه این موضوع شوید چقدر این فیلم عمیق است نقدهای مختلف آن را بخوانید:
      نقدهای کاملا سطحی مثل شبیه سازی توسط کامپیوتر، نقدهای علمی، نقدهای دینی و مذهبی! ، نقدهای فلسفی (برخی از فیلسوفان قرن ها قبل به توهمی بودن جهان ما اشاره کرده اند) و نقدهای عملی-فلسفی
      شما بسیار بسیار سطحی دارید به موضوع نگاه می کنید و تفکر منطقی و علمی در نوشتار شما مشاهده نمیشه. افرادی که تجربه های نزدیک به مرگ داشتند، سطح حقیقی بودن دنیای ما رو بسیار پایین تر از تجربه نزدیک به مرگشون عنوان می کنند و این جا رو در مقابل جهانی که دیده اند، مثل یک خواب و توهم می دانند. اگر شما علاقه داری که این موضوع شبیه سازی و یا توهم بودن دنیا رو تا حدود زیادی درک کنید از همین امروز شروع کنید به مطالعه در همین زمینه، ولی ممکنه برخی افراد با مطالعه در خصوص این مسائل دچار حس پوچی و سردرگمی و افسردگی بشن چرا که برای درک عمیق این مسئله باید درک و ظرفیت نسبتا بالایی رو داشته باشید.

      • Critic عزیز به نظر من شما غیر منطقی حرف میزنید ببینید اینکه ما بشینیم و بگیم شاید دنیا اینطور باشه شاید نوع دیگری باشه هیچ کمکی نمیکنه مطالب اینگونه فقط عامه پسنده تا زمانی که شما دلیل و اثبات علمی نیاری بیفایدس ؛ این فقط یه تصوره که خیلیا بیش از حد جدی گرفتنش در حالی که کوچکترین اثباتی درین موضوع هنوز نیست.. درباره تجربه ی نزدیک مرگ گفتین خب این چیو اثبات میکنه؟ جامعه ی اماری مورد مطالعه چند نفر بوده؟ چه افرادی برسی کردن؟ چند درصد از افراد درکشون از محیط واقعی بوده … همه اینا مهمه تازه این ها هم مشخص بشه باز میشه قبل از مرگ! شاید لحظه ی بعدش یعنی مرگ همه چی تموم بشه شما نمیتونی بگی حتما ما وارد یه دنیا کاملتر میشیم..‌

        ما مطالعه کردیم درین زمینه ها پاسخ قانع کننده ای نبود همون در حد شاید و اگر که به درد نمیخوره اگه شما اثباتی علمی برای این موضوع دارین بزارید که بقیه هم استفاده کنن

  9. خدمت خوانندگان عرض کنم، میان دانشمندان فیزیک بنیادی و کیهان شانس، فرضیه «شبیه‌سازی عظیم» نسبت به فرضیه مولتیورس (چند جهانی) طرفدار کمتری دارد، روز به روز در میان جریان اصلی کیهان شناسی فرضیه چند جهانی (حداق ۱۰ به توان ۵۰۰ هستی و جهان جداگانه) طرفدار بیشتری میابد.

    اگر طی چند قرن آینده با جمع آوری داده های بیشتر فرضیه مولتیورس (چند جهانی) تبدیل به یک نظریه و فَکت علمی شود این موضوع قدیمی در فیزیک (به خصوص میان فیزیکدانان قرن بیستم) اثبات خواهد شد که ما در یک دریای نامتنهای از بی نظمی و آشوب قرار گرفته‌ایم و هر نظمی که مشاهده میکنیم (مانند حیات در سیارات) حاصل تصادف است و هیچ طراح هوشمند یا برنامه نویسی خارج از واقعیتِ این بی‌شمار گیتی و کیهان وجود ندارد.

    اما ذهن انسان به طور طبیعی به دنبال الگوهای منظم میگردد و به خاطر همین ویژگی تکاملی‌اش (ساختار ذهنی که همیشه به دنبال الگو و معناست) برای توضیح عظمت و شگفتی کیهان به دنبال برنامه‌نویس! یا طراح هدفدار میگردد.

    در حالی که موضوع ساده تر از آن است که بیشتر انسانها در طی قرون گذشته در مورد آن تفکر و فرضیه سازی کردند، وقتی شما در دریایی تقریباً نامتناهی از امکان و ذرات و کیهان‌هایی با قواعد پایه فیزیک متفاوت هستید، خیلی عجیب نیست که در گوشه‌ای از یکی از حداقل ۱۰ به توان ۵۰۰ کیهانِ فیزیکی، کهکشانی باشد با صدها میلیارد ستاره که بر حسب قانون احتمال، یکی از ستارگانش دارای سیاره‌ای سنگی در کمربند حیات باشد، که طی فرصتی به درازای ۴ میلیارد و ۵۴۳ میلیون سال و پس از آزمایش و خطاهای تصادفی، صاحب پستانداری با مغز بزرگ نسبت به وزنش شود و این مغز بزرگ داری ویژگی تحلیل و تفکر انتزاعی باشد و روزگاری برای توجیه دنیای پیرامونش دست به تصور موجودات خیالی مانند زئوس و هیدیس زند، و روزی دیگر تصور کند جنگ ازلی میان ۲ موجود به نامهای اهورا مزدا و اهریمن برقرار است و چند هزار سال بعد احتمال دهد کل واقعیت پیرامونش حاصل کدنویسی برنامه‌نویس یا برنامه‌نویسانی است.

    در حالی که این فرضیه قوی‌تر که کل واقعیت و کیهان پیرامون انسانِ هوشمند نتیجه یک بی‌نظمی ازلی و ابدی است، با آنکه محتمل‌تر است و تطابق بیشتری با داده‌ها و مشاهدات علمی دارد، اما به نوعی برای انسان حس ناامیدی و یأس به همراه می‌آورد.

  10. ساده بگم باحال بود، کاری به جنبه علمیش ندارم، ،، ولی چه موضوع جذذذااابی میشد واسه یه فیلم ، یه فیلمی با ته باز که موبه تن سیخ میکرد !
    ولی خب چه میشه کرد،،، اون چیزی که مهمه باور به همه چیزه، ممکن و ناممکن شایدم در معنای کلی هم زمان هر دو!

  11. بنمیدونم چرا ولی بیشتر وقتا فک میکنم ما تو یه کشتی فضایی به سر میبریم و چون سفر بین کهکشانیست و طولانی در طی یک فرایندی ما یه خواب مصنوعی فرو رفتیم(جهت ممانعت از اتلاف انرژی )و ما تو این خواب مصنوعی،خواب میبینیم.بله!خوابی به اسم زندگی که توش گرفتار امدیم. البته این کابوس (زندگی)نتیجه،عیوب سخت افزاری ماست.مرگ هم شاید بیدار شدنمان باشد چون انرژی و سوخت سخت افزارمون داشته به انتهای خود میرسید .بیدار میشیم تا شارژ بشیم.خانما و اقایون گرامی! به زودی ما به مقصد کهکشان زن برزنجیر میرسیم لطفا چشاتونو به ارامی باز کنید.همه چی چشم بندی بود.

  12. یک چیزی را من مطمئن هستم. اینکه جهان بی نهایت هست و در جهان بی نهایت، بی نهایت سیستم و زیر سیستم می تونه وجود داشته باشه. یعنی هر چیزی که تخیلمون اجازه بده می تونه در جهان بیرون وجود داشته باشه. نترسید تخیل کنید خرجی نداره.

  13. با عرض سلام به همه دوستان.
    موضوعاتی هست که از دو سال پیش تا حالا فکرم رو درگیر کرده. و متاسفانه الان میزان درگیر بودن فکرم بیشتر هم شده.
    موضوعاتی مثل هدف و چرایی وجود جهان و خود ما. عنوان تکراریه اما سعی می کنم ۵۰ درصد مطالبم جدید باشه.
    ** از مخاطبان و مدیران با سواد سایت خواهش می کنم اشتباهات علمی، گرامری و … که در متن وجود داره رو به من گوشزد کنن و همین طور نظرات و نقد خودشون رو هم با توضیحات کامل بیان کنن. **
    افراد مختلف نظرات مختلفی درباره چگونگی پیدایش جهان ما دارند که یکی از اونها همین بحث شبیه سازی هست. من چندتا از احتمالات رو که انواع شبیه سازی هم جزء اونها هستند رو بیان می کنم:
    ۱. شبیه سازی توسط یک ابرکامپیوتر:
    به نظر من به عنوان کسی که در رشته کامپیوتر تحصیل کردم و آشنایی کمی با کامپیوتر دارم، اصلا این مورد بعید نیست. در ضمن کامپیوتر در جهان خارج می تونه لزوما چیزی که در جهان ما هست نباشه. دوستان همه می دونن که *کامپیوتر = محاسبه گر* و به هر شکلی می تونه وجود داشته باشه. مغز ما هم یک کامپیوتر قدرتمنده که هر لحظه در حال انجام محاسبات بسیار زیادیه. دلم نمی خواد این نتیجه رو بگیرم ولی ممکنه تمام چیزهایی که در جهان ما وجود داره صرفا رویای یک مغز بزرگ که نوعی کامپیوتره باشه.
    ۲. شبیه سازی توسط یک تمدن نوع ۶ در طبقه بندی کارداشف:
    (امیدوارم عنوان این قسمت رو درست نوشته باشم. به دلیل فاصله چند ساله از نجوم، همون اطلاعات نجومی اندکی هم که داشتم تا حدودی فراموش کردم.)
    در طبقه بندی تمدن ها در نهایت میشه به حدی از پیشرفت رسید که بتونیم یک جهان مثل جهان خودمون ایجاد کنیم. چون جهان ما مثل یک برنامه کامپیوتری اوپن سورس هست که در صورت داشتن دانش کافی میشه تغییرش داد و یا یک جهان مشابه اون، با و یا بدون تغییر قوانین، ایجاد کرد. همون طور که تمدن ما قادر به ساخت خورشید مصنوعی هست، پس میشه از یک تمدن خیلی خیلی پیشرفته انتظار چنین چیزی رو داشت.
    خب حالا خود اون تمدن پیشرفته توی یک جهان ابتدایی وجود داشته که اون جهان هم می تونه یکی از انواع حالات شبیه سازی بوده باشه.
    ۳. تصویری از حقیقت:
    در واقع این مورد یک بیان فلسفی است که بر اساس آن جهان ما تصویری از حقیقت است و نه خود آن.
    در واقع طبق این ایده هر چیزی که در جهان ما وجود دارد از جمله خود ما، حیوانات، گیاهان، دریاها، کوه ها، سیارات و … مجازی هستند و تنها بازتابی از حقیقت خودشان می باشند. نسخه حقیقی آنها نیز در جهانی سطح بالاتر از سایر جهان ها (در تعبیر مذ.هبی جهان معنوی) که خود نیز می تواند دارای درجات متفاوت و زیرجهان های مختلف باشد، وجود دارد.
    ۴. توهم – مغز در خمره:
    یکی از تفکرات بنیادینی که به تولید فیلم ماتریکس منجر شد. مغزی که در توهمی که برایش ساخته شده زندگی می کند. این مورد و مورد اول را هم می توان با هم در نظر گرفت و هم جدا جدا. چرا که از تشابهات بسیاری دارند. *در این مورد بدون نیاز به کامپیوتر یا چیزی مانند آن هم می توان توهم ایجاد کرد. چیزی مثل تردستی*
    البته تشابه میان دلایل وجود جهان از جمله شبیه سازی ها طبیعی است.
    ۵. مکانی صرفا برای آزمایش که توسط یک هوش برتر ساخته شده:
    این دلیل در واقع حالت کلی دلایل بیان شده در اد.یان است. دنیایی که فقط برای آزمایش ما انسانها (!) ساخته شده که هر کس در آن خوب بود در دنیای آخرت به او موز دهند. من از دوستان مذ.هبی معذرت می خوام ولی این اصلا دلیل قانع کننده و خوبی نیست. اگر در دنیای ما فساد وجود داره دلیلش راس هرم هست (خد.ا یا هر چیز دیگه ای). درست مثل کشورها که هر کشوری که سالم هست بالاترین مقامش آدم خوب و قانونمندی است و هر کشوری که فاسده بالاترین مقامش آدم فاسدی هست.
    واقعا وقتی که به آسمان نگاه می کنم دلم می گیره و نمی دونم چرا اون همه پیچیدگی وجود داره که در نهایت باعث به وجود آمدن انسان ها و حیوانات بشه که در محیطی سطح پایین و پر از خشونت و فساد که ناشی از کارهای خودشون هست (هم انسانها و هم حیوانات) مدتی زندگی کنن و بعد هم بمیرن.
    سبک زندگی حیوانات رو ببینید. همه در حال جنگیدن با هم و خوردن یکدیگر و جفت گیری هستند. انسان ها هم همین طور. یا در حال کشتار دیگر انسانها یا غرق در فساد مالی، جنسی و …
    اصلا چرا اگر هدف از زندگی ما در این دنیا تکامل بوده و مراحل بعدی تکامل در جهان های معنوی صوت می پذیره چرا از اول توی همون جهان های معنوی به وجود نیومدیم؟ این طوری دیگه هیچ کس غم از دست دادن عزیزانش رو هم متحمل نمیشد. بعضا می بینم افرادی رو که نزدیکانشون ۳۰ ساله که از دنیا رفتن ولی هر زمان که یاد اونها میفتن غم عجیبی دارن. یا مثلا بچه های جوونی که پدر یا مادرشون رو از دست میدن. واقعا این افراد نابود میشن.
    واقعا دلیل وجود مرگ رو درک نمی کنم. مثلا ممکنه بگید این فقط یه سفر از این دنیا به دنیاهای دیگست ولی می تونست اینطوری نباشه.
    همون طور که گفتم اگه قراره ما در نهایت و برای همیشه در یک دنیای معنوی و غیرمادی زندگی کنیم چرا اصلا اومدیم توی این دنیای مادی؟

    با تشکر از همه دوستان.

  14. شاید اون ماده تاریک انرژی تاریک دیجیتال باشدکه توانسته توسط ذرات نور که دارای رفتارهوشمنداست.جهان را کنترل کنه.

  15. آیا کاراکتر های داخل بازی های سه بعدی مثلا کاراکتر اصلی بازی آرتور مورگان در rdr میداند که خود و همه محیط مجازی که در آن وجود دارد فقط یک ساختار بزرگ و پیچدست که توسط انسان ها برای سرگرمی ساخته و طراحی شده است ؟!
    خیر هیچ اطلاعی ندارد و فقط یک شخصیت کنترل شدست به مانند عروسکی باهوش اما دردستان پلیر که توسط خالق و برنامه نویسش جهت فقط سرگرمی ایجاد شده، اما اگر سازنده و برنامه نویس این بازی در آینده هوشی پیچیده تر و برنامه نویسی ارتقایافته انجام دهد که مفهوم تصمیم گیری و هوش پیشرفته تری را با سیستم های کوانتومی در قالب این کاراکتر بنویسد و طراحی کند پس در آن صورت آرتور میتواند ساختار هوش او درگیر شود و به فکری که ما الان با خواندن این مقاله درسر داریم برسد و به دنبال اکتشاف دنیایش باشد و متوجه شود که دنیا و گیتی اش یک ساختار بزرگ از قبل نوشته شده است.
    پس شاید کیهان ما هم توسط ابر موجوداتی باهوش تر در بیرون از این حباب کیهانمان ساخته و برنامه نویسی شده است.
    این کیهان که بزرگی اش ما را دیوانه میکند چه بسا فقط یکی از نامحدود حباب های عظیم دیگر باشد یا فقط تک حبابی باشد که در بیرون آن برنامه نویس و سازنده مان توسط سیستمی پیچیده که برای ما قابل درک نباشد جهت سرگرمی طراحی برنامه نویسی و ساخته باشد .
    تخیل انسان بسیار نامحدود است پس میتوانیم چنین افکاری در مورد ساختار و زندگی مان داشته باشیم چه بسا شاید کل کیهان تخیلی ساختگی باشد .

  16. خیلی عالی… در واقع ما در یک جهان توهمی به سر می بریم غیر از این هم حتی آنجا که حرف از خدا میزنیم و سویه ی نگاهمان توحیدیست باز خدا در هیئت یه برنامه نویس خواهد بود که هر وقت میلش بکشد بی نیاز به ما که اسباب های بازیش هستیم همه ی قواعد را تغییر میدهد حافظه را که هویت اصلی ماست به شکلی دستکاری می کند که مطمئنا متوجه تغییرات نخواهیم شد شاید این خدا خود آفریده ی خدایی دیگریست…بنظرم هیچ چیز عجیب نیست با وجود هستی عجیبترین چیز ممکن….شگفتی اصلی خود بودن است…. ماده و جهان و هیچ هوشیاری در اصل نباید وجود داشته باشد…. این وجود است که محال است…این هستی و عالم نبایدد می بود…. عجیب اینست که هست…

    • در مورد این چیزا فکر نکنیم ارامش و اعصاب بیشتری داریم….
      هعی الان تازه دارم شخصیت جوکر رو درک میکنم……
      این دنیا همش توهمه……
      جنگ و صلح و دوستی و رفیق و …..حتی عشق هم وجود نداره…..
      این دنیا عذابه….فقط بازیچه دست اون برنامه نویس هستیم…..
      همه چیز از قبل مشخص شده حتی اینکه من این کامنت رو بنویسم و حتی اینکه تو این رو بخونی!!!!!
      درک مون بشدت پایینه……

      • با رشد علم ، شگفتی های بیشتری از جهان آفرینش نمایان می شود ، ما همچنان در جستجوی این هستیم که
        زکجا آمده ام ، آمدنم بهر چه بود
        به کجا می روم آخر ننمایی وطنم
        باید همواره به این نکته توجه داشته باشیم که ،ما دوست داریم هر چه زودتر به غایت و نهایت این جهان آفرینش پی ببریم ، الان به این فکر می کنم که شاید در بهشت موعود ، با یک برنامه نویسی اختصاصی برای هر یک از ما ، به دنیا و جهانی بسیار عظیم که فقط اختصاص به خود ما داشته باشد ، مثل بازی های کامپیوتری که ما به راحتی به هرچیزی که دوست داریم دست پیدا می کنیم و این برای آفریدگار ما چیز سخت و محالی نیست .و البته بر عکس این موضوع هم می تواند در تخیل ما شکل بگیرد و ما را دچار وهم و پوچی نماید. البته با ورود هوش مصنوعی ، حافظه های قدرتمند ، کامپیوتر های کوانتومی ،……. ما در حال ورود یا خداحافظی از این جهان آفرینش با شگفتی های بیکرانش را داریم ،
        به نظر من ، اکتشاف سایر سیارات و یا آماده نمودن این سیارات برای سکونت موجودات زنده یا هوشمند به عهده ربات ها خواهد بود

    • اگر این خدا خود آفریده خدای دیگریست پس او خداست نه خدای اول و این سلسله به جایی ختم می شود و همان وجودی که این سلسله رو قطع میکنه بهش میگن خدا، تمام.

  17. برای شبیه سازی یک دنیا احتیاج به نابغه بودن نیست. فقط لحظه اولیه بیگ بنگ رو کدنویسی کنید و بدین به یک ابرکامپیوتر و منتظر باشید تا اتفاقات خودشون بیفتند. هر چی ابرکامپیوتر قوی تر باشه، زودتر به نتیجه می رسید. مثلا اتفاقاتی که برای ما سیزدن میلیارد سال طول کشیده، در یک ابر رایانه می تونه سیزده دقیقه باشه

    • این هم از اون دسته از توهماتی هست که برنامه نویسی و کد نویسی به آدم میده
      برنامه نویسی جهان!!
      اینکه توسط بشر یه ابزاری ساخته شده به نام کامپیوتر که می تونه نیاز هاشو رفعه کنه و حالا مثلا تو آینده هم می تونن به درجه کامل هوش مصنوعی برسه،دلیل نمیشه که در مود جهان و نحوه پیداشش از این برای داستان سرایی بهره بگیریم!!
      اتفاقا دید برنامه ای داشتن مضرترین رویکرد برای تفکر در مورد جهان و هرچیزی که وجود داره و توی اون یا بیرونش از بین میره هستش…

  18. این نظریه یه نظریه باطل چون به تسلسل علل پایان می یابد و بی معنی میشود و کلا هدفمندی را زیر سوال میبرد جهانی کامل تر و ورای جهان ما ممکن است وجود داشته باشد اما این که این تعداد جهان بینهایت باشند با بینهایت برنامه نویس موضوع بی معنی میشود چون باید به یک ابر برنامه نویس مطلق درنهایت ختم شود

    • شما برای ۱۰۰۰ عمل داخل یک برنامه به ۱۰۰۰ برنامه نویس نیاز دارید؟ ایا شما وقتی خواب هستید و خواب میبینید میدونید خواب هستید؟ ایا پیشرفت بازی های جهان باز از ۲۰ سال پیش تا الان که از دوتا خط شروع شد و الان بسیار به واقیت نزدیک شده شمارو بفکر نمیندازه؟ ایا بیگ بنگ شبیه ران شدن یک برنامه نیست؟ از ۰ به این نهایت از بزرگی مثل اینیستال کردن یک بازی از فایل فوق فشرده و ناگهان باز شدن یک جهان ؟ ایا طبق گفته دانشمندا پایین ترین سطح ماده دیتا هست شمارو به فکر نمیندازه؟ ایا فرضیه چند بعدی و چند جهانی مثل بودن چندین برنامه شبیح سازی روی یک کامپیوتر نیست مثل سژستم خودتون که شاید چندین بازی مثل هم به دلیل علاقه شخصی روش دارید که همه مثل هم هستند اما کمی قوانین در انها متفاوت هست؟ برای کسانی هم که به وجود همچین کامبوتر پیشرفته ای شک دارند باید متذکر بشم بشر طی ۳۰ سال از سیستم انالوگ و ترانزیستور به کامپیوتر کوانتومی رسید با توجه به شیب پیشرفت که تا چند سال دیگه کاملا عمودی میشه و ما به تکینگی علمی میرسیم چرا برای شما یه همچین کامپیوتری عجیبه؟ اگر تو ۳۰ سال این شده چرا تو ۱۰۰ سال اون نشه؟ ایا پدر شما زمان بچگی خودش بازی با گرافیک و پیچیدگی بازی های امروزی رو متصور بود؟ من با نظر ایلان ماسک موافقم ما باید به دنبال دلیلی باشیم که چرا تو شبیه سازی نیستیم

  19. واقعا اگه اینجوری باشه این برنامه نویس روانی چرا ظالم و مظلوم خلق کرده چرا یه جوری برنامه رو ننوشته که همه حالشو ببریم تو این دنیا

  20. بنظرم نباید این مقاله مینوشتید…برای ملتی که ذهن گرسنه برای معلومات دارند ولی سعی برای کشف حقایق ندارند و جایی که ذهن آن ها کم میاره از اون بحث جوک میسازن…دکترا دارم و قبلا به این حقایق پی برده بودم

  21. اصلا داغونم کردین با این مقالتون برم ی چایی بخورم ی سیگار بکشم شاید فردا برنامه عوض شد دیگه از چایی خبری نبود

      • البته این یک دیدگاه است و دیگری وجود در وجودی دیگر چنان که در بدن ما میلیاردها سرباز آماده به خدمت و از طرفی میکروبها و ویتامین ها و ساختار خود مختار و خود ترمیم چون کبد،ریه و سایر اعضا که در اعضای خود آنها زندگی وجود دارد شاید ما هم جزئی از یک آدم باشیم چنان که زمان برای گل یا مگس کوتاه است ولی برای آنها بلند است چون بزرگ میشوند تولید مثل میکنند و میمیرند یا برای ویروسی چون کرونا چطور فهمید باید ما رعایت میکنیم سرعت سرایت خود را بیشتر کرد یعنی دارد پیشرفت میکنه و در حال مبارزه برای بقا و زندگی هست آن هم در دنیای بدن ما