خوشه کهکشانی آبل و اسرار کائنات

بیگ بنگ: ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل به نتایج جالبی در مورد یک کهکشان غول پیکر بیضوی شکل دست یافتند. تصاویر جدید از یک کهکشان بیضوی با هسته‌ای بسیار بزرگ نشان می دهد که هسته پف کرده این کهکشان، حدود یک میلیون سال نوری، گستردگی دارد. دانشمندان خوشه کهکشانی آبل ۲۲۶۱ را بررسی می‌کنند تا به راز هسته غول پیکر شکل گیری کهکشان ها و همچنین نحوه توزیع ماده تاریک پی ببرند.

abellتصویری از خوشه کهکشانی آبل ۲۲۶۱ که تلسکوپ فضایی هابل به ثبت رسانده است

این کهکشان بیضوی  که هنوز از سوی اتحادیه بین‌المللی ستاره‌شناسی نامگذاری نشده، جزو گروه کهکشان‌های نامتعارف با سیاهچاله‌ای فوق‌العاده بزرگ است. یک تیم حرفه‌ای از ستاره‌شناسان و محققان ناسا با استفاده از دوربین‌های قدرتمند میزان نور ستارگان را در این کهکشان اسرارآمیز اندازه‌گیری کرده‌اند. نورانی‌ترین ستارگان این کهکشان پنهان تحت عنوان BCG- A2261 در خوشه کهکشانی عظیم و درخشان آبل ۲۲۶۱ قرار دارند که حدود سه میلیارد سال نوری دورتر از زمین واقع شده است. طبق مشاهدات محققان ناسا، اندازه هسته این کهکشان ۳ برابر بزرگتر از مرکز کهکشان‌های دیگر است. محققان بر این باورند سیاهچاله‌هایی فوق سنگین با جرمی که میلیون‌ها یا میلیاردها برابر بیشتر از خورشید دارند نقش بسیار مهمی در شکل دادن هسته مرکزی این کهکشان داشته‌اند.

دانشمندان برای هسته ی پف کرده دو احتمال را در نظر می گیرند. یک احتمال این است که یک جفت سیاه چاله ی متصل از لحاظ جاذبه ای بهم ریخته و به ستارگان چسبیده باشند. ایده ی دیگر این است که سیاه چاله های متصل از هسته خارج شده باشند. ستاره هایی که بدون منبع هستند، بیشتر و بیشتر گسترش یافتند و ظاهر پف کرده ی هسته را به وجود آوردند. مشاهدات قبلی هابل آشکار کرده که سیاه چاله های پر جرم با جرم هایی میلیون ها یا میلیاردها بار بزرگتر از جرم خورشید، در گوشه ی تقریبأ تمامی کهکشان ها قرار گرفته اند و ممکن است در شکل گیری نواحی مرکزی کهکشان ها نقشی را ایفا کنند.

image_685_2

این تصویر هسته کهکشان بیضوی غول پیکر A2261-BCG را نشان می دهد

مارک پوستمن، رئیس گروه مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی در بالتیمور ایالت متحده درخصوص این کهکشان شگفت‌انگیز و تصاویر اعجاب انگیزش گفت: زمانی که برای نخستین بار عکس کهکشان را دیدم، آنچه بیش از هر چیز دیگری عجیب به نظر می‌رسید ساختار پراکنده و بسیار بزرگ هسته بود. پوستمن افزود: تبادل افکار و اطلاعات درخصوص نحوه پیدایش سیاهچاله‌ها و هسته‌ها، می‌تواند ابعاد گسترده‌تری از ساختار کهکشان راه شیری و اجرام آسمانی را برایمان به اثبات برساند. در حال حاضر گروه‌های مختلف ستاره‌شناسی، خوشه کهکشانی آبل ۲۲۶۱ را بررسی می‌کنند تا به راز هسته غول پیکر کهکشان و همچنین نحوه توزیع ماده تاریک در خوشه های کهکشانی پی ببرند.

Read More : http://www.dailygalaxy.com/my_weblog/2013/08/monster-galaxy

http://www.nasa.gov/mission_pages/hubble/science/a2261-bcg.html

image_pdfimage_print
(8 نفر , میانگین : 4٫38 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=4639

سمیر الله وردی

کارشناس عمران، علاقمند به نجوم، کیهان شناسی، فیزیک و تکنولوژی های جدید می باشد و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۲ پاسخ‌ها

  1. ali گفت:

    سیاه چاله مجموعه ای ازنور وضد نور را درهسته خود دارند که انقباظ انبساظ را در درون خود فرو برده است که انبساظ را گریزی از ان نیست

  2. ali گفت:

    ابزارهای اندازه گیر دوقظبی که از ان بهره میگریم تنها درحالت نیمه فعال قابل بهره برداری است اما وقتی قطبهای غیر فعال ویا فعال میشوند کاربردی ندارند جون انرژی درحالت غیرفعال جریان ان صفر است وقتی هم فعال میشود به پارگی میرسد ومجدداغیرفعال باقی میماند حال تکلیف ما با دو مورد اخر چه خواهد شد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *