جهان های چندگانه کجا پنهان شده اند؟

بیگ بنگ: بر اساس برخی برآوردها، جهان شناخته شده ممکن است شامل رقمی تا ۲ تریلیون کهکشان باشد، البته می دانیم که به طور متوسط هر کهکشان ​​حدود ۱۰۰ میلیون ستاره و تعداد نامحدودی سیاراه دارد. اما آیا می شود که این تعداد کهکشان، نسخه هایی کپی شده از جهانی باشد که ما درک می کنیم؟

به گزارش بیگ بنگ، شاید مفهوم چند جهانی که به طور نامحسوس همراه با ما همسو می شود، نماینده نسخه هایی از واقعیت است که تقریبا مشابه با خود ما هستند. ارین مک دونالد، اخترفیزیکدان و مهندس، با موضوع بررسی نکاتی برجسته؛ رابطۀ میان علم، تکنولوژی و ژانر علمی- تخیلی را بررسی کرد. وی گفت: در حالی که دانشمندان هنوز هیچ شواهدی دربارۀ وجود “چندجهانی” پیدا نکرده اند، تعدادی از فرضیه ها وجود دارد که از قوانین فیزیک برای بررسی امکان ِ وجود چندجهانی، استفاده می کنند که گاهی اوقات در این روند، درک ما از واقعیت را به چالش می کشند.

مک دونالد توضیح داد که جهان بصورت سه بعد فضایی، به همراه زمان در هم آمیخته شده تا پیوستی چهار بعدی را تشکیل دهند، اما دانشمندان نمی توانند با قطعیت بگویند که فضا- زمان چگونه به نظر می رسد، به این معنی که ممکن است جهان های بی شماری وجود داشته باشند که برای ما نامرئی هستند. ساده ترین مفهوم چند جهانی، معروف به جهان آینه ای است که در آن یک جهان متناوب به طور موازی نزدیک به ماست، اما در عین حال مخالف آن است – مانند قسمت “آینه، آینه” اصلی سریال تلویزیونی “Star Trek” که در آن بخش فرود، به اشتباه به نسخه دیگری از سازمان منتقل شد که مجهز به  نسخه های وحشیانه تر از خدمه مشابه شده اش بود!

مکدونالد گفت: یکی دیگر از دیدگاه های چندبُعدی، جهان غشایی است که جهان ما را به عنوان یک غشا در بطنی گسترده و احتمالا بی نهایت از جهان های غشایی توصیف می کند، اما هیچ اتصال یا وسیله ای برای برقراری ارتباط بین آنها وجود ندارد. در این مثال چندین جهان ممکن است در حباب های فضا و زمان وجود داشته باشند. به گفته مک دونالد، با این حساب، ساکنان دو جهان در صورت اتصال حباب ها به طور مستقیم به یکدیگر می توانند به طور نظری با هم ارتباط برقرار کنند.

مک دونالد افزود: جهان های کوانتومی بیشتر در علم فیزیک ظاهر می شوند. این ایده نشان می دهد که هر تصمیمی که  فرد می گیرد، یک جدول زمانی جدید را ایجاد می کند، ایجاد یک جهان جدید و مستقل که مسیر متفاوتی دنبال می کند. نویسندگان داستان های علمی- تخیلی با موضوع ِ “سفر در زمان” اغلب به قوانین جهان کوانتومی استناد می کنند تا توضیح دهند که چگونه شخصیت ها می توانند به گذشته سفر کنند و در عین حال موجودیت حال حاضر خود را از بین نبرند – در واقع هر کدام از این انتخاب ها، جهان های کامل جدیدی را به وجود می آورد، و جهان دست نخوردۀ اصلی خود را ترک می کند.

اما شاید قابل تعمیم دهنده ترین فرض این است که آیا جهانی که ما آن را واقعی می پنداریم، در واقع نوعی از شبیه سازی، همانند فیلم «ماتریکس» است. مک دونالد از مخاطبان پرسید: آیا می خواهید بدانید که آیا شما در یک شبیه سازی زندگی می کنید و هیچ کنترلی روی کارهای خود ندارید؟ آیا می توانیم آزمایش کنیم و متوجه شویم که همگی ما از کد ساخته شده ایم؟ به گفته او در حال حاضر، بسیاری از سوالات در مورد چندجهانی و واقعیت بدون پاسخ هستند، اما موضوعاتی هستند که برای فکر کردن بسیار جالب اند.

ترجمه: محبوبه معصوم نیا/ سایت علمی بیگ بنگ

منبع: space.com

image_pdfimage_print
(18 نفر , میانگین : 4٫67 از 5)
لینک کوتاه مقاله : http://bigbangpage.com/?p=67923
محبوبه معصوم نیا

محبوبه معصوم نیا

کارشناس علوم سیاسی و کارشناس ارشد مسایل خاورمیانه. علاقه مند به مباحث مربوط به فضا-زمان، جهان های موازی و اخترفیزیک است و بعنوان نویسنده علمی- نجومی در وب سایت بیگ بنگ فعالیت می کند.

شما ممکن است این را هم بپسندید

۳ پاسخ‌ها

  1. پوپک گفت:

    در اندازه های خیلی خیلی کوچیک و خیلی خیلی بزرگ نه تنها بحث جهان های موازی خیلی سریع مطرح میشه بلکه بحث جهان های با ابعاد متفاوت با ابعاد این جهان خودمون رو هم میتونیم مطرح کنیم. در اندازه های در حد طول پلانک یعنی یک هزار میلیاردیم میلیاردیم قطر هسته اتم بحث جهانی به موازات جهان خودمون رو داریم و اگه اندازه رو از این هم کوچکتر بکنیم قطعا موضوع ابعاد دیگه جهان مثل جهان های پنج بعدی و شش بعدی و بالاتر مطرح میشه و دیگه بحث جهان های موازی مطرح نیست. در مورد اندازه های خیلی خیلی بزرگ هم دقیقا همین مسئله وجود داره. اندازه های خیلی خیلی بزرگ تر از قطر حباب کیهان ( یونیورس ) خودمون با حدود دو تریلیون کهکشانی که توش وجود داره و ما هم روی کره زمینی که یکی از هزاران تریلیون سیاره های این یونیورس خیلی بزرگ هست داریم زندگی میکنیم. اگه حباب های دیگه ای رو مثل حباب یونیورس خودمون در نظر بگیریم باز هم مسئله جهان های موازی مطرح میشه. و اگه اندازه ها رو باز هم خیلی خیلی خیلی بزرگتر از مجموعه هزاران میلیارد یونیورس حبابی شکل در نظر بگیریم دیگه موضوع جهان های موازی مطرح نیست…بلکه با موضوع ابعاد جهان روبرو میشیم

    • e=mc^2 گفت:

      بحث جهان موازی فی الواقع نشات گرفته از خاصیت ریزاتم هاست که در فیزک کوانتوم مطرح شد و چون ما انسانها و تمام کیهان از همین ذرات ساخته شدیم پس پر بی راه نیست که خواص اونها بر ما اعمال بشه به اینصورت که ما برای هر عملی بی شمار حق انتخاب داریم و برای هر انتخابی جهانی موازی با جهان خود خواهیم داشت .ب طور مثال اگه ما از بلندی پرت بشیم در این جهان زنده بمونیم تو جهان موازی دیگر میمیرم و مثال های دیگر. موضوعی که پوپک خانوم اشاره کردن در مورد جهان های با ابعاد دیگر اون تو نظریه m و نظریه ریسمانها بیشتر تحلیل میشه.اما در مورد اینکه آیا جهان ما واقعی است هم باز بر میگرده به خاصیت ذره و موج ک ریزاتمها دارا هستن و همواره نیاز به یک ناظر بیرونی دارن ینی یک جهان خیالی ک با نگاه کردن شکل میگیره…
      نظر من اینکه جهان ما یه شبیه سازی عظیمه

  2. Hamed گفت:

    سلام
    اون چیزی که مسئله رو بغرنج میکنه نیروی گرانش هست
    یه مقاله تازه در مجله focus ماه نوامبر ٢٠١٧ هست که بعضی رفتارهای متفاوت گرانش در مقیاس بزرگ رو توضیح میده
    در مورد جهانهای چندگانه هم یه مقاله قدیمى تو مجله دیسکاور سپتامبر ٢٠٠١ چاپ شده که نظرات فیزیکدان david deutsch رو نوشته که از روى پدیده کوانتمى تداخل نتیجه گیرى میکنه تصمیمات هوشمند ما در این جهان فرآیندهاى شاخه به شاخه اى رو در جهانهای دیگه شکل میده
    آخرین کتاب brian greene هم در این مورده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *